1 Y mae'r ARGLWYDD yn frenin; y mae wedi ei wisgo � mawredd, y mae'r ARGLWYDD wedi ei wisgo, a nerth yn wregys iddo. Yn wir, y mae'r byd yn sicr, ac nis symudir;
1Viešpats karaliauja. Jis apsivilkęs didybe, Viešpats susijuosęs stiprybe, taip tvirtai pastatė pasaulį, kad jo niekas nepajudins.
2 y mae dy orsedd wedi ei sefydlu erioed; yr wyt ti er tragwyddoldeb.
2Tvirtai stovi Tavo sostas nuo senovės; nuo amžių Tu esi!
3 Cododd y dyfroedd, O ARGLWYDD, cododd y dyfroedd eu llais, cododd y dyfroedd eu rhu.
3Viešpatie, vandenys patvino, pakilo jų ūžimas, pakilo vandenų bangos!
4 Cryfach na su373?n dyfroedd mawrion, cryfach na thonnau'r m�r, yw'r ARGLWYDD yn yr uchelder.
4Galingesnis už gausių vandenų šniokštimą, už galingas jūrų bangas yra Viešpats aukštybėse!
5 Y mae dy dystiolaethau'n sicr iawn; sancteiddrwydd sy'n gweddu i'th du375?, O ARGLWYDD, hyd byth.
5Tavo liudijimai labai patikimi. Tavo namus puošia šventumas, Viešpatie, per amžius.