1Synu můj, pozoruj moudrosti mé, k opatrnosti mé nakloň ucha svého,
1Oğlum, bilgeliğime dikkat et,Akıllıca sözlerime kulak ver.
2Abys ostříhal prozřetelnosti, a rtové tvoji šetřili umění.
2Böylelikle her zaman sağgörülü olur,Dudaklarınla bilgiyi korursun.
3Nebo rtové cizí ženy strdí tekou, a měkčejší nad olej ústa její.
3Zina eden kadının bal damlar dudaklarından,Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.
4Poslední pak věci její hořké jsou jako pelyněk, ostré jako meč na obě straně ostrý.
4Ama sonu pelinotu kadar acı,İki ağızlı kılıç kadar keskindir.
5Nohy její sstupují k smrti, krokové její hrob uchvacují.
5Ayakları ölüme gider,Adımları ölüler diyarına ulaşır.
6Stezku života snad bys zvážiti chtěl? Vrtkéť jsou cesty její, neseznáš.
6Yaşama giden yolu hiç düşünmez,Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.
7Protož, synové, poslechněte mne, a neodstupujte od řečí úst mých.
7Oğlum, şimdi beni dinle,Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.
8Vzdal od ní cestu svou, a nepřibližuj se ke dveřím domu jejího,
8Öyle kadınlardan uzak dur,Yaklaşma evinin kapısına.
9Abys snad nedal jiným slávy své, a let svých ukrutnému,
9Yoksa onurunu başkalarına,Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.
10Aby se nenasytili cizí úsilím tvým, a práce tvá nezůstala v domě cizím.
10Varını yoğunu yer bitirir yabancılar,Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.
11I řval bys naposledy, když bys zhubil tělo své a čerstvost svou,
11Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde,Etinle bedenin tükendiğinde.
12A řekl bys: Jak jsem nenáviděl cvičení, a domlouváním pohrdalo srdce mé,
12‹‹Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim,Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?›› dersin.
13A neposlouchal jsem hlasu vyučujících mne, a k učitelům svým nenaklonil jsem ucha svého!
13‹‹Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim,Beni eğitenlere kulak vermedim.
14O málo, že jsem nevlezl ve všecko zlé u prostřed shromáždění a zástupu.
14Halkın ve topluluğun arasındaTam bir yıkımın eşiğine gelmişim.››
15Pí vodu z čisterny své, a prameny z prostředku vrchoviště svého.
15Suyu kendi sarnıcından,Kendi kuyunun kaynağından iç.
16Nechť se rozlévají studnice tvé ven, a potůčkové vod na ulice.
16Pınarların sokakları,Akarsuların meydanları mı sulamalı?
17Měj je sám sobě, a ne cizí s tebou.
17Yalnız senin olsun onlar,Paylaşma yabancılarla.
18Budiž požehnaný pramen tvůj, a vesel se z manželky mladosti své.
18Çeşmen bereketli olsunVe gençken evlendiğin karınla mutlu ol.
19Laně milostné a srny utěšené; prsy její ať tě opojují všelikého času, v milování jejím kochej se ustavičně.
19Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi,Hep seni doyursun memeleri.Aşkıyla sürekli coş.
20Nebo proč bys se kochal, synu můj, v cizí, a objímal život postranní,
20Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın,Neden başka birinin karısını koynuna alasın?
21Poněvadž před očima Hospodinovýma jsou cesty člověka, a on všecky stezky jeho váží?
21RAB insanın tuttuğu yolu gözler,Attığı her adımı denetler.
22Nepravosti vlastní jímají bezbožníka takového, a v provazích hříchu svého uvázne.
22Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek,Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.
23Takovýť umře, proto že nepřijímal cvičení, a ve množství bláznovství svého blouditi bude.
23Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak,Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.