1Píseň a žalm Davidův.
1Kararlıyım, ey Tanrı,Bütün varlığımla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceğim!
2Hotovo jest srdce mé, Bože, zpívati a oslavovati tě budu, také i sláva má.
2Uyan, ey lir, ey çenk,Seheri ben uyandırayım!
3Probuď se loutno a harfo, když v svitání povstávám.
3Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya RAB,Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.
4Slaviti tě budu mezi lidmi, Hospodine, a tobě žalmy prozpěvovati mezi národy.
4Çünkü sevgin göklere erişir,Sadakatin gökyüzüne ulaşır.
5Nebo nad nebesa větší jest milosrdenství tvé, a až k nejvyšším oblakům pravda tvá.
5Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı,Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!
6Vyvyšiž se nad nebesa, ó Bože, a nade všecku zemi sláva tvá.
6Kurtar bizi sağ elinle, yardım et,Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!
7Ať jsou vysvobozeni milí tvoji, zachovávejž je pravicí svou, a vyslyš mne.
7Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde:‹‹Şekemi sevinçle bölüştürecek,Sukkot Vadisini ölçeceğim.
8Bůh mluvil skrze svatost svou; veseliti se budu, že budu děliti Sichem, a údolí Sochot že rozměřím.
8Gilat benimdir, Manaşşe de benim,Efrayim miğferim,Yahuda asam.
9Můjť jest Galád, můj i Manasses, a Efraim síla hlavy mé, Juda učitel můj.
9Moav yıkanma leğenim,Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım,Filiste zaferle haykıracağım.›› fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.
10Moáb medenice k umývání mému, na Edoma uvrhu obuv svou, proti Palestině troubiti budu.
10Kim beni surlu kente götürecek?Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?
11Kdo mne uvede do města hrazeného? Kdo mne zprovodí až do Idumejské země?
11Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?
12Zdali ne ty, ó Bože, kterýž jsi nás byl zavrhl, a nevycházels, ó Bože, s vojsky našimi?
12Yardım et bize düşmana karşı,Çünkü boştur insan yardımı.
13Uděliž nám pomoci proti nepříteli, nebo marná jest pomoc lidská. [ (Psalms 108:14) V Bohu udatně sobě počínati budeme, a on pošlapá nepřátely naše. ]
13Tanrı'yla zafer kazanırız,O çiğner düşmanlarımızı.