1 "Am hyn hefyd y mae fy nghalon yn cynhyrfu, ac yn llamu o'i lle.
1“Dėl to mano širdis dreba ir pasitraukė iš savo vietos.
2 Gwrandewch ar daran ei lais, a'r atsain a ddaw o'i enau.
2Klausykite Jo balso, griaudėjimo, kuris sklinda iš Jo burnos.
3 Y mae'n ei yrru ar draws yr wybren, ac yn gyrru ei fellt i gilfachau'r byd.
3Jis siunčia jį po visą padangę, Jo žaibai iki žemės pakraščių.
4 Ar eu h�l fe rua; tarana �'i lais mawr, ac nid yw'n eu hatal pan glywir ei lais.
4Po to aidi balsas. Jis sugriaudžia savo didybės balsu ir nieko nepasilieka, kai Jo balsas pasigirsta.
5 Tarana Duw yn rhyfeddol �'i lais; gwna wyrthiau, y tu hwnt i'n deall.
5Dievas didingai griaudėja savo balsu, Jis daro mums nesuvokiamų dalykų.
6 Fe ddywed wrth yr eira, 'Disgyn ar y ddaear', ac wrth y glaw a'r cawodydd, 'Trymhewch'.
6Sniegui Jis įsako snigti, silpnas ir stiprus lietus priklauso nuo Jo.
7 Y mae pob un yn cael ei gau i mewn, a phopeth a wn�nt yn cael ei atal.
7Kad žmonės pažintų Jo darbą, Jis užantspauduoja žmonių rankas.
8 �'r anifeiliaid i'w ffeuau, ac aros yn eu gw�l.
8Tuomet ir žvėrys slepiasi savo lindynėse.
9 Daw'r corwynt allan o'i ystafell, ac oerni o'r tymhestloedd.
9Iš pietų ateina audra, iš šiaurėsšaltis.
10 Daw anadl Duw �'r rhew, a rhewa'r llynnoedd yn galed.
10Dievo kvapu padaromas ledas, ir platūs vandenys sustingsta.
11 Lleinw'r cwmwl hefyd � gwlybaniaeth, a gwasgara'r cwmwl ei fellt.
11Jis pripildo debesis drėgmės, iš jų sklinda žaibai.
12 Gwibiant yma ac acw ar ei orchymyn, i wneud y cyfan a ddywed wrthynt, dros wyneb daear gyfan.
12Jie plaukia, kur Jis nukreipia, ir vykdo, ką Jis įsako, visuose žemės kraštuose.
13 "Gwna hyn naill ai fel cosb, neu er mwyn ei dir, neu mewn trugaredd.
13Jis tai daro norėdamas sudrausti, palaiminti arba pasigailėti.
14 "Gwrando ar hyn, Job; aros ac ystyria ryfeddodau Duw.
14Jobai, stebėk ir apsvarstyk Dievo nuostabius darbus.
15 A wyt ti'n deall sut y mae Duw yn trefnu, ac yn gwneud i'r mellt fflachio yn ei gwmwl?
15Ar žinai, kaip Dievas juos suvaldo ir parodo savo debesies šviesą?
16 A wyt ti'n deall symudiadau'r cymylau, rhyfeddodau un perffaith ei wybodaeth?
16Ar žinai, kaip debesys laikosi, šitie nuostabūs darbai To, kuris turi tobulą pažinimą?
17 Ti, sy'n chwysu yn dy ddillad pan fydd y ddaear yn swrth dan wynt y de,
17Ar žinai, kodėl drabužiai įkaista, kai Jis ramina žemę pietų vėju?
18 a fedrit ti, fel ef, daenu'r wybren, sy'n galed fel drych o fetel tawdd?
18Ar tu su Juo ištiesei dangaus skliautą tvirtą kaip veidrodį, iš vario nulietą?
19 Dywed wrthym beth i'w ddweud wrtho; oherwydd y tywyllwch ni allwn ni drefnu'n hachos.
19Pamokyk mus, ką turime Jam sakyti, nes mes nesusigaudome tamsoje.
20 A ellir dweud wrtho, 'Yr wyf fi am lefaru', neu fynegi iddo, 'Y mae hwn am siarad'?
20Ar bus Jam pranešta, ką kalbu? Jei žmogus kalbėtų, jis būtų prarytas.
21 "Ond yn awr, ni all neb edrych ar y goleuni pan yw'n ddisglair yn yr awyr, a'r gwynt wedi dod a'i chlirio.
21Kai debesys uždengia saulę, šviesos nematyti, bet, vėjui papūtus, dangus nuskaidrėja.
22 Disgleiria o'r gogledd fel aur; o gwmpas Duw y mae ysblander ofnadwy.
22Iš šiaurės ateina giedra, o Dievas yra bauginančiai didingas.
23 Ni allwn ni ganfod yr Hollalluog, y mae'n fawr ei nerth; yn ei farn a'i gyfiawnder ni wna gam.
23Visagalis mums nepasiekiamas; Jis galingas jėga, tiesa ir teisingumu, Jis neišnaudoja.
24 Am hyn, y mae pawb yn ei ofni, a phob un doeth yn edrych ato."
24Todėl žmonės Jo bijo. Jis nepaiso tų, kurie dedasi išmintingi”.