¹ O ARGLWYDD, Dduw dial, Dduw dial, ymddangos.

¹Viešpatie Dieve, kuris atkeršiji, Dieve, kuris atkeršiji, pasirodyk!

² Cyfod, O farnwr y ddaear, rho eu haeddiant i'r balch.

²Kelkis, pasaulio Teisėjau, atlygink išdidiesiems, ką jie nusipelnė!

³ Am ba hyd y bydd y drygionus, ARGLWYDD, y bydd y drygionus yn gorfoleddu?

³Viešpatie, ar ilgai dar nedorėliai džiūgaus?

⁴ Y maent yn tywallt eu parabl trahaus; y mae'r holl wneuthurwyr drygioni'n ymfalch�o.

⁴Ar ilgai kalbės įžūliai ir didžiuosis visi piktadariai?

⁵ Y maent yn sigo dy bobl, O ARGLWYDD, ac yn poenydio dy etifeddiaeth.

⁵Viešpatie, jie trypia Tavo tautą, spaudžia Tavo paveldą.

⁶ Lladdant y weddw a'r estron, a llofruddio'r amddifad,

⁶Jie užmuša našlę ir ateivį, žudo našlaičius.

⁷ a dweud, "Nid yw'r ARGLWYDD yn gweld, ac nid yw Duw Jacob yn sylwi."

⁷Jie sako: “Viešpats nemato, Jokūbo Dievas nepastebi”.

⁸ Deallwch hyn, chwi'r dylaf o bobl! Ffyliaid, pa bryd y byddwch ddoeth?

⁸Susipraskite, tautos neišmanėliai! Jūs kvailiai, kada išminties įgysite?

⁹ Onid yw'r un a blannodd glust yn clywed, a'r un a luniodd lygad yn gweld?

⁹Nejaugi Tas, kuris padarė ausį, negirdėtų, ir Tas, kuris sukūrė akį, nematytų?

¹⁰ Onid oes gan yr un sy'n disgyblu cenhedloedd gerydd, a'r un sy'n dysgu pobl wybodaeth?

¹⁰Argi Tas, kuris auklėja tautas ir moko žmones išminties, nesudraustų?

¹¹ Y mae'r ARGLWYDD yn gwybod meddyliau pobl, mai gwynt ydynt.

¹¹Viešpats žino žmonių mintis, kad jos yra tuščios.

¹² Gwyn ei fyd y sawl a ddisgybli, O ARGLWYDD, ac a ddysgi allan o'th gyfraith,

¹²Palaimintas žmogus, Viešpatie, kurį Tu auklėji ir savo įstatymo mokai;

¹³ i roi iddo lonyddwch rhag dyddiau adfyd, nes agor pwll i'r drygionus.

¹³ramybę jam teiki nelaimių dienomis, kol nedorėliui kasama duobė.

¹⁴ Oherwydd nid yw'r ARGLWYDD yn gwrthod ei bobl, nac yn gadael ei etifeddiaeth;

¹⁴Juk Viešpats neatmes savo tautos ir neapleis savo paveldėjimo.

¹⁵ oherwydd dychwel barn at y rhai cyfiawn, a bydd yr holl rai uniawn yn ei dilyn.

¹⁵Teisingumas sugrįš teisiajam ir juo paseks visi tiesiaširdžiai.

¹⁶ Pwy a saif drosof yn erbyn y drygionus, a sefyll o'm plaid yn erbyn gwneuthurwyr drygioni?

¹⁶Kas gins mane nuo piktadarių? Kas užstos mane prieš skriaudėjus?

¹⁷ Oni bai i'r ARGLWYDD fy nghynorthwyo byddwn yn fuan wedi mynd i dir distawrwydd.

¹⁷Jei Viešpats man nebūtų padėjęs, būčiau atsidūręs tylos karalystėje.

¹⁸ Pan oeddwn yn meddwl bod fy nhroed yn llithro, yr oedd dy ffyddlondeb di, O ARGLWYDD, yn fy nghynnal.

¹⁸Kai pasakiau: “Slysta mano koja”, Tavo gailestingumas, Viešpatie, palaikė mane.

¹⁹ Er bod pryderon fy nghalon yn niferus, y mae dy gysuron di'n fy llawenhau.

¹⁹Kai mano širdis prisikaupė rūpesčių, Tavo paguoda sielai džiaugsmą grąžino.

²⁰ A fydd cynghrair rhyngot ti a llywodraeth distryw, sy'n cynllunio niwed trwy gyfraith?

²⁰Argi Tu nedorėlių sostui pritarsi, kai iškraipydami įstatymą jie spaudžia žmones?

²¹ Cytunant �'i gilydd am fywyd y cyfiawn, a chondemnio'r dieuog i farw.

²¹Teisiojo sielą jie puola, nekaltą kraują pasmerkia.

²² Ond y mae'r ARGLWYDD yn amddiffyn i mi, a'm Duw yn graig i'm llochesu.

²²Bet Viešpats yra mano apsauga ir mano Dievas­priebėgos uola.

²³ Daw �'u camweddau eu hunain yn �l arnynt, ac fe'u diddyma am eu drygioni. Bydd yr ARGLWYDD ein Duw yn eu diddymu.

²³Jis atlygins jiems už jų nedorybes, jų pačių neteisybėse sunaikins juos. Viešpats, mūsų Dievas, sunaikins juos.