1 "Y mae pob un a anwyd o wraig yn fyr ei oes ac yn llawn helbul.
1Čovjek koga je žena rodila kratka je vijeka i pun nevolja.
2 Y mae fel blodeuyn yn tyfu ac yna'n gwywo; diflanna fel cysgod ac nid erys.
2K'o cvijet je nikao i vene već, poput sjene bježi ne zastajuć'.
3 A roi di sylw i un fel hyn, a'i ddwyn ef i farn gyda thi?
3Na takva, zar, ti oči otvaraš i preda se na sud ga izvodiš?
4 Pwy a gaiff lendid allan o aflendid? Neb!
4Tko će čisto izvuć' iz nečista? Nitko!
5 Gan fod terfyn i'w ddyddiau, a chan iti rifo'i fisoedd, a gosod iddo ffin nas croesir,
5Pa kad su njegovi dani odbrojeni, kad mu broj mjeseci o tebi ovisi, kad mu granicu stavljaš neprijelaznu,
6 yna tro oddi wrtho fel y caiff lonydd, fel gwas cyflog yn mwynhau ei ddiwrnod gwaith.
6skini s njega pogled da počinut' može, poput najamnika da svoj dan uživa.
7 "Er i goeden gael ei thorri, y mae gobaith iddi ailflaguro, ac ni pheidia ei blagur � thyfu.
7TÓa ni drvu nije nada sva propala, posječeno, ono opet prozeleni i mladice nove iz njega izbiju.
8 Er i'w gwraidd heneiddio yn y ddaear, ac i'w boncyff farweiddio yn y pridd,
8Ako mu korijen i ostari u zemlji, ako mu se panj i sasuši u prahu,
9 pan synhwyra ddu373?r fe adfywia, ac fe flagura fel planhigyn ifanc.
9oćutjevši vodu, ono će propupat' i pustiti grane kao stablo novo.
10 Ond pan fydd rhywun farw, �'n ddi-nerth, a phan rydd ei anadl olaf, nid yw'n bod mwyach.
10Al' kad čovjek umre, ostaje pokošen, kad smrtnik izdahne, gdje li je on tada?
11 Derfydd y du373?r o'r llyn; disbyddir a sychir yr afon;
11Može sva voda iz mora ispariti i presahnut' rijeke, isušit posvema',
12 felly'r meidrol, fe orwedd ac ni chyfyd, ni ddeffry tra pery'r nefoedd, ac nis cynhyrfir o'i gwsg.
12al' čovjek kad legne, ne ustaje više, dok nebesa bude, neće se podići, od sna se svojega probuditi neće.
13 O na bait yn fy nghuddio yn Sheol, ac yn fy nghadw o'r golwg nes i'th lid gilio, a phennu amser arbennig imi, a'm dwyn i gof!
13O, kad bi me htio skriti u Šeolu, zakloniti me dok srdžba ti ne mine, dÓati mi rok kad ćeš me se spomenuti,
14 (Pan fydd meidrolyn farw, a gaiff ef fyw drachefn?) Yna fe obeithiwn holl ddyddiau fy llafur, hyd nes i'm rhyddhad ddod.
14- jer, kad umre čovjek, zar uskrsnut' može? - čekao bih te sve dane vojske svoje dok ne bi došao da mi smjenu dadeš.
15 Gelwit arnaf, ac atebwn innau; hiraethit am waith dy ddwylo.
15Zvao bi me, a ja bih se odazvao: zaželio si se djela svojih ruku.
16 Yna cedwit gyfrif o'm camre, heb wylio fy mhechod;
16A sad nad svakim mojim vrebaš korakom, nijednog mi grijeha nećeš oprostiti,
17 selid fy nhrosedd mewn cod, a chuddid fy nghamwedd.
17u vreći si prijestup moj zapečatio i krivicu moju svu si zapisao.
18 "Ond, fel y diflanna'r mynydd sy'n llithro, ac fel y symud y graig o'i lle,
18Vaj! K'o što se jednom uruši planina, k'o što se hridina s mjesta svog odvali,
19 ac fel y treulir y cerrig gan ddyfroedd, ac y golchir ymaith bridd y ddaear gan lifogydd, felly y gwnei i obaith meidrolyn ddiflannu.
19k'o što voda kamen s vremenom istroši, a pljusak bujicom zemlju svu sapere, tako uništavaš nadu u čovjeku.
20 Parhei i'w orthrymu nes derfydd; newidi ei wedd, a'i ollwng.
20Oborio si ga - on ode za svagda, nagrđena lica, otjeran, odbačen.
21 Pan anrhydeddir ei blant, ni u373?yr; pan ddarostyngir hwy, ni sylwa.
21Djecu mu poštuju - o tom ništa ne zna; ako su prezrena - o tom ne razmišlja.
22 Ei gnawd ei hun yn unig sy'n ei boeni, a'i fywyd ei hun sy'n ei ofidio."
22On jedino pati zbog svojega tijela, on jedino tuži zbog svojeg života."