¹ Onid yw doethineb yn galw, a deall yn codi ei lais?

¹Argi išmintis nešaukia ir supratimas nekelia savo balso?

² Y mae'n sefyll ar y mannau uchel ar fin y ffordd, ac yn ymyl y croesffyrdd;

²Aukštumose, prie kelių ir prie takų ji stovi.

³ Y mae'n galw gerllaw'r pyrth sy'n arwain i'r dref, wrth y fynedfa at y pyrth:

³Prie miesto vartų, prie įėjimo į miestą, prie durų šaukia:

⁴ "Arnoch chwi, bobl, yr wyf yn galw, ac atoch chwi, ddynolryw, y daw fy llais.

⁴“Žmonės, į jus aš kreipiuosi, jums šaukiu, žmonių sūnūs.

⁵ Chwi, y rhai gwirion, dysgwch graffter, a chwithau, ffyliaid, ceisiwch synnwyr.

⁵Jūs neišmanėliai, mokykitės išminties; jūs kvailiai, įgykite supratingą širdį.

⁶ Gwrandewch, oherwydd traethaf bethau gwerthfawr, a daw geiriau gonest o'm genau.

⁶Klausykite, nes aš kalbėsiu apie didingus dalykus, mano lūpos skelbs teisumą.

⁷ Traetha fy nhafod y gwir, ac y mae anwiredd yn ffiaidd gan fy ngenau.

⁷Mano burna kalbės tiesą, ir nedorybė yra pasibjaurėjimas mano lūpoms.

⁸ Y mae fy holl eiriau yn gywir; nid yw'r un ohonynt yn u373?yr na thraws.

⁸Visi mano žodžiai yra teisingi, juose nėra klastos ir iškraipymo.

⁹ Y mae'r cyfan yn eglur i'r deallus, ac yn uniawn i'r un sy'n ceisio gwybodaeth.

⁹Jie yra aiškūs išmanantiems ir teisingi suprantantiems.

¹⁰ Derbyniwch fy nghyfarwyddyd yn hytrach nag arian, oherwydd gwell yw nag aur.

¹⁰Priimkite mano pamokymą, o ne sidabrą; pažinimą, o ne gryną auksą.

¹¹ Yn wir, y mae doethineb yn well na gemau, ac ni all yr holl bethau dymunol gystadlu � hi.

¹¹Išmintis yra brangesnė už deimantus, su ja nesulyginama visa, ko galima trokšti.

¹² Yr wyf fi, doethineb, yn byw gyda chraffter, ac wedi cael gwybodaeth a synnwyr.

¹²Aš, išmintis, gyvenu su protingumu, atrandu pažinimą bei nuovokumą.

¹³ Ofn yr ARGLWYDD yw cas�u drygioni; yr wyf yn ffieiddio balchder ac uchelgais, ffordd drygioni a geiriau traws.

¹³Viešpaties baimė­nekęsti pikto. Išdidumo, puikybės, piktų kelių ir klastingos burnos aš neapkenčiu.

¹⁴ Fy eiddo i yw cyngor a chraffter, a chennyf fi y mae deall a gallu.

¹⁴Manyje patarimas ir sveikas protas, aš turiu supratimą ir jėgą.

¹⁵ Trwof fi y teyrnasa brenhinoedd, ac y llunia llywodraethwyr ddeddfau cyfiawn.

¹⁵Manimi karaliai karaliauja ir kunigaikščiai leidžia įstatymus.

¹⁶ Trwof fi y caiff tywysogion awdurdod, ac y barna penaethiaid yn gyfiawn.

¹⁶Manimi kunigaikščiai, kilmingieji ir teisėjai valdo kraštą.

¹⁷ Yr wyf yn caru pob un sy'n fy ngharu i, ac y mae'r rhai sy'n fy ngheisio'n ddyfal yn fy nghael.

¹⁷Aš myliu tuos, kurie mane myli. Kas anksti manęs ieško, suras mane.

¹⁸ Gennyf fi y mae cyfoeth ac anrhydedd, digonedd o olud a chyfiawnder.

¹⁸Aš turiu turtus ir garbę, išliekančius turtus ir teisumą.

¹⁹ Y mae fy ffrwythau'n well nag aur, aur coeth, a'm cynnyrch yn well nag arian pur.

¹⁹Mano vaisius yra brangesnis už gryną auksą, ir pelno iš manęs daugiau negu iš rinktinio sidabro.

²⁰ Rhodiaf ar hyd ffordd cyfiawnder, ar ganol llwybrau barn,

²⁰Aš vedu teisumo keliu, viduriu teisingumo tako,

²¹ a rhoddaf gyfoeth i'r rhai a'm c�r, a llenwi eu trysordai.

²¹kad mane mylintiems duočiau paveldėti turtus ir pripildyčiau jų sandėlius.

²² "Lluniodd yr ARGLWYDD fi ar ddechrau ei waith, yn gyntaf o'i weithredoedd gynt.

²²Viešpats turėjo mane savo kelio pradžioje, prieš visus savo darbus.

²³ Fe'm sefydlwyd yn y gorffennol pell, yn y dechrau, cyn bod daear.

²³Nuo amžių aš įtvirtinta, nuo pradžios, prieš pasaulio sutvėrimą.

²⁴ Ganwyd fi cyn bod dyfnderau, cyn bod ffynhonnau yn llawn du373?r.

²⁴Aš buvau pagimdyta, kai dar netryško vandens šaltiniai, nebuvo gelmių.

²⁵ Cyn gosod sylfeini'r mynyddoedd, cyn bod y bryniau, y ganwyd fi,

²⁵Pirma kalnų ir kalvų iškilimo aš buvau pagimdyta,

²⁶ cyn iddo greu tir a meysydd, ac o flaen pridd y ddaear.

²⁶kai Jis dar nebuvo padaręs žemės, jos laukų ir pirmųjų žemės dulkių.

²⁷ Yr oeddwn i yno pan oedd yn gosod y nefoedd yn ei lle ac yn rhoi cylch dros y dyfnder,

²⁷Kai Jis paruošė dangus, aš ten buvau. Kai Jis nubrėžė ribą virš gelmių,

²⁸ pan oedd yn cadarnhau'r cymylau uwchben ac yn sicrhau ffynhonnau'r dyfnder,

²⁸įtvirtino debesis viršuje ir sustiprino gelmių šaltinius,

²⁹ pan oedd yn gosod terfyn i'r m�r, rhag i'r dyfroedd anufuddhau i'w air, a phan oedd yn cynllunio sylfeini'r ddaear.

²⁹davė jūrai nurodymą, kad vandenys neperžengtų Jo įsakymo, ir dėjo žemės pamatus,

³⁰ Yr oeddwn i wrth ei ochr yn gyson, yn hyfrydwch iddo beunydd, yn ddifyrrwch o'i flaen yn wastad,

³⁰aš buvau šalia Jo kaip įgudęs menininkas, gėrėjausi kas dieną ir džiūgavau Jo akivaizdoje.

³¹ yn ymddifyrru yn y byd a greodd, ac yn ymhyfrydu mewn pobl.

³¹Džiaugiausi Jo apgyvendintame pasaulyje ir grožėjausi žmonių vaikais.

³² "Yn awr, blant, gwrandewch arnaf; gwyn eu byd y rhai sy'n cadw fy ffyrdd.

³²Dabar, vaikai, klausykite manęs. Palaiminti, kurie eina mano keliais.

³³ Gwrandewch ar gyfarwyddyd, a byddwch ddoeth; peidiwch �'i anwybyddu.

³³Klausykite pamokymų ir būkite išmintingi, neatmeskite jų.

³⁴ Gwyn ei fyd y sawl sy'n gwrando arnaf, sy'n disgwyl yn wastad wrth fy nrws, ac yn gwylio wrth fynedfa fy nhu375?.

³⁴Palaimintas žmogus, kuris klauso manęs, kasdien budi prie mano vartų ir laukia prie mano durų.

³⁵ Yn wir, y mae'r un sy'n fy nghael i yn cael bywyd, ac yn ennill ffafr yr ARGLWYDD;

³⁵Kas randa mane, randa gyvenimą ir įgis Viešpaties palankumą.

³⁶ ond y mae'r un sy'n methu fy nghael yn ei ddinistrio'i hun, a phawb sy'n fy nghas�u yn caru marwolaeth."

³⁶Kas nusideda prieš mane, tas kenkia pats sau. Kas manęs nekenčia, myli mirtį”.