¹ Y mae gwraig ddoeth yn adeiladu ei thu375?, ond y ff�l yn ei dynnu i lawr �'i dwylo'i hun.

¹Išmintinga moteris stato namus, o kvaila griauna juos savo rankomis.

² Y mae'r un sy'n rhodio'n gywir yn ofni'r ARGLWYDD, ond y cyfeiliornus ei ffyrdd yn ei ddirmygu.

²Kas vaikšto tiesiu keliu, bijo Viešpaties, o kas mėgsta klaidžioti, niekina Jį.

³ Yng ngeiriau'r ff�l y mae gwialen i'w gefn, ond y mae ymadroddion y doeth yn ei amddiffyn.

³Kvailio burnoje­išdidumo lazda, išmintingųjų lūpos juos apsaugo.

⁴ Heb ychen y mae'r preseb yn wag, ond trwy nerth ych ceir cynnyrch llawn.

⁴Kur nėra jaučių, ėdžios tuščios, bet gausus derlius gaunamas jaučių jėga.

⁵ Nid yw tyst gonest yn dweud celwydd, ond y mae gau dyst yn pentyrru anwireddau.

⁵Teisingas liudytojas nemeluoja, klastingas kalba melą.

⁶ Chwilia'r gwatwarwr am ddoethineb heb ei chael, ond daw gwybodaeth yn rhwydd i'r deallus.

⁶Pašaipūnas ieško išminties ir neranda, bet supratingas lengvai įgyja pažinimą.

⁷ Cilia oddi wrth yr un ff�l, oherwydd ni chei eiriau deallus ganddo.

⁷Pasitrauk nuo kvailio, kai pamatai, kad jo lūpose nėra pažinimo.

⁸ Y mae doethineb y call yn peri iddo ddeall ei ffordd, ond ffolineb y ffyliaid yn camarwain.

⁸Išmintingas žmogus žino, ko siekia, o kvailys suklaidinamas savo kvailysčių.

⁹ Y mae ffyliaid yn gwawdio euogrwydd, ond yr uniawn yn deall beth sy'n dderbyniol.

⁹Kvailys tyčiojasi iš nuodėmės, o teisusis atranda palankumą.

¹⁰ Gu373?yr y galon am ei chwerwder ei hun, ac ni all dieithryn gyfranogi o'i llawenydd.

¹⁰Širdis žino savo skausmą ir svetimasis nesidalina jos džiaugsmu.

¹¹ Dinistrir tu375?'r drygionus, ond ffynna pabell yr uniawn.

¹¹Nedorėlio namai bus nugriauti, o teisiojo palapinė klestės.

¹² Y mae ffordd sy'n ymddangos yn union, ond sy'n arwain i farwolaeth yn ei diwedd.

¹²Kartais kelias, kuris žmogui atrodo teisingas, nuveda į mirtį.

¹³ Hyd yn oed wrth chwerthin gall fod y galon yn ofidus, a llawenydd yn troi'n dristwch yn y diwedd.

¹³Ir juokiantis širdis gali liūdėti, o džiaugsmas baigtis sielvartu.

¹⁴ Digonir y gwrthnysig gan ei ffyrdd ei hun, a'r daionus gan ei weithredoedd yntau.

¹⁴Nuklydęs širdimi pasisotins savo keliais, o geras žmogus­savo.

¹⁵ Y mae'r gwirion yn credu pob gair, ond y mae'r call yn ystyried pob cam.

¹⁵Neišmanėlis tiki kiekvienu žodžiu, bet išmintingas apsvarsto kiekvieną žingsnį.

¹⁶ Y mae'r doeth yn ofalus ac yn cilio oddi wrth ddrwg, ond y mae'r ff�l yn ddiofal a gorhyderus.

¹⁶Išmintingas žmogus bijo ir vengia pikto, o kvailys karščiuojasi ir pasitiki savimi.

¹⁷ Y mae'r diamynedd yn gweithredu'n ff�l, a chaseir yr un dichellgar.

¹⁷Ūmus žmogus pasielgia kvailai, planuojantis pikta žmogus nekenčiamas.

¹⁸ Ffolineb yw rhan y rhai gwirion, ond gwybodaeth yw coron y rhai call.

¹⁸Neišmanėlis paveldės kvailystę, o supratingąjį vainikuos išmintis.

¹⁹ Ymgryma'r rhai drwg o flaen pobl dda, a'r drygionus wrth byrth y cyfiawn.

¹⁹Piktieji nusilenks geriesiems ir nedorėliai prie teisiųjų durų.

²⁰ Caseir y tlawd hyd yn oed gan ei gydnabod, ond y mae digon o gyfeillion gan y cyfoethog.

²⁰Beturčio nemėgsta net jo kaimynas, o turtingas turi daug draugų.

²¹ Y mae'r un a ddirmyga'i gymydog yn pechu, ond dedwydd yw'r un sy'n garedig wrth yr anghenus.

²¹Kas niekina savo artimą, nusikalsta; kas pasigaili vargšo, tas palaimintas.

²² Onid yw'r rhai sy'n cynllwynio drwg yn cyfeiliorni, ond y rhai sy'n cynllunio da yn deyrngar a ffyddlon?

²²Klysta, kas daro pikta; kas siekia gero, sulauks pasigailėjimo ir tiesos.

²³ Ym mhob llafur y mae elw, ond y mae gwag-siarad yn arwain i angen.

²³Kiekvienas darbas yra pelningas, o tušti plepalai veda į skurdą.

²⁴ Eu craffter yw coron y doeth, ond ffolineb yw addurn y ffyliaid.

²⁴Išmintingą vainikuoja turtas, o kvailio kvailystė ir lieka kvailyste.

²⁵ Y mae tyst geirwir yn achub bywydau, ond y mae'r twyllwr yn pentyrru celwyddau.

²⁵Teisingas liudytojas išgelbsti sielas, apgaulingas kalba melą.

²⁶ Yn ofn yr ARGLWYDD y mae sicrwydd y cadarn, a bydd yn noddfa i'w blant.

²⁶Viešpaties baimėje tvirtas pasitikėjimas, ir Jo vaikai turės kur prisiglausti.

²⁷ Y mae ofn yr ARGLWYDD yn ffynnon fywiol i arbed rhag maglau marwolaeth.

²⁷Viešpaties baimė­gyvenimo šaltinis, apsaugantis nuo mirties pinklių.

²⁸ Yn amlder pobl y mae anrhydedd brenin; ond heb bobl, dinistrir llywodraethwr.

²⁸Gausi tauta­garbė karaliui, o be žmonių žlunga kunigaikštis.

²⁹ Y mae digon o ddeall gan yr amyneddgar, ond dyrchafu ffolineb a wna'r byr ei dymer.

²⁹Kas lėtas pykti, yra išmintingas, o nesusivaldantis parodo kvailumą.

³⁰ Meddwl iach yw iechyd y corff, ond cancr i'r esgyrn yw cenfigen.

³⁰Sveika širdis­kūno gyvybė, o pavydas pūdo kaulus.

³¹ Y mae'r un sy'n gorthrymu'r tlawd yn amharchu ei Greawdwr, ond y sawl sy'n trugarhau wrth yr anghenus yn ei anrhydeddu.

³¹Kas skriaudžia vargšą, paniekina jo Kūrėją; kas gerbia Jį, pasigaili beturčio.

³² Dymchwelir y drygionus gan ei ddrygioni ei hun, ond caiff y cyfiawn loches hyd yn oed wrth farw.

³²Nedorėlis bus atmestas dėl savo piktų darbų, o teisusis ir mirdamas turi viltį.

³³ Trig doethineb ym meddwl y deallus, ond dirmygir hi ymysg ffyliaid.

³³Supratingojo širdyje ilsisi išmintis, o tai, kas yra tarp kvailių, tampa žinoma.

³⁴ Y mae cyfiawnder yn dyrchafu cenedl, ond pechod yn warth ar bobloedd.

³⁴Teisumas iškelia tautą, o nuodėmė yra negarbė tautoms.

³⁵ Rhydd brenin ffafr i was deallus, ond digia wrth yr un a'i sarha.

³⁵Išmintingas tarnas įgyja karaliaus palankumą; kas užtraukia gėdą, susilauks jo rūstybės.