1Žalm Azafovi. Jistě žeť jest Bůh dobrý Izraelovi, těm, kteříž jsou čistého srdce.
1Tanrı gerçekten İsraile,Yüreği temiz olanlara karşı iyidir.
2Ale nohy mé téměř se byly ušinuly, o málo, že by byli sklouzli krokové moji,
2Ama benim ayaklarım neredeyse tökezlemiş,Adımlarım az kalsın kaymıştı.
3Když jsem horlil proti bláznivým, vida štěstí nešlechetných.
3Çünkü kötülerin gönencini gördükçe,Küstahları kıskanıyordum.
4Nebo nebývají vázáni až k smrti, ale zůstává v cele síla jejich.
4Onlar acı nedir bilmezler,Bedenleri sağlıklı ve semizdirfç. semizdir›› ya da ‹‹Ölürken acı çekmezler, bedenleri semizdir››.
5V práci lidské nejsou, a s lidmi trestáni nebývají.
5Başkalarının derdini bilmez,Onlar gibi çile çekmezler.
6Protož otočeni jsou pýchou jako halží, a ukrutností jako rouchem ozdobným přiodíni.
6Bu yüzden gurur onların gerdanlığı,Zorbalık onları örten bir giysi gibidir.
7Vysedlo tukem oko jejich; majíce hojnost nad pomyšlení srdce,
7Şişmanlıktan gözleri dışarı fırlar,İçleri kötülük kazanı gibi kaynar.
8Rozpustilí jsou, a mluví zlostně, o nátisku velmi pyšně mluví.
8İnsanlarla eğlenir, kötü niyetle konuşur,Tepeden bakar, baskıyla tehdit ederler.
9Stavějí proti nebi ústa svá, a jazyk jejich po zemi se vozí.
9Göklere karşı ağızlarını açarlar,Boş sözleri yeryüzünü dolaşır.
10A protož na to přichází lid jeho, když se jim vody až do vrchu nalívá,
10Bu yüzden halk onlardan yana döner,Sözlerini ağzı açık dinler.
11Že říkají: Jakť má o tom věděti Bůh silný? Aneb zdaž jest to známé Nejvyššímu?
11Derler ki, ‹‹Tanrı nasıl bilir?Bilgisi var mı Yüceler Yücesinin?››
12Nebo aj, ti bezbožní jsouce, mají pokoj v světě, a dosahují zboží.
12İşte böyledir kötüler,Hep tasasız, sürekli varlıklarını artırırlar.
13Nadarmo tedy v čistotě chovám srdce své, a v nevinnosti ruce své umývám.
13Anlaşılan boş yere yüreğimi temiz tutmuşum,Ellerimi yıkamışım suçsuzum diye.
14Poněvadž každý den trestán bývám, a kázeň přichází na mne každého jitra.
14Gün boyu içim içimi yiyor,Her sabah azap çekiyorum.
15Řeknu-li: Vypravovati budu věci takové, hle, rodina synů tvých dí, že jsem jim křiv.
15‹‹Ben de onlar gibi konuşayım›› deseydim,Senin çocuklarına ihanet etmiş olurdum.
16Chtěl jsem to rozumem vystihnouti, ale vidělo mi se pracno.
16Bunu anlamak için düşündüğümde,Zor geldi bana,
17Až jsem všel do svatyní Boha silného, tu jsem srozuměl poslední věci jejich.
17Tanrının Tapınağına girene dek;O zaman anladım sonlarının ne olacağını.
18Jistě že jsi je na místech plzkých postavil, a uvržeš je v spustliny.
18Gerçekten onları kaygan yere koyuyor,Yıkıma sürüklüyorsun.
19Aj, jakť přicházejí na spuštění jako v okamžení! Mizejí a hynou hrůzami,
19Nasıl da bir anda yok oluyor,Siliniveriyorlar dehşet içinde!
20Jako snové tomu, kdož procítí; Pane, když je probudíš, obraz ten jejich za nic položíš.
20Uyanan birisi için rüya nasılsa,Sen de uyanınca, ya Rab,Hor göreceksin onların görüntüsünü.
21Když zhořklo srdce mé, a ledví má bodena byla,
21Kalbim kırıldığında,İçim acı dolduğunda,
22Nesmyslný jsem byl, aniž jsem co znal, jako hovádko byl jsem před tebou.
22Akılsız ve bilgisizdim,Karşında bir hayvan gibi.
23A však vždycky jsem byl s tebou, nebo jsi mne ujal za mou pravici.
23Yine de sürekli seninleyim,Sağ elimden tutarsın beni.
24Podlé rady své veď mne, a potom v slávu přijmeš mne.
24Öğütlerinle yol gösterir,Beni sonunda yüceliğe eriştirirsin.
25Kohož bych měl na nebi? A mimo tebe v žádném líbosti nemám na zemi.
25Senden başka kimim var göklerde?İstemem senden başkasını yeryüzünde.
26Ač tělo i srdce mé hyne, skála srdce mého, a díl můj Bůh jest na věky.
26Bedenim ve yüreğim tükenebilir,Ama Tanrı yüreğimde güç,Bana düşen paydır sonsuza dek.
27Nebo aj, ti, kteříž se vzdalují tebe, zahynou; vytínáš ty, kteříž cizoloží odcházením od tebe.
27Kuşkusuz yok olacak senden uzak duranlar,Ortadan kaldıracaksın sana vefasızlık edenleri.
28Ale mně nejlépe jest přídržeti se Boha; pročež skládám v Panovníku Hospodinu doufání své, abych vypravoval všecky skutky jeho.
28Ama benim için en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır;Bütün işlerini duyurayım diyeSığınak yaptım Egemen RAB'bi kendime.