¹Tedy odpovídaje Bildad Suchský, řekl:

¹Şuahlı Bildat şöyle yanıtladı:

²Dokudž mluviti budeš takové věci, a slova úst tvých budou jako vítr násilný?

²‹‹Ne zamana dek böyle konuşacaksın?Sözlerin sert rüzgar gibi.

³Což by Bůh silný neprávě soudil,a Všemohoucí což by převracel spravedlnost?

³Tanrı adaleti saptırır mı,Her Şeye Gücü Yeten doğru olanı çarpıtır mı?

⁴Synové zajisté tvoji že zhřešili proti němu, proto pustil je po nepravosti jejich.

⁴Oğulların ona karşı günah işlediyse,İsyanlarının cezasını vermiştir.

⁵Kdybys ty opravdově hledal Boha silného, a Všemohoucímu se modlil,

⁵Ama sen gayretle Tanrıyı arar,Her Şeye Gücü Yetene yalvarırsan,

⁶A byl čistý a upřímý: jistě žeť by se hned probudil k tobě, a napravil by příbytek spravedlnosti tvé.

⁶Temiz ve doğruysan,O şimdi bile senin için kolları sıvayıpSeni hak ettiğin yere geri getirecektir.

⁷A byly by první věci tvé špatné, poslední pak rozmnožily by se náramně.

⁷Başlangıcın küçük olsa da,Sonun büyük olacak.

⁸Nebo vzeptej se, prosím, věku starého, a nastroj se k zpytování otců jejich.

⁸‹‹Lütfen, önceki kuşaklara sor,Atalarının neler öğrendiğini iyice araştır.

⁹(Myť zajisté včerejší jsme, aniž jsme čeho povědomi; k tomu dnové naši jsou jako stín na zemi.)

⁹Çünkü biz daha dün doğduk, bir şey bilmeyiz,Yeryüzündeki günlerimiz sadece bir gölge.

¹⁰Zdaliž tě oni nenaučí, a nepovědí tobě, a z srdce svého nevynesou-liž slov?

¹⁰Onlar sana anlatıp öğretmeyecek,İçlerindeki sözleri dile getirmeyecek mi?

¹¹Zdali roste třtí bez bahna? Roste-liž rákosí bez vody?

¹¹‹‹Bataklık olmayan yerde kamış biter mi?Susuz yerde saz büyür mü?

¹²Nýbrž ještě za zelena, dříve než vytrháno bývá, ano prvé než jaká jiná tráva, usychá.

¹²Henüz yeşilken, kesilmeden,Otlardan önce kururlar.

¹³Tak stezky všech zapomínajících se na Boha silného, tak, pravím, naděje pokrytce zahyne.

¹³Tanrıyı unutan herkesin sonu böyledir,Tanrısız insanın umudu böyle yok olur.

¹⁴Klesne naděje jeho, a doufání jeho jako dům pavouka.

¹⁴Onun güvendiği şey kırılır,Dayanağı ise bir örümcek ağıdır.

¹⁵Spolehne-li na dům svůj, neostojí; chytí-li se ho, nezdrží.

¹⁵Örümcek ağına yaslanır, ama ağ çöker,Ona tutunur, ama ağ taşımaz.

¹⁶Vláhu má před sluncem, tak že z zahrady jeho výstřelkové jeho vynikají.

¹⁶Tanrısızlar güneşte iyi sulanmış bitkiyi andırır,Dalları bahçenin üzerinden aşar;

¹⁷Při vrchovišti kořenové jeho hustě rostou, i na místech skalnatých rozkládá se.

¹⁷Kökleri taş yığınına sarılır,Çakılların arasında yer aranır.

¹⁸A však bývá-li zachvácen z místa svého, až by se ho i odečtlo, řka: Nevidělo jsem tě:

¹⁸Ama yerinden sökülürse,Yeri, ‹Seni hiç görmedim› diyerek onu yadsır.

¹⁹Tožť ta radost života jeho, a z země jiný vykvetá.

¹⁹İşte sevinci böyle son bulur,Yerinde başka bitkiler biter.

²⁰Aj, Bůh silný nepohrdá upřímým, ale nešlechetným ruky nepodává:

²⁰‹‹Tanrı kusursuz insanı reddetmez,Kötülük edenlerin elinden tutmaz.

²¹Až i naplní smíchem ústa tvá, a rty tvé plésáním,

²¹O senin ağzını yine gülüşle,Dudaklarını sevinç haykırışıyla dolduracaktır.

²²Když nenávidící tebe v hanbu oblečeni budou, a stánku lidí bezbožných nikdež nebude.

²²Düşmanlarını utanç kaplayacak,Kötülerin çadırı yok olacaktır.››