¹Aj, všecko to vidělo oko mé, slyšelo ucho mé, a srozumělo tomu.

¹‹‹İşte, gözlerim her şeyi gördü,Kulağım duydu, anladı.

²Jakož vy znáte to, znám i já, nejsem zpozdilejší než vy.

²Sizin bildiğinizi ben de biliyorum,Sizden aşağı kalmam.

³Jistě žeť já s Všemohoucím mluviti, a s Bohem silným o svou při jednati budu.

³Ama ben Her Şeye Gücü Yetenle konuşmak,Davamı Tanrıyla tartışmak istiyorum.

⁴Nebo vy jste skladatelé lži, a lékaři marní všickni vy.

⁴Sizlerse yalan düzüyorsunuz,Hepiniz değersiz hekimlersiniz.

⁵Ó kdybyste aspoň mlčeli, a bylo by vám to za moudrost.

⁵Keşke büsbütün sussanız!Sizin için bilgelik olurdu bu.

⁶Slyštež medle odpory mé, a důvodů rtů mých pozorujte.

⁶Şimdi davamı dinleyin,Yakınmama kulak verin.

⁷Zdali zastávajíce Boha silného, mluviti máte nepravost? Aneb za něho mluviti máte lest?

⁷Tanrı adına haksızlık mı edeceksiniz?Onun adına yalan mı söyleyeceksiniz?

⁸Zdaliž osobu jeho přijímati budete, a o Boha silného se zasazovati?

⁸Onun tarafını mı tutacaksınız?Tanrının davasını mı savunacaksınız?

⁹Zdaž vám to k dobrému bude, když na průbu vezme vás, že jakož člověk oklamán bývá, oklamati jej chcete?

⁹Sizi sorguya çekerse, iyi mi olur?İnsanları aldattığınız gibi Onu da mı aldatacaksınız?

¹⁰V pravdě žeť vám přísně domlouvati bude, budete-li povrchně osoby jeho šetřiti.

¹⁰Gizlice Onun tarafını tutarsanız,Kuşkusuz sizi azarlar.

¹¹Což ani důstojnost jeho vás nepředěšuje, ani strach jeho nepřikvačuje vás?

¹¹Onun görkemi sizi yıldırmaz mı?Dehşeti üzerinize düşmez mi?

¹²Všecka vzácnost vaše podobná jest popelu, a hromadám bláta vyvýšení vaše.

¹²Anlattıklarınız kül kadar değersizdir,Savunduklarınızsa çamurdan farksız.

¹³Postrptež mne, nechať já mluvím, přiď na mne cokoli.

¹³‹‹Susun, bırakın ben konuşayım,Başıma ne gelirse gelsin.

¹⁴Pročež bych trhati měl maso své zuby svými, a duši svou klásti v ruku svou?

¹⁴Hayatım tehlikeye girecekse girsin,Canım zora düşecekse düşsün.

¹⁵By mne i zabil, což bych v něho nedoufal? A však cesty své před oblíčej jeho předložím.

¹⁵Beni öldürecek, umudum kalmadıfç,Hiç olmazsa yürüdüğüm yolun doğruluğunu yüzüne karşı savunayım. bile Ona güvenim sarsılmaz.››

¹⁶Onť sám jest spasení mé; nebo před oblíčej jeho pokrytec nepřijde.

¹⁶Aslında bu benim kurtuluşum olacak,Çünkü tanrısız bir adam Onun karşısına çıkamaz.

¹⁷Poslouchejte pilně řeči mé, a zprávu mou pusťte v uši své.

¹⁷Sözlerimi iyi dinleyin,Kulaklarınızdan çıkmasın söyleyeceklerim.

¹⁸Aj, jižť začínám pře své vésti, vím, že zůstanu spravedliv.

¹⁸İşte davamı hazırladım,Haklı çıkacağımı biliyorum.

¹⁹Kdo jest, ješto by mi odpíral, tak abych nyní umlknouti a umříti musil?

¹⁹Kim suçlayacak beni?Biri varsa susar, son soluğumu veririm.

²⁰Toliko té dvoji věci, ó Bože, nečiň mi, a tehdy před tváří tvou nebudu se skrývati:

²⁰‹‹Yalnız şu iki şeyi lütfet, Tanrım,O zaman kendimi senden gizlemeyeceğim:

²¹Ruku svou vzdal ode mne, a hrůza tvá nechť mne neděsí.

²¹Elini üstümden çekVe dehşetinle beni yıldırma.

²²Zatím povolej mne, a buduť odpovídati; aneb nechať já mluvím, a odpovídej mi.

²²Sonra beni çağır, yanıtlayayım,Ya da bırak ben konuşayım, sen yanıtla.

²³Jak mnoho jest mých nepravostí a hříchů? Přestoupení mé a hřích můj ukaž mi.

²³Suçlarım, günahlarım ne kadar?Bana suçumu, günahımı göster.

²⁴Proč tvář svou skrýváš, a pokládáš mne sobě za nepřítele?

²⁴Niçin yüzünü gizliyorsun,Beni düşman gibi görüyorsun? çağrıştırıyor, bu yolla bir söz sanatı yapılmış.

²⁵Zdaliž list větrem se zmítající potříti chceš, a stéblo suché stihati budeš?

²⁵Rüzgarın sürüklediği yaprağa dönmüşüm,Beni mi korkutacaksın?Kuru samanı mı kovalayacaksın?

²⁶Že zapisuješ proti mně hořkosti, a dáváš mi v dědictví nepravosti mladosti mé,

²⁶Çünkü hakkımda acı şeyler yazıyor,Gençliğimde işlediğim günahları bana miras veriyorsun.

²⁷A dáváš do klady nohy mé, a šetříš všech stezek mých, na paty noh mých našlapuješ;

²⁷Ayaklarımı tomruğa vuruyor,Yollarımı gözetliyor,İzimi sürüyorsun.

²⁸Ješto člověk jako hnis kazí se, a jako roucho, kteréž jí mol.

²⁸‹‹Oysa insan telef olmuş, çürük bir şey,Güve yemiş giysi gibidir.