¹ 1 C�n Esgyniad.0 Yr wyf yn codi fy llygaid atat ti sy'n eistedd yn y nefoedd.

¹Mano akys pakeltos į Tave, kuris gyveni danguose.

² Fel y mae llygaid gweision yn gwylio llaw eu meistr, a llygaid caethferch yn gwylio llaw ei meistres, felly y mae ein llygaid ninnau yn gwylio'r ARGLWYDD ein Duw nes iddo drugarhau wrthym.

²Kaip žiūri tarnai į ranką savo valdovo, tarnaitė­į ranką valdovės, taip mūsų akys žvelgia į Viešpatį, mūsų Dievą, laukdamos Jo pasigailėjimo.

³ Bydd drugarog wrthym, O ARGLWYDD, bydd drugarog wrthym, oherwydd fe gawsom ddigon o sarhad.

³Pasigailėk mūsų, Viešpatie, pasigailėk mūsų, nes per daug paniekinti esame!

⁴ Yn rhy hir y cawsom ddigon ar wawd y trahaus ac ar sarhad y beilchion.

⁴Per ilgai mūsų siela varginama pašaipa turtuolių ir panieka išdidžiųjų.