¹Moudrost vystavěla dům svůj, vytesavši sloupů svých sedm.

¹Bilgelik kendi evini yaptı,Yedi direğini yonttu.

²Zbila dobytek svůj, smísila víno své, stůl také svůj připravila.

²Hayvanlarını kesti,Şarabını hazırlayıp sofrasını kurdu.

³A poslavši děvečky své, volá na vrchu nejvyšších míst v městě:

³Kentin en yüksek noktalarına gönderdiğiHizmetçileri aracılığıyla herkesi çağırıyor:

⁴Kdožkoli jest hloupý, uchyl se sem. Až i bláznivým říká:

⁴‹‹Kim safsa buraya gelsin›› diyor.Sağduyudan yoksun olanlara da,‹‹Gelin, yiyeceklerimi yiyin,Hazırladığım şaraptan için›› diyor.

⁵Poďte, jezte chléb můj, a píte víno, kteréž jsem smísila.

⁶‹‹Saflığı bırakın da yaşayın,Aklın yolunu izleyin.

⁶Opusťte hloupost a živi buďte, a choďte cestou rozumnosti.

⁷‹‹Alaycıyı paylayan aşağılanmayı hak eder,Kötü kişiyi azarlayan hakarete uğrar.

⁷Kdo tresce posměvače, dochází hanby, a kdo přimlouvá bezbožnému, pohanění.

⁸Alaycıyı azarlama, yoksa senden nefret eder.Bilge kişiyi azarlarsan, seni sever.

⁸Nedomlouvej posměvači, aby tě nevzal v nenávist; přimlouvej moudrému, a bude tě milovati.

⁹Bilge kişiyi eğitirsenDaha bilge olur,Doğru kişiye öğretirsen bilgisini artırır.

⁹Učiň to moudrému, a bude moudřejší; pouč spravedlivého, a bude umělejší.

¹⁰RAB korkusudur bilgeliğin temeli.Akıl Kutsal Olanı tanımaktır.

¹⁰Počátek moudrosti jest bázeň Hospodinova, a umění svatých rozumnost.

¹¹Benim sayemde günlerin çoğalacak,Ömrüne yıllar katılacak.

¹¹Nebo skrze mne rozmnoží se dnové tvoji, a přidánoť bude let života.

¹²Bilgeysen, bilgeliğinin yararı sanadır,Alaycı olursan acısını yalnız sen çekersin.››

¹²Budeš-li moudrý, sobě moudrý budeš; pakli posměvač, sám vytrpíš.

¹³Akılsız kadın yaygaracıVe saftır, hiçbir şey bilmez.

¹³Žena bláznivá štěbetná, nesmyslná, a nic neumí.

¹⁴Evinin kapısında,Kentin en yüksek yerinde bir iskemleye oturur;Yoldan geçenleri,Kendi yollarından gidenleri çağırmak için,

¹⁴A sedí u dveří domu svého na stolici, na místech vysokých v městě,

¹⁶‹‹Kim safsa buraya gelsin›› der.Sağduyudan yoksun olanlara da,

¹⁵Aby volala jdoucích cestou, kteříž přímo jdou stezkami svými, řkuci:

¹⁷‹‹Çalıntı su tatlı,Gizlice yenen yemek lezzetlidir›› der.

¹⁶Kdo jest hloupý, uchyl se sem. A bláznivému říká:

¹⁸Ne var ki, evine girenler ölüme gittiklerini,Ona konuk olanlarÖlüler diyarının dibine indiklerini bilmezler.

¹⁷Voda kradená sladší jest, a chléb pokoutní chutnější.

¹⁸Ale neví hlupec, že mrtví jsou tam, a v hlubokém hrobě ti, kterýchž pozvala.