1Odpověděv pak Job, řekl:
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2I ovšem vím, žeť tak jest; nebo jak by mohl člověk spravedliv býti před Bohem silným?
2‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir,Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?
3A chtěl-li by se hádati s ním, nemohl by jemu odpovědíti ani na jedno z tisíce slov.
3Biri Onunla tartışmak istese,Binde bir bile Ona yanıt veremez.
4Moudrého jest srdce a silný v moci. Kdo zatvrdiv se proti němu, pokoje užil?
4Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir,Kim Ona direndi de ayakta kaldı?
5On přenáší hory, než kdo shlédne, a podvrací je v prchlivosti své.
5O dağları yerinden oynatır da,Dağlar farkına varmaz,Öfkeyle altüst eder onları.
6On pohybuje zemí z místa jejího, tak že se třesou sloupové její.
6Dünyayı yerinden oynatır,Direklerini titretir.
7On když zapovídá slunci, nevychází, a hvězdy zapečeťuje.
7Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş,Yıldızları mühürler.
8On roztahuje nebe sám, a šlapá po vlnách mořských.
8Odur tek başına gökleri geren,Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.
9On učinil Arktura, Oriona, Kuřátka a hvězdy skryté na poledne.
9Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri,Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.
10On činí věci veliké, a to nevystižitelné a divné, jimž není počtu.
10Anlayamadığımız büyük işler,Sayısız şaşılası işler yapan Odur.
11Ano jde-li mimo mne, tedy nevidím; ovšem když pomíjí, neznamenám ho.
11İşte, yanımdan geçer, Onu göremem,Geçip gider, farkına bile varmam.
12Tolikéž jestliže co uchvátí, kdo mu to rozkáže navrátiti? Kdo dí jemu: Co činíš?
12Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir?Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?
13Nezdržel-li by Bůh hněvu svého, klesli by před ním spolu spuntovaní, jakkoli mocní.
13Tanrı öfkesini dizginlemez,Rahavın yardımcıları bileOnun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
14Jakž bych já tedy jemu odpovídati, a jaká slova svá proti němu vyhledati mohl?
14‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim,Onunla tartışmak için söz bulayım?
15Kterémuž, bych i spravedliv byl, nebudu odpovídati, ale před soudcím svým pokořiti se budu.
15Haklı olsam da Ona yanıt veremez,Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.
16Ač bych pak i volal, a on mi se ozval, neuvěřím, aby vyslyšel hlas můj,
16Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi,Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.
17Poněvadž vichřicí setřel mne, rozmnožil rány mé bez příčiny.
17O beni kasırgayla eziyor,Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.
18Aniž mi dá oddechnouti, ale sytí mne hořkostmi.
18Soluk almama izin vermiyor,Ancak beni acıya doyuruyor.
19Obrátil-li bych se k moci, aj, onť jest nejsilnější; pakli k soudu, kdo mi rok složí?
19Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür!Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?
20Jestliže se za spravedlivého stavěti budu, ústa má potupí mne; pakli za upřímého, převráceného mne býti ukáží.
20Suçsuz olsam ağzım beni suçlar,Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.
21Jsem-li upřímý, nebudu věděti toho; nenáviděti budu života svého.
21‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok,Yaşamımı hor görüyorum.
22Jediná jest věc, pročež jsem to mluvil, že upřímého jako bezbožného on zahlazuje.
22Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki,‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›
23Jestliže bičem náhle usmrcuje, zkušování nevinných se posmívá;
23Kırbaç ansızın ölüm saçınca,O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.
24Země dána bývá v ruku bezbožného, tvář soudců jejich zakrývá: jestliže ne on, kdož jiný jest?
24Dünya kötülerin eline verilmiş,Yargıçların gözünü kapayan Odur.O değilse, kimdir?
25Dnové pak moji rychlejší byli nežli posel; utekli, aniž viděli dobrých věcí.
25‹‹Günlerim koşucudan çabuk,İyilik görmeden geçmekte.
26Pominuli jako prudké lodí, jako orlice letící na pastvu.
26Kamış sandal gibi kayıp gidiyor,Avının üstüne süzülen kartal gibi.
27Dím-li: Zapomenu se na své naříkání, zanechám horlení svého, a posilím se:
27‹Acılarımı unutayım,Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,
28Lekám se všech bolestí svých, vida, že mne jich nezprostíš.
28Bütün dertlerimden yılarım,Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.
29Jestli jsem bezbožný, pročež bych nadarmo pracoval?
29Madem suçlanacağım,Neden boş yere uğraşayım?
30Ano bych se i umyl vodou sněžnou, a očistil mýdlem ruce své,
30Sabun otuyla yıkansam,Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
31Tedy v jámě pohřížíš mne, tak že se ode mne zprzní i to roucho mé.
31Beni yine pisliğe batırırsın,Giysilerim bile benden tiksinir.
32Nebo Bůh není člověkem jako já, jemuž bych odpovídati mohl, a abychom vešli spolu v soud.
32O benim gibi bir insan değil ki,Ona yanıt vereyim,Birlikte mahkemeye gideyim.
33Aniž máme prostředníka mezi sebou, kterýž by rozhodl nás oba.
33Keşke aramızda bir hakem olsa da,Elini ikimizin üstüne koysa!
34Kdyby odjal ode mne prut svůj, a strach jeho aby mne nekormoutil,
34Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın,Dehşeti beni yıldırmasın.
35Tehdáž bych mluvil, a nebál bych se, poněvadž není toho tak při mně.
35O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım,Ama bu durumda bir şey yapamam.