¹Tedy odpověděv Job, řekl:

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Dokudž trápiti budete duši mou, a dotírati na mne řečmi svými?

²‹‹Ne zamana dek beni üzecek,Sözlerinizle ezeceksiniz?

³Již na desetkrát zhaněli jste mne, aniž se stydíte, že se zatvrzujete proti mně.

³On kez oldu beni aşağılıyor,Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.

⁴Ale nechť jest tak, že jsem zbloudil, při mně zůstane blud můj.

⁴Yanlış yola sapmışsam,Bu benim suçum.

⁵Jestliže se pak vždy proti mně siliti chcete, a obviňujíc mne, za pomoc sobě bráti proti mně potupu mou:

⁵Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor,Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,

⁶Tedy vězte, že Bůh podvrátil mne, a sítí svou otáhl mne.

⁶Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı,Beni ağıyla kuşattı.

⁷Nebo aj, volám-li pro nátisk, nemám vyslyšení; křičím-li, není rozsouzení.

⁷‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok,Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.

⁸Cestu mou zapletl tak, abych nikoli projíti nemohl, a stezky mé temnostmi zastřel.

⁸Yoluma set çekti, geçemiyorum,Yollarımı karanlığa boğdu.

⁹Slávu mou se mne strhl, a sňal korunu s hlavy mé.

⁹Üzerimden onurumu soydu,Başımdaki tacı kaldırdı.

¹⁰Zpodvracel mne všudy vůkol, abych zahynul, a vyvrátil jako strom naději mou.

¹⁰Her yandan yıktı beni, tükendim,Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.

¹¹Nadto zažžel proti mně prchlivost svou, a přičtl mne mezi nepřátely své.

¹¹Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor,Beni hasım sayıyor.

¹²Pročež přitáhše houfové jeho, učinili sobě ke mně cestu, a vojensky se položili okolo stanu mého.

¹²Orduları üstüme üstüme geliyor,Bana karşı rampalar yapıyor,Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.

¹³Bratří mé ode mne vzdálil, a známí moji všelijak se mne cizí.

¹³‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı,Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.

¹⁴Opustili mne příbuzní moji, a známí moji zapomenuli se na mne.

¹⁴Akrabalarım uğramaz oldu,Yakın dostlarım beni unuttu.

¹⁵Podruhové domu mého a děvky mé za cizího mne mají, cizozemec jsem před očima jejich.

¹⁵Evimdeki konuklarla hizmetçilerBeni yabancı sayıyor,Garip oldum gözlerinde.

¹⁶Na služebníka svého volám, ale neozývá se, i když ho ústy svými pěkně prosím.

¹⁶Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor,Dil döksem bile.

¹⁷Dýchání mého štítí se manželka má, ačkoli pokorně jí prosím, pro dítky života mého.

¹⁷Soluğum karımı tiksindiriyor,Kardeşlerim benden iğreniyor.

¹⁸Nadto i ti nejšpatnější pohrdají mnou; i když povstanu, utrhají mi.

¹⁸Çocuklar bile beni küçümsüyor,Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.

¹⁹V ošklivost mne sobě vzali všickni rádcové moji, a ti, kteréž miluji, obrátili se proti mně.

¹⁹Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor,Sevdiklerim yüz çeviriyor.

²⁰K kůži mé jako k masu mému přilnuly kosti mé, kůže při zubích mých toliko v cele zůstala.

²⁰Bir deri bir kemiğe döndüm,Ölümün eşiğine geldim.

²¹Slitujte se nade mnou, slitujte se nade mnou, vy přátelé moji; nebo ruka Boží se mne dotkla.

²¹‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın,Çünkü Tanrının eli vurdu bana.

²²Proč mi se protivíte tak jako Bůh silný, a masem mým nemůžte se nasytiti?

²²Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor,Etime doymuyorsunuz?

²³Ó kdyby nyní sepsány byly řeči mé, ó kdyby v knihu vepsány byly,

²³‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa,Kitaba geçseydi,

²⁴Anobrž rafijí železnou a olovem na věčnost na skále aby vyryty byly.

²⁴Demir kalemle, kurşunlaSonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!

²⁵Ačkoli já vím, že vykupitel můj živ jest, a že v den nejposlednější nad prachem se postaví.

²⁵Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını,Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.

²⁶A ač by kůži mou i tělo červi zvrtali, však vždy v těle svém uzřím Boha.

²⁶Derim yok olduktan sonra,Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.

²⁷Kteréhož já uzřím sobě, a oči mé spatří jej, a ne jiný, jakkoli zhynula ledví má u vnitřnosti mé.

²⁷Onu kendim göreceğim,Kendi gözlerimle, başkası değil.Yüreğim bayılıyor bağrımda!

²⁸Ješto byste říci měli: I pročež ho trápíme? poněvadž základ dobré pře při mně se nalézá.

²⁸Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu içinOnu kovalım› diyorsanız,

²⁹Bojte se meče, nebo pomsta za nepravosti jest meč, a vězte, žeť bude soud.

²⁹Kılıçtan korkmalısınız,Çünkü kılıç cezası öfkeli olur,O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››