1 Gwyn eu byd y rhai perffaith eu ffordd, y rhai sy'n rhodio yng nghyfraith yr ARGLWYDD.
1Palaiminti, kurių kelias nepeiktinas, kurie pagal Viešpaties įstatymą vaikšto.
2 Gwyn eu byd y rhai sy'n cadw ei farnedigaethau, ac yn ei geisio ef �'u holl galon,
2Palaiminti, kurie klauso Jo liudijimų ir visa širdimi Jo ieško,
3 y rhai nad ydynt wedi gwneud unrhyw ddrwg, ond sy'n rhodio yn ei ffyrdd ef.
3nedaro jie neteisybės, vaikšto Jo keliais.
4 Yr wyt ti wedi gwneud dy ofynion yn ddeddfau i'w cadw'n ddyfal.
4Tu įsakei stropiai vykdyti Tavo potvarkius.
5 O na allwn gerdded yn unionsyth a chadw dy ddeddfau!
5O kad mano keliai būtų nukreipti vykdyti Tavo nuostatus!
6 Yna ni'm cywilyddir os cadwaf fy llygaid ar dy holl orchmynion.
6Niekada nepatirčiau gėdos, jei į Tavo įsakymus žiūrėčiau.
7 Fe'th glodforaf di � chalon gywir wrth imi ddysgu am dy farnau cyfiawn.
7Tyra širdimi Tave šlovinsiu, teisius Tavo nuosprendžius pažinęs.
8 Fe gadwaf dy ddeddfau; paid �'m gadael yn llwyr.
8Nuostatus Tavo vykdysiu, nepalik manęs visiškai.
9 Sut y ceidw'r ifanc ei lwybr yn l�n? Trwy gadw dy air di.
9Kaip gali jaunuolis savo kelią išlaikyti tyrą? Laikydamasis Tavo žodžių.
10 Fe'th geisiais di �'m holl galon; paid � gadael imi wyro oddi wrth dy orchmynion.
10Visa širdimi ieškojau Tavęs, neleisk man nuo įsakymų Tavo nuklysti.
11 Trysorais dy eiriau yn fy nghalon rhag imi bechu yn dy erbyn.
11Giliai širdyje paslėpiau Tavo žodį, kad Tau nenusidėčiau.
12 Bendigedig wyt ti, O ARGLWYDD; dysg i mi dy ddeddfau.
12Palaimintas esi, Viešpatie, mane savo nuostatų mokyk.
13 B�m yn ailadrodd �'m gwefusau holl farnau dy enau.
13Savo lūpomis skelbiau visus Tavo sprendimus.
14 Ar hyd ffordd dy farnedigaethau cefais lawenydd sydd uwchlaw pob cyfoeth.
14Tavo liudijimų keliais džiaugiuosi labiau negu visais turtais.
15 Byddaf yn myfyrio ar dy ofynion di, ac yn cadw dy lwybrau o flaen fy llygaid.
15Apie Tavo potvarkius nuolat mąstysiu ir žiūrėsiu į Tavo kelius.
16 Byddaf yn ymhyfrydu yn dy ddeddfau, ac nid anghofiaf dy air.
16Nuostatais Tavo gėrėsiuos, nepamiršiu Tavo žodžių.
17 Bydd dda wrth dy was; gad imi fyw, ac fe gadwaf dy air.
17Suteik savo tarnui malonę, kad aš gyvendamas Tavo žodžio laikyčiausi.
18 Agor fy llygaid imi weld rhyfeddodau dy gyfraith.
18Atverk man akis, kad stebuklus Tavo įstatyme regėčiau.
19 Ymdeithydd wyf fi ar y ddaear; paid � chuddio dy orchmynion oddi wrthyf.
19Esu žemėje svečias, neslėpk nuo manęs savo įsakymų.
20 Y mae fy nghalon yn dihoeni o hiraeth am dy farnau di bob amser.
20Mano siela pailso, besiilgėdama Tavo sprendimų.
21 Fe geryddaist y trahaus, y rhai melltigedig sy'n gwyro oddi wrth dy orchmynion.
21Tu sudraudi išdidžiuosius; prakeikti nuklydę nuo Tavo įsakymų.
22 Tyn ymaith oddi wrthyf eu gwaradwydd a'u sarhad, oherwydd b�m ufudd i'th farnedigaethau.
22Pašalink nuo manęs panieką ir gėdą, nes laikausi Tavo liudijimų.
23 Er i dywysogion eistedd mewn cynllwyn yn f'erbyn, bydd dy was yn myfyrio ar dy ddeddfau;
23Kunigaikščiai susirinkę tariasi prieš mane, bet Tavo tarnas mąsto apie Tavo nuostatus.
24 y mae dy farnedigaethau'n hyfrydwch i mi, a hefyd yn gynghorwyr imi.
24Tavo liudijimai yra mano pasimėgimas ir mano patarėjai.
25 Y mae fy enaid yn glynu wrth y llwch; adfywia fi yn �l dy air.
25Mano siela nublokšta į dulkes, atgaivink mane, kaip esi pažadėjęs.
26 Adroddais am fy hynt ac atebaist fi; dysg i mi dy ddeddfau.
26Savo kelius paskelbiau, ir Tu išklausei mane; pamokyk mane savo nuostatų.
27 Gwna imi ddeall ffordd dy ofynion, ac fe fyfyriaf ar dy ryfeddodau.
27Leisk man suvokti Tavo potvarkių kelią, tai kalbėsiu apie Tavo stebuklus.
28 Y mae fy enaid yn anniddig gan ofid, cryfha fi yn �l dy air.
28Mano siela nyksta iš sielvarto, sustiprink mane, kaip esi pažadėjęs.
29 Gosod ffordd twyll ymhell oddi wrthyf, a rho imi ras dy gyfraith.
29Melo kelią pašalink nuo manęs, savo įstatymu mane apdovanok.
30 Dewisais ffordd ffyddlondeb, a gosod dy farnau o'm blaen.
30Pasirinkau tiesos kelią, Tavo sprendimus laikau priešais save.
31 Glynais wrth dy farnedigaethau. O ARGLWYDD, paid �'m cywilyddio.
31Įsitvėriau Tavo liudijimų; Viešpatie, neleisk man patirti gėdos.
32 Dilynaf ffordd dy orchmynion, oherwydd ehangaist fy neall.
32Tavo įsakymų keliu bėgsiu, kai išplėsi mano širdį.
33 O ARGLWYDD, dysg fi yn ffordd dy ddeddfau, ac o'i chadw fe gaf wobr.
33Viešpatie, pamokyk mane savo nuostatų kelio, tai iki galo jo laikysiuos.
34 Rho imi ddeall, er mwyn imi ufuddhau i'th gyfraith a'i chadw �'m holl galon;
34Duok suprasti Tavo įstatymą, kad vykdyčiau ir nuoširdžiai jo laikyčiausi.
35 gwna imi gerdded yn llwybr dy orchmynion, oherwydd yr wyf yn ymhyfrydu ynddo.
35Savo įsakymų takais mane vesk, nes jais aš gėriuosi.
36 Tro fy nghalon at dy farnedigaethau yn hytrach nag at elw;
36Palenk mano širdį prie liudijimų savo, o ne prie godumo,
37 tro ymaith fy llygaid rhag gweld gwagedd; adfywia fi �'th air.
37nugręžk mano akis nuo tuštybių; atgaivink mane savo kelyje.
38 Cyflawna i'th was yr addewid a roddaist i'r rhai sy'n dy ofni.
38Ištesėk pažadą, duotą savo tarnui, kuris bijosi Tavęs.
39 Tro ymaith y gwaradwydd yr wyf yn ei ofni, oherwydd y mae dy farnau'n dda.
39Nukreipk nuo manęs gėdą, kuri baugina mane, nes Tavo sprendimai yra geri.
40 Yr wyf yn dyheu am dy ofynion; adfywia fi �'th gyfiawnder.
40Štai aš ilgiuosi Tavo potvarkių, atgaivink mane savo teisumu.
41 P�r i'th gariad ddod ataf, O ARGLWYDD, a'th iachawdwriaeth yn �l dy addewid;
41Viešpatie, būk man gailestingas, teateina Tavo išgelbėjimas, kaip Tu pažadėjai.
42 yna rhoddaf ateb i'r rhai sy'n fy ngwatwar, oherwydd ymddiriedais yn dy air.
42Tada duosiu atsakymą tam, kuris iš manęs tyčiojasi, nes pasitikiu Tavo žodžiu.
43 Paid � chymryd gair y gwirionedd o'm genau, oherwydd fe obeithiais yn dy farnau.
43Neatimk iš manęs tiesos žodžio, nes laukiu Tavo sprendimų.
44 Cadwaf dy gyfraith bob amser, hyd byth bythoedd.
44Per amžių amžius laikysiuos Tavo įstatymo.
45 Rhodiaf oddi amgylch yn rhydd, oherwydd ceisiais dy ofynion.
45Vaikščiosiu laisvas, nes tyrinėju Tavo potvarkius.
46 Siaradaf am dy farnedigaethau gerbron brenhinoedd, ac ni fydd arnaf gywilydd;
46Kalbėsiu apie Tavo liudijimus karalių akivaizdoje ir nebūsiu sugėdintas.
47 ymhyfrydaf yn dy orchmynion am fy mod yn eu caru.
47Gėrėsiuosi Tavo įsakymais, kuriuos pamilau.
48 Parchaf dy orchmynion am fy mod yn eu caru, a myfyriaf ar dy ddeddfau.
48Kelsiu rankas į Tavo įsakymus, kuriuos pamilau, mąstysiu apie Tavo nuostatus.
49 Cofia dy air i'th was, y gair y gwnaethost imi ymddiried ynddo.
49Prisimink žodį savo tarnui, kuriuo suteikei man viltį.
50 Hyn fu fy nghysur mewn adfyd, fod dy addewid di yn fy adfywio.
50Tai yra paguoda mano varge, nes Tavo žodis mane atgaivino.
51 Y mae'r trahaus yn fy ngwawdio o hyd, ond ni throis oddi wrth dy gyfraith.
51Nors pasipūtėliai mane skaudžiai išjuokia, nuo Tavo įstatymo aš nenukrypau.
52 Yr wyf yn cofio dy farnau erioed, ac yn cael cysur ynddynt, O ARGLWYDD.
52Viešpatie, aš prisimenu Tavo senus nuosprendžius ir jais pasiguodžiu.
53 Cydia digofaint ynof oherwydd y rhai drygionus sy'n gwrthod dy gyfraith.
53Mane siaubas apima, kai matau nedorėlį, nepaisantį Tavo įstatymo.
54 Daeth dy ddeddfau'n g�n i mi ymhle bynnag y b�m yn byw.
54Tavo nuostatai tapo man giesmėmis mano viešnagės namuose.
55 Yr wyf yn cofio dy enw yn y nos, O ARGLWYDD, ac fe gadwaf dy gyfraith.
55Ir naktį atsimenu, Viešpatie, Tavąjį vardą ir laikausi Tavo įstatymo.
56 Hyn sydd wir amdanaf, imi ufuddhau i'th ofynion.
56Tai teko man, nes aš laikiausi Tavo potvarkių.
57 Ti yw fy rhan, O ARGLWYDD; addewais gadw dy air.
57Viešpats yra mano dalis; aš pasižadėjau Tavo žodžių laikytis.
58 Yr wyf yn erfyn arnat �'m holl galon, bydd drugarog wrthyf yn �l dy addewid.
58Nuoširdžiai ieškau Tavo palankumo, būk gailestingas, kaip esi pažadėjęs.
59 Pan feddyliaf am fy ffyrdd, trof fy nghamre'n �l at dy farnedigaethau;
59Galvojau apie savo kelią ir pasukau link Tavo liudijimų.
60 brysiaf, heb oedi, i gadw dy orchmynion.
60Skubiai ir nedelsdamas vykdau Tavo įsakymus.
61 Er i glymau'r drygionus dynhau amdanaf, eto nid anghofiais dy gyfraith.
61Nors nedorėliai apiplėšė mane, bet aš neužmiršau Tavo įstatymo.
62 Codaf ganol nos i'th foliannu di am dy farnau cyfiawn.
62Vidurnaktį atsikėlęs, dėkoju už teisingus Tavo sprendimus.
63 Yr wyf yn gymar i bawb sy'n dy ofni, i'r rhai sy'n ufuddhau i'th ofynion.
63Aš draugas visiems, kurie Tavęs bijo ir Tavo potvarkius vykdo.
64 Y mae'r ddaear, O ARGLWYDD, yn llawn o'th ffyddlondeb; dysg i mi dy ddeddfau.
64Viešpatie, žemė pilna Tavo gailestingumo, mokyk mane savo nuostatų.
65 Gwnaethost ddaioni i'th was, yn unol �'th air, O ARGLWYDD.
65Viešpatie, Tu darei savo tarnui gera, kaip buvai pažadėjęs.
66 Dysg imi ddirnadaeth a gwybodaeth, oherwydd yr wyf yn ymddiried yn dy orchmynion.
66Mokyk mane teisingai nuspręsti ir pasirinkti, nes aš patikėjau Tavo įsakymais.
67 Cyn imi gael fy ngheryddu euthum ar gyfeiliorn, ond yn awr yr wyf yn cadw dy air.
67Nuklydęs ir pažemintas buvau, bet dabar klausau Tavo žodžio.
68 Yr wyt ti yn dda, ac yn gwneud daioni; dysg i mi dy ddeddfau.
68Tu esi geras ir darai gera, mokyk mane savo nuostatų.
69 Y mae'r trahaus yn fy mhardduo � chelwydd, ond yr wyf fi'n ufuddhau i'th ofynion �'m holl galon;
69Šmeižtais drabsto mane pasipūtėliai, bet aš nuoširdžiai Tavo potvarkių laikausi.
70 y mae eu calon hwy'n drwm gan fraster, ond yr wyf fi'n ymhyfrydu yn dy gyfraith.
70Jų širdis vieni riebalai, o aš gėriuosi Tavo įstatymu.
71 Mor dda yw imi gael fy ngheryddu, er mwyn imi gael dysgu dy ddeddfau!
71Naudinga man buvo nukentėti, kad Tavo nuostatų pasimokyčiau.
72 Y mae cyfraith dy enau yn well i mi na miloedd o aur ac arian.
72Man Tavo įstatymas brangesnis už daugybę aukso ir sidabro.
73 Dy ddwylo di a'm gwnaeth ac a'm lluniodd; rho imi ddeall i ddysgu dy orchmynion.
73Tavo rankos padarė ir suformavo mane; suteik man išminties suprasti Tavo įsakymus.
74 Pan fydd y rhai sy'n dy ofni yn fy ngweld, fe lawenychant am fy mod yn gobeithio yn dy air.
74Kurie Tavęs bijo, džiaugiasi mane matydami, nes Tavo žodžiu pasitikiu.
75 Gwn, O ARGLWYDD, fod dy farnau'n gyfiawn, ac mai mewn ffyddlondeb yr wyt wedi fy ngheryddu.
75Viešpatie, žinau, jog teisingi Tavo sprendimai ir teisingai mane nubaudei.
76 Bydded dy gariad yn gysur i mi, yn unol �'th addewid i'th was.
76Paguosk dabar mane savo malone, kaip esi savo tarnui žadėjęs.
77 P�r i'th drugaredd ddod ataf, fel y byddaf fyw, oherwydd y mae dy gyfraith yn hyfrydwch i mi.
77Būk gailestingas, kad aš išlikčiau gyvas, nes gėriuosi Tavo įstatymu.
78 Cywilyddier y trahaus oherwydd i'w celwydd fy niweidio, ond byddaf fi'n myfyrio ar dy ofynion.
78Sugėdinti tebūna išdidieji, nes jie be priežasties puolė mane. Aš mąstysiu apie Tavo potvarkius.
79 Bydded i'r rhai sy'n dy ofni droi ataf fi, iddynt gael gwybod dy farnedigaethau.
79Tesigręžia į mane, kurie Tavęs bijo, kurie pažino Tavo liudijimus.
80 Bydded fy nghalon bob amser yn dy ddeddfau, rhag imi gael fy nghywilyddio.
80Tegu mano širdis nepažeidžia nuostatų Tavo, kad nebūčiau sugėdintas.
81 Y mae fy enaid yn dyheu am dy iachawdwriaeth, ac yn gobeithio yn dy air;
81Mano siela ilgisi Tavo išgelbėjimo, bet aš pasitikiu Tavo žodžiu.
82 y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am dy addewid; dywedaf, "Pa bryd y byddi'n fy nghysuro?"
82Mano akys pavargo belaukdamos, kas Tavo žadėta. Kada Tu mane paguosi?
83 Er imi grebachu fel costrel groen mewn mwg, eto nid anghofiaf dy ddeddfau.
83Nors tapau panašus į vynmaišį dūmuose, bet Tavo nuostatų neužmiršau.
84 Am ba hyd y disgwyl dy was cyn iti roi barn ar fy erlidwyr?
84Kiek dar dienų liko Tavo tarnui? Kada mano persekiotojus pasmerksi?
85 Y mae gwu375?r trahaus, rhai sy'n anwybyddu dy gyfraith, wedi cloddio pwll ar fy nghyfer.
85Išdidieji kasa man duobę, nepaisydami Tavo įstatymo.
86 Y mae dy holl orchmynion yn sicr; pan fyddant yn fy erlid � chelwydd, cynorthwya fi.
86Visi Tavo įsakymai teisūs; padėk man prieš melagingus persekiotojus.
87 Bu ond y dim iddynt fy nifetha oddi ar y ddaear, ond eto ni throis fy nghefn ar dy ofynion.
87Jie vos nesunaikino manęs žemėje. Bet aš Tavo potvarkių neapleidau.
88 Yn �l dy gariad adfywia fi, ac fe gadwaf farnedigaethau dy enau.
88Atgaivink mane dėl savo malonės! Aš laikysiuosi Tavo burnos liudijimų.
89 Y mae dy air, O ARGLWYDD, yn dragwyddol, wedi ei osod yn sefydlog yn y nefoedd.
89Viešpatie, Tavo žodis amžinai įtvirtintas danguje.
90 Y mae dy ffyddlondeb hyd genhedlaeth a chenhedlaeth; seiliaist y ddaear, ac y mae'n sefyll.
90Tavo ištikimybė kartų kartoms; Tu sutvėrei žemę, ir ji pasilieka.
91 Yn �l dy ordeiniadau y maent yn sefyll hyd heddiw, oherwydd gweision i ti yw'r cyfan.
91Ligi šiol viskas laikosi, kaip Tavo nutarta, Tau viskas tarnauja.
92 Oni bai i'th gyfraith fod yn hyfrydwch i mi, byddai wedi darfod amdanaf yn fy adfyd;
92Jei Tavo įstatymu nesigėrėčiau, seniai būčiau žuvęs.
93 nid anghofiaf dy ofynion hyd byth, oherwydd trwyddynt hwy adfywiaist fi.
93Niekada neužmiršiu Tavo potvarkių, nes jais Tu atgaivinai mane.
94 Eiddot ti ydwyf; gwareda fi, oherwydd ceisiais dy ofynion.
94Aš esu Tavo, išgelbėk mane, trokštu suvokti Tavo potvarkius.
95 Y mae'r drygionus yn gwylio amdanaf i'm dinistrio, ond fe ystyriaf fi dy farnedigaethau.
95Nedorėliai mane pražudyti kėsinasi, tačiau aš Tavo liudijimų laikysiuosi.
96 Gwelaf fod popeth yn dod i ben, ond nid oes terfyn i'th orchymyn di.
96Mačiau, kad tobuliausi dalykai yra riboti, tik įsakymas Tavo beribis.
97 O fel yr wyf yn caru dy gyfraith! Hi yw fy myfyrdod drwy'r dydd.
97Kaip aš myliu Tavo įstatymą, mąstau apie jį ištisą dieną.
98 Y mae dy orchymyn yn fy ngwneud yn ddoethach na'm gelynion, oherwydd y mae gyda mi bob amser.
98Įsakymai Tavo padarė mane protingesnį už mano priešus, nes jie visuomet su manimi.
99 Yr wyf yn fwy deallus na'm holl athrawon, oherwydd bod dy farnedigaethau'n fyfyrdod i mi.
99Daugiau suprantu už visus savo mokytojus, nes mąstau apie Tavo liudijimus.
100 Yr wyf yn deall yn well na'r rhai hen, oherwydd imi ufuddhau i'th ofynion.
100Daugiau išmanau už senius, nes laikausi Tavo potvarkių.
101 Cedwais fy nhraed rhag pob llwybr drwg, er mwyn imi gadw dy air.
101Nuo bet kokio pikto kelio susilaikau, nes klausau Tavo žodžio.
102 Nid wyf wedi troi oddi wrth dy farnau, oherwydd ti fu'n fy nghyfarwyddo.
102Nuo Tavo sprendimų nenukrypau, nes Tu mokai mane.
103 Mor felys yw dy addewid i'm genau, melysach na m�l i'm gwefusau.
103Kokie saldūs man yra Tavo žodžiai, saldesni mano burnai už medų.
104 O'th ofynion di y caf ddeall; dyna pam yr wyf yn cas�u llwybrau twyll.
104Dėl Tavo potvarkių tapau išmintingas, todėl nekenčiu jokio melo.
105 Y mae dy air yn llusern i'm troed, ac yn oleuni i'm llwybr.
105Tavo žodis yra žibintas mano kojai ir šviesa mano takui.
106 Tyngais lw, a gwneud adduned i gadw dy farnau cyfiawn.
106Prisiekiau vykdyti Tavo teisingus sprendimus ir laikysiuosi jų.
107 Yr wyf mewn gofid mawr; O ARGLWYDD, adfywia fi yn �l dy air.
107Viešpatie, esu labai prislėgtas, atgaivink mane, kaip esi pažadėjęs.
108 Derbyn deyrnged fy ngenau, O ARGLWYDD, a dysg i mi dy farnedigaethau.
108Viešpatie, priimk mano lūpų laisvos valios auką, pamokyk mane savo sprendimų.
109 Bob dydd y mae fy mywyd yn fy nwylo, ond nid wyf yn anghofio dy gyfraith.
109Mano siela yra nuolat mano rankoje, tačiau Tavo įstatymo nepamirštu.
110 Gosododd y drygionus rwyd i mi, ond nid wyf wedi gwyro oddi wrth dy ofynion.
110Nedorėliai man spendžia žabangus, bet nuo Tavo potvarkių nenukrypau.
111 Y mae dy farnedigaethau yn etifeddiaeth imi am byth, oherwydd y maent yn llonder i'm calon.
111Pamokymai Tavo yra mano paveldėtas turtas, jie mano širdies džiaugsmas.
112 Yr wyf wedi gosod fy mryd ar ufuddhau i'th ddeddfau; y mae eu gwobr yn dragwyddol.
112Palenkiau savo širdį vykdyti Tavo nuostatų, tai darysiu dabar ir visados.
113 Yr wyf yn cas�u rhai anwadal, ond yn caru dy gyfraith.
113Veidmainių nekenčiu, bet Tavo įstatymą myliu.
114 Ti yw fy lloches a'm tarian; yr wyf yn gobeithio yn dy air.
114Tu esi mano slėptuvė ir skydas, Tavo žodžiais pasitikiu.
115 Trowch ymaith oddi wrthyf, chwi rai drwg, er mwyn imi gadw gorchmynion fy Nuw.
115Pasitraukite nuo manęs, piktadariai! Aš Viešpaties įsakymus vykdysiu.
116 Cynnal fi yn �l dy addewid, fel y byddaf fyw, ac na chywilyddier fi yn fy hyder.
116Palaikyk mane, kaip žadėjai, kad gyvenčiau, tenebūsiu sugėdintas dėl savo vilties.
117 Dal fi i fyny, fel y caf waredigaeth, imi barchu dy ddeddfau yn wastad.
117Suteik pagalbą, ir aš būsiu saugus, nuostatų Tavo niekados nepamiršiu.
118 Yr wyt yn gwrthod pawb sy'n gwyro oddi wrth dy ddeddfau, oherwydd mae eu twyll yn ofer.
118Tu atmeti tuos, kurie nuo Tavo nuostatų nukrypo, jie apsigauna savo melu.
119 Yn sothach yr ystyri holl rai drygionus y ddaear; am hynny yr wyf yn caru dy farnedigaethau.
119Tu visus žemės nedorėlius pašalini tartum atmatas, bet aš myliu Tavo liudijimus.
120 Y mae fy nghnawd yn crynu gan dy arswyd, ac yr wyf yn ofni dy farnau.
120Mano kūnas dreba, bijodamas Tavęs, aš bijau Tavo sprendimų.
121 Gwneuthum farn a chyfiawnder; paid �'m gadael i'm gorthrymwyr.
121Dariau, kas yra teisu ir teisinga; neatiduok manęs prispaudėjams.
122 Bydd yn feichiau er lles dy was; paid � gadael i'r trahaus fy ngorthrymu.
122Užtikrink savo tarnui gerovę, neleisk, kad išdidieji mane nugalėtų.
123 Y mae fy llygaid yn pylu wrth ddisgwyl am dy iachawdwriaeth, ac am dy addewid o fuddugoliaeth.
123Mano akys pavargo belaukdamos Tavo išgelbėjimo ir Tavo teisumo žodžio.
124 Gwna �'th was yn �l dy gariad, a dysg i mi dy ddeddfau.
124Būk gailestingas savo tarnui, mokyk mane savo nuostatų.
125 Dy was wyf fi; rho imi ddeall i wybod dy farnedigaethau.
125Esu Tavo tarnas; duok man supratimą pažinti Tavo liudijimus.
126 Y mae'n amser i'r ARGLWYDD weithredu, oherwydd torrwyd dy gyfraith.
126Viešpatie, metas Tau veikti, nes žmonės laužo Tavo įstatymą.
127 Er hynny yr wyf yn caru dy orchmynion yn fwy nag aur, nag aur coeth.
127Tavo įsakymai brangesni man už auksą, už gryną auksą.
128 Am hyn cerddaf yn union yn �l dy holl ofynion, a chas�f lwybrau twyll.
128Todėl visus Tavo potvarkius laikau teisingais, nekenčiu melagingų takų.
129 Y mae dy farnedigaethau'n rhyfeddol; am hynny yr wyf yn eu cadw.
129Tavo liudijimai yra stebuklingi, todėl mano siela jų klauso.
130 Pan ddatguddir dy air, bydd yn goleuo ac yn rhoi deall i'r syml.
130Tavo žodžių aiškinimas apšviečia, neišmanančius daro supratingus.
131 Yr wyf yn agor fy ngheg mewn blys, oherwydd yr wyf yn dyheu am dy orchmynion.
131Atveriu savo burną ir įkvepiu, alkstu Tavo įsakymų.
132 Tro ataf a bydd drugarog, yn �l dy arfer i'r rhai sy'n caru dy enw.
132Pažvelk į mane ir būk gailestingas, kaip darai mylintiems Tavo vardą.
133 Cadw fy ngham yn sicr fel yr addewaist, a phaid � gadael i ddrygioni fy meistroli.
133Kreipk mano žingsnius pagal savo žodžius, kad neteisybė man neviešpatautų.
134 Rhyddha fi oddi wrth ormes dynol, er mwyn imi ufuddhau i'th ofynion di.
134Nuo žmonių priespaudos mane išlaisvink, ir aš vykdysiu Tavo potvarkius.
135 Bydded llewyrch dy wyneb ar dy was, a dysg i mi dy ddeddfau.
135Parodyk savo tarnui savo veidą šviesų ir mokyk mane savo nuostatų.
136 Y mae fy llygaid yn ffrydio dagrau am nad yw pobl yn cadw dy gyfraith.
136Iš akių man srūva upeliai, nes jie nesilaiko Tavo įstatymo.
137 Cyfiawn wyt ti, O ARGLWYDD, a chywir yw dy farnau.
137Viešpatie, Tu esi teisus, teisingi Tavo sprendimai.
138 Y mae'r barnedigaethau a roddi yn gyfiawn ac yn gwbl ffyddlon.
138Tavo liudijimai teisingi ir neabejotini.
139 Y mae fy nghynddaredd yn fy ysu am fod fy ngelynion yn anghofio dy eiriau.
139Mano uolumas graužia mane, nes priešai pamiršo Tavo žodžius.
140 Y mae dy addewid wedi ei phrofi'n llwyr, ac y mae dy was yn ei charu.
140Tavo žodis yra visiškai tyras, jį Tavo tarnas brangina.
141 Er fy mod i yn fychan ac yn ddinod, nid wyf yn anghofio dy ofynion.
141Nors esu paniekintas ir menkas, bet Tavo potvarkių neužmiršiu.
142 Y mae dy gyfiawnder di yn gyfiawnder tragwyddol, ac y mae dy gyfraith yn wirionedd.
142Tavo teisumas amžinas, Tavo įstatymastiesa.
143 Daeth cyfyngder a gofid ar fy ngwarthaf, ond yr wyf yn ymhyfrydu yn dy orchmynion.
143Nors vargas ir sielvartas spaudžia, bet Tavo įsakymais gėriuosi.
144 Y mae dy farnedigaethau di'n gyfiawn byth; rho imi ddeall, fel y byddaf fyw.
144Tavo liudijimai yra teisingi per amžius. Leisk man juos suprasti, ir aš gyvensiu.
145 Gwaeddaf �'m holl galon; ateb fi, ARGLWYDD, ac fe fyddaf ufudd i'th ddeddfau.
145Šaukiuosi iš širdies, Viešpatie, išklausyk mane; aš laikysiuosi Tavo nuostatų.
146 Gwaeddaf arnat ti; gwareda fi, ac fe gadwaf dy farnedigaethau.
146Šaukiuosi Tavęs; išgelbėk mane, ir klausysiu Tavo liudijimų.
147 Codaf cyn y wawr a gofyn am gymorth, a gobeithiaf yn dy eiriau.
147Prieš aušrą keliuosi ir šaukiu, nes pasitikiu Tavo žodžiu.
148 Y mae fy llygaid yn effro yng ngwyliadwriaethau'r nos, i fyfyrio ar dy addewid.
148Atmerkiu akis dar prieš aušrą, mąstau apie Tavo žodį.
149 Gwrando fy llef yn �l dy gariad; O ARGLWYDD, yn �l dy farnau adfywia fi.
149Viešpatie, išgirsk mane, būdamas maloningas; atgaivink mane, kaip esi nusprendęs.
150 Y mae fy erlidwyr dichellgar yn agos�u, ond y maent yn bell oddi wrth dy gyfraith.
150Artėja priešai klastingi, nutolę nuo Tavo įstatymo.
151 Yr wyt ti yn agos, O ARGLWYDD, ac y mae dy holl orchmynion yn wirionedd.
151Arti esi, Viešpatie, ir visi Tavo įsakymai teisingi.
152 Gwn erioed am dy farnedigaethau, i ti eu sefydlu am byth.
152Seniai pažinau Tavo liudijimus, kad jie yra amžini.
153 Edrych ar fy adfyd a gwared fi, oherwydd nid anghofiais dy gyfraith.
153Pažvelk į mano skurdą ir išlaisvink mane; juk aš nepamirštu Tavo įstatymo.
154 Amddiffyn fy achos ac achub fi; adfywia fi yn �l dy addewid.
154Gink mano bylą ir išvaduok mane, atgaivink, kaip esi pažadėjęs.
155 Y mae iachawdwriaeth ymhell oddi wrth y drygionus, oherwydd nid ydynt yn ceisio dy ddeddfau.
155Išgelbėjimas toli nuo nedorėlių, nes jie neklauso Tavo nuostatų.
156 Mawr yw dy drugaredd, O ARGLWYDD; adfywia fi yn �l dy farn.
156Koks didis, Viešpatie, Tavo gailestingumas, atgaivink mane, kaip esi nusprendęs.
157 Y mae fy erlidwyr a'm gelynion yn niferus, ond eto ni wyrais oddi wrth dy farnedigaethau.
157Daug mano persekiotojų ir priešų, bet aš nenukrypstu nuo Tavo liudijimų.
158 Gwelais y rhai twyllodrus, a ffieiddiais am nad ydynt yn cadw dy air.
158Neištikimuosius matau ir bjauriuosi, nes jie nepaiso Tavo žodžio.
159 Gw�l fel yr wyf yn caru dy ofynion; O ARGLWYDD, adfywia fi yn �l dy gariad.
159Žiūrėk, Viešpatie, kaip Tavo potvarkius myliu; atgaivink mane, būdamas maloningas.
160 Hanfod dy air yw gwirionedd, ac y mae dy holl farnau cyfiawn yn dragwyddol.
160Tavo žodžiai teisingi nuo pradžių, ir visi Tavo teisūs sprendimai amžini.
161 Y mae tywysogion yn fy erlid yn ddiachos, ond dy air di yw arswyd fy nghalon.
161Kunigaikščiai be priežasties persekioja mane, bet mano širdis vien Tavo žodžių tebijo.
162 Yr wyf yn llawenhau o achos dy addewid, fel un sy'n cael ysbail fawr.
162Tavo žodžiu džiaugiuosi, kaip didelį lobį suradęs.
163 Yr wyf yn cas�u ac yn ffieiddio twyll, ond yn caru dy gyfraith di.
163Melo nekenčiu ir bjauriuosi, bet Tavo įstatymas man mielas.
164 Seithwaith y dydd yr wyf yn dy foli oherwydd dy farnau cyfiawn.
164Septynis kartus per dieną giriu Tave už Tavo teisingus sprendimus.
165 Caiff y rhai sy'n caru dy gyfraith wir heddwch, ac nid oes dim yn peri iddynt faglu.
165Kas myli Tavo įstatymą, turi didelę ramybę ir niekada nesuklumpa.
166 Yr wyf yn disgwyl am dy iachawdwriaeth, O ARGLWYDD, ac yn ufuddhau i'th orchmynion.
166Laukiu, Dieve, Tavo išgelbėjimo, Tavo įsakymus vykdau.
167 Yr wyf yn cadw dy farnedigaethau ac yn eu caru'n fawr.
167Mano siela klauso Tavo liudijimų, nes labai juos myliu.
168 Yr wyf yn ufudd i'th ofynion a'th farnedigaethau, oherwydd y mae fy holl ffyrdd o'th flaen.
168Laikausi Tavo potvarkių ir liudijimų, visi mano keliai Tau žinomi.
169 Doed fy llef atat, O ARGLWYDD; rho imi ddeall yn �l dy air.
169Tepasiekia Tave mano šauksmas, Viešpatie; duok man supratimą, kaip esi pažadėjęs.
170 Doed fy neisyfiad atat; gwared fi yn �l dy addewid.
170Tepasiekia mano malda Tave; išlaisvink, kaip esi pažadėjęs.
171 Bydd fy ngwefusau'n tywallt moliant am iti ddysgu i mi dy ddeddfau.
171Mano lūpos girs Tave, nes mokai mane savo nuostatų.
172 Bydd fy nhafod yn canu am dy addewid, oherwydd y mae dy holl orchmynion yn gyfiawn.
172Mano liežuvis kalbės apie Tavo žodį, nes Tavo įsakymai teisingi.
173 Bydded dy law yn barod i'm cynorthwyo, oherwydd yr wyf wedi dewis dy ofynion.
173Tavo ranka tepadeda man, nes aš pasirinkau Tavo potvarkius.
174 Yr wyf yn dyheu am dy iachawdwriaeth, O ARGLWYDD, ac yn ymhyfrydu yn dy gyfraith.
174Ilgiuosi, Viešpatie, Tavo išgelbėjimo, įstatymu Tavo gėriuosi.
175 Gad imi fyw i'th foliannu di, a bydded i'th farnau fy nghynorthwyo.
175Mano siela tegyvena ir tegiria Tave, Tavo sprendimai tepadeda man.
176 Euthum ar gyfeiliorn fel dafad ar goll; chwilia am dy was, oherwydd nid anghofiais dy orchmynion.
176Klaidžioju kaip avis paklydus. Ieškok savo tarno, nes Tavo įsakymų aš neužmiršau.