1 Dywedodd Elihu:
1Elihuvas tęsė:
2 "A gredi di fod hyn yn iawn? A wyt ti'n honni bod yn gyfiawn o flaen Duw,
2“Ar manai, kad tu teisingai kalbi sakydamas: ‘Aš esu teisesnis už Dievą’?
3 a thithau'n dweud, 'Pa werth ydyw i ti, neu pa fantais i mi fy hun fod heb bechu?'?
3Nes tu sakai: ‘Kokia nauda man iš to, jei aš nenusidedu?’
4 Fe roddaf fi'r ateb iti, a hefyd i'th gyfeillion.
4Aš atsakysiu tau ir tavo draugams.
5 Edrych ar yr awyr, ac ystyria, a sylwa ar y cymylau sydd uwch dy ben.
5Pažvelk į dangaus debesis, kurie yra aukštai.
6 Os pechaist, pa wahaniaeth yw iddo ef? Ac os amlha dy droseddau, beth a wna hynny iddo ef?
6Jei nusikaltai, ar Jam pakenkei? Jei savo nuodėmes daugini, ar Jam ką padarai?
7 Os wyt yn gyfiawn, beth yw'r fantais iddo ef, neu beth a dderbyn ef o'th law?
7Jei teisus esi, kokia nauda Jam? Ką Jis gaus iš tavęs?
8 � meidrolion fel ti y mae a wnelo dy ddrygioni, ac � phobl y mae a wnelo dy gyfiawnder.
8Tavo nedorybės kenkia tokiems kaip tu, ir tavo teisumas naudingas žmogaus sūnui.
9 "Pan waedda pobl dan faich gorthrwm, a llefain am waredigaeth o afael y mawrion,
9Didelių vargų prispausti, žmonės šaukiasi pagalbos prieš smurtininkus.
10 ni ddywed neb, 'Ble mae Duw, fy ngwneuthurwr, a rydd destun c�n yn y nos,
10Bet niekas neklausia: ‘Kur yra Dievas, mano Kūrėjas, kuris duoda giesmes naktį,
11 ac a'n gwna'n fwy deallus na'r anifeiliaid gwylltion, ac yn fwy doeth nag adar yr awyr?'
11kuris sutvėrė mus išmintingesnius už gyvulius ir padangių paukščius?’
12 Felly, er iddynt weiddi, nid etyb ef, o achos balchder y drygionus.
12Ten jie šaukia, bet niekas neatsako dėl piktadarių išdidumo.
13 Ofer yn wir! Nid yw Duw'n gwrando arno, ac nid yw'r Hollalluog yn cymryd sylw ohono.
13Dievas nepaiso tuščių kalbų ir Visagalis nekreipia į jas dėmesio.
14 nac ychwaith ohonot tithau pan ddywedi nad wyt yn ei weld, a bod yr achos o'i flaen, a'th fod yn dal i ddisgwyl wrtho.
14Nors tu sakai, kad Jo nematai, bet teisingumas yra prieš Jį, todėl pasitikėk Juo.
15 Ond yn awr, am nad yw ef yn cosbi yn ei ddig, ac nad yw'n sylwi'n fanwl ar gamwedd,
15Kadangi Jis neaplankė savo rūstybėje ir nekreipė dėmesio į kvailybę,
16 fe lefarodd Job yn ynfyd, ac amlhau geiriau heb ddeall."
16todėl Jobas tuščiai atveria savo burną, išdidžiais žodžiais neišmintingai kalba”.