1 Aeth Job ymlaen �'i ddadl, gan ddweud:
1Job nastavi svoju besjedu i reče:
2 "O na byddwn fel yn yr amser gynt, yn y dyddiau pan oedd Duw yn fy ngwarchod,
2"O, da mi je prošle proživjet' mjesece, dane one kad je Bog nada mnom bdio,
3 pan wn�i i'w lamp oleuo uwch fy mhen, a minnau'n rhodio wrth ei goleuni trwy'r tywyllwch;
3kad mi je nad glavom njegov sjao žižak a kroz mrak me svjetlo njegovo vodilo,
4 pan oeddwn yn nyddiau f'anterth, a Duw'n cysgodi dros fy nhrigfan;
4kao u dane mojih zrelih jeseni kad s mojim stanom Bog prijateljevaše,
5 pan oedd yr Hollalluog yn parhau gyda mi, a'm plant o'm cwmpas.
5kada uz mene još bijaše Svesilni i moji me okruživahu dječaci,
6 Gallwn olchi fy nghamau mewn llaeth, ac yr oedd y graig yn tywallt ffrydiau o olew imi.
6kada mi se noge u mlijeku kupahu, a potokom ulja ključaše mi kamen!
7 "Awn allan i borth y ddinas, ac eisteddwn yn fy sedd ar y sgw�r;
7Kada sam na vrata gradska izlazio i svoju stolicu postavljao na trg,
8 a phan welai'r llanciau fi, cilient, a chodai'r hynafgwyr ar eu traed;
8vidjevši me, sklanjali bi se mladići, starci bi ustavši stojeći ostali.
9 peidiai'r arweinwyr � llefaru, a rhoddent eu llaw ar eu genau;
9Razgovor bi prekidali uglednici i usta bi svoja rukom zatvarali.
10 tawai siarad y pendefigion, a glynai eu tafod wrth daflod eu genau.
10Glavarima glas bi sasvim utihnuo, za nepce bi im se zalijepio jezik.
11 "Pan glywai clust, galwai fi'n ddedwydd, a phan welai llygad, canmolai fi;
11Tko god me slušao, blaženim me zvao, hvalilo me oko kad bi me vidjelo.
12 oherwydd gwaredwn y tlawd a lefai, a'r amddifad a'r diymgeledd.
12Jer, izbavljah bijednog kada je kukao i sirotu ostavljenu bez pomoći.
13 Bendith yr un ar ddarfod amdano a dd�i arnaf, a gwnawn i galon y weddw lawenhau.
13Na meni bješe blagoslov izgubljenih, srcu udovice ja veselje vraćah.
14 Gwisgwn gyfiawnder fel dillad amdanaf; yr oedd fy marn fel mantell a thwrban.
14Pravdom se ja kao haljinom odjenuh, nepristranost bje mi plaštem i povezom.
15 Yr oeddwn yn llygaid i'r dall, ac yn draed i'r cloff.
15Bjeh oči slijepcu i bjeh noge bogalju,
16 Yr oeddwn yn dad i'r tlawd, a chwiliwn i achos y sawl nad adwaenwn.
16otac ubogima, zastupnik strancima.
17 Drylliwn gilddannedd yr anghyfiawn, a pheri iddo ollwng yr ysglyfaeth o'i enau.
17Kršio sam zube čovjeku opaku, plijen sam čupao iz njegovih čeljusti.
18 Yna dywedais, 'Byddaf farw yn f'anterth, a'm dyddiau mor niferus �'r tywod,
18Govorah: 'U svom ću izdahnuti gnijezdu, k'o palma, bezbrojne proživjevši dane.'
19 a'm gwreiddiau yn ymestyn at y dyfroedd, a'r gwlith yn aros drwy'r nos ar fy mrigau,
19Korijenje se moje sve do vode pruža, na granama mojim odmara se rosa.
20 a'm hanrhydedd o hyd yn iraidd, a'm bwa yn adnewyddu yn fy llaw.'
20Pomlađivat će se svagda slava moja i luk će mi se obnavljati u ruci.'
21 "Gwrandawai pobl arnaf, a disgwylient yn ddistaw am fy nghyngor.
21Slušali su željno što ću im kazati i šutjeli da od mene savjet čuju.
22 Wedi imi lefaru, ni ddywedent air; diferai fy ngeiriau arnynt.
22Na riječi mi ne bi ništa dometali i besjede su mi daždile po njima.
23 Disgwylient wrthyf fel am y glaw, ac agorent eu genau fel am law y gwanwyn.
23Za mnom žudjeli su oni k'o za kišom, otvarali usta k'o za pljuskom ljetnim.
24 Pan wenwn arnynt, oni chaent hyder? A phan lewyrchai fy wyneb, ni fyddent brudd.
24Osmijeh moj bijaše njima ohrabrenje; pazili su na vedrinu moga lica.
25 Dewiswn eu ffordd iddynt, ac eistedd yn ben arnynt; eisteddwn fel brenin yng nghanol ei lu, fel un yn cysuro'r galarus.
25Njima ja sam izabirao putove, kao poglavar ja sam ih predvodio, kao kralj među svojim kad je četama kao onaj koji tješi ojađene.