1 "Y mae pob un a anwyd o wraig yn fyr ei oes ac yn llawn helbul.
1Inimesel, naisest sündinul, on lühikesed elupäevad ja palju tüli.
2 Y mae fel blodeuyn yn tyfu ac yna'n gwywo; diflanna fel cysgod ac nid erys.
2Ta tõuseb nagu lilleke ja ta lõigatakse ära, ta põgeneb nagu vari ega jää püsima.
3 A roi di sylw i un fel hyn, a'i ddwyn ef i farn gyda thi?
3Ometi pead sa seesugust silmas ja viid mind enesega kohtu ette.
4 Pwy a gaiff lendid allan o aflendid? Neb!
4Kes võib roojasest teha puhta? Mitte keegi!
5 Gan fod terfyn i'w ddyddiau, a chan iti rifo'i fisoedd, a gosod iddo ffin nas croesir,
5Kuna tema elupäevad on määratud ja tema kuude arv on sinu käes - sa oled pannud piiri, millest ta ei saa üle minna -,
6 yna tro oddi wrtho fel y caiff lonydd, fel gwas cyflog yn mwynhau ei ddiwrnod gwaith.
6siis pööra oma pilk tema pealt ära ja jäta ta rahule, seni kui ta päevilisena oma päevast rõõmu tunneb!
7 "Er i goeden gael ei thorri, y mae gobaith iddi ailflaguro, ac ni pheidia ei blagur � thyfu.
7Sest puulgi on lootus: kui ta maha raiutakse, siis ta võrsub taas ja tal pole võsudest puudu.
8 Er i'w gwraidd heneiddio yn y ddaear, ac i'w boncyff farweiddio yn y pridd,
8Kuigi ta juur maa sees kõduneb ja känd mullas sureb,
9 pan synhwyra ddu373?r fe adfywia, ac fe flagura fel planhigyn ifanc.
9hakkab ta veehõngust haljendama ja võsusid ajama otsekui istik.
10 Ond pan fydd rhywun farw, �'n ddi-nerth, a phan rydd ei anadl olaf, nid yw'n bod mwyach.
10Aga kui mees sureb ja kaob, kui inimene hinge heidab - kus on ta siis?
11 Derfydd y du373?r o'r llyn; disbyddir a sychir yr afon;
11Vesi voolab järvest ja jõgi taheneb ning kuivab,
12 felly'r meidrol, fe orwedd ac ni chyfyd, ni ddeffry tra pery'r nefoedd, ac nis cynhyrfir o'i gwsg.
12nõnda heidab inimene magama ega tõuse enam. Enne kui taevaid pole enam, nad ei ärka, neid ei äratata unest.
13 O na bait yn fy nghuddio yn Sheol, ac yn fy nghadw o'r golwg nes i'th lid gilio, a phennu amser arbennig imi, a'm dwyn i gof!
13Oh, et sa varjaksid mind surmavallas, peidaksid, kuni su viha möödub; et sa määraksid mulle aja ja siis peaksid mind meeles.
14 (Pan fydd meidrolyn farw, a gaiff ef fyw drachefn?) Yna fe obeithiwn holl ddyddiau fy llafur, hyd nes i'm rhyddhad ddod.
14Kui mees sureb, kas ta ärkab jälle ellu? Ma ootaksin kogu oma sundaja, kuni mu vabastus tuleb.
15 Gelwit arnaf, ac atebwn innau; hiraethit am waith dy ddwylo.
15Sa hüüaksid ja ma vastaksin sulle, sa igatseksid oma kätetööd.
16 Yna cedwit gyfrif o'm camre, heb wylio fy mhechod;
16Nüüd loed sa aga mu samme, ei lähe mööda mu patust.
17 selid fy nhrosedd mewn cod, a chuddid fy nghamwedd.
17Mu üleastumine on pitseriga suletud kukrusse ja sa katad kinni mu süü.
18 "Ond, fel y diflanna'r mynydd sy'n llithro, ac fel y symud y graig o'i lle,
18Aga variseb ju ka mägi ja kalju nihkub paigast,
19 ac fel y treulir y cerrig gan ddyfroedd, ac y golchir ymaith bridd y ddaear gan lifogydd, felly y gwnei i obaith meidrolyn ddiflannu.
19vesi kulutab kive, vihmavaling uhub maamulla - nõnda hävitad sina inimese lootuse.
20 Parhei i'w orthrymu nes derfydd; newidi ei wedd, a'i ollwng.
20Sina alistad tema igaveseks ja ta peab minema, muudad ta näo ja saadad ta ära.
21 Pan anrhydeddir ei blant, ni u373?yr; pan ddarostyngir hwy, ni sylwa.
21Kas ta lapsi austatakse - tema ei saa seda teada, või kas neid põlatakse - tema seda ei märka.
22 Ei gnawd ei hun yn unig sy'n ei boeni, a'i fywyd ei hun sy'n ei ofidio."
22Tema tunneb valu ainult omaenese ihus ja leina omaenese hinges.'