1 Atebodd Soffar y Naamathiad:
1Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:
2 "Oni ddylid ateb y pentyrru hwn ar eiriau? A gyfiawnheir rhywun siaradus?
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿Y el hombre parlero será justificado?
3 A wneir pawb yn fud gan dy faldorddi? A gei di watwar heb neb i'th geryddu?
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿Y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
4 Dywedaist, 'Y mae f'athrawiaeth yn bur, a dilychwin wyf yn d'olwg.'
4Tú dices: Mi conversar es puro, Y yo soy limpio delante de tus ojos.
5 O na lefarai Duw, ac agor ei wefusau i siarad � thi,
5Mas oh quién diera que Dios hablara, Y abriera sus labios contigo,
6 a hysbysu iti gyfrinachau doethineb, a bod dwy ochr i ddeall! Yna gwybydd fod Duw yn anghofio peth o'th gamwedd.
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, Que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
7 A elli di ddarganfod dirgelwch Duw, neu gyrraedd at gyflawnder yr Hollalluog?
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿Llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
8 Y mae'n uwch na'r nefoedd. Beth a wnei di? Y mae'n is na Sheol. Beth a wyddost ti?
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
9 Y mae ei fesur yn hwy na'r ddaear, ac yn ehangach na'r m�r.
9Su dimensión es más larga que la tierra, Y más ancha que la mar.
10 "Os daw ef heibio, i garcharu neu i alw llys barn, pwy a'i rhwystra?
10Si cortare, ó encerrare, O juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
11 Oherwydd y mae ef yn adnabod pobl dwyllodrus, a phan w�l ddrygioni, onid yw'n sylwi arno?
11Porque él conoce á los hombres vanos: Ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
12 A ddaw'r dwl yn ddeallus � asyn gwyllt yn cael ei eni'n ddyn?
12El hombre vano se hará entendido, Aunque nazca como el pollino del asno montés.
13 "Os cyfeiri dy feddwl yn iawn, fe estynni dy ddwylo tuag ato;
13Si tú apercibieres tu corazón, Y extendieres á él tus manos;
14 ac os oes drygioni ynot, bwrw ef ymhell oddi wrthyt, ac na thriged anghyfiawnder yn dy bebyll;
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, Y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
15 yna gelli godi dy olwg heb gywilydd, a byddi'n gadarn a di-ofn.
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, Y serás fuerte y no temerás:
16 Fe anghofi orthrymder; fel du373?r a giliodd y cofi amdano.
16Y olvidarás tu trabajo, O te acordarás de él como de aguas que pasaron:
17 Bydd gyrfa bywyd yn oleuach na chanol dydd, a'r gwyll fel boreddydd.
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; Resplandecerás, y serás como la mañana:
18 Byddi'n hyderus am fod gobaith, ac wedi edrych o'th gwmpas, fe orweddi'n ddiogel.
18Y confiarás, que habrá esperanza; Y cavarás, y dormirás seguro:
19 Fe orffwysi heb neb i'th ddychryn; a bydd llawer yn ceisio dy ffafr.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: Y muchos te rogarán.
20 Palla llygaid y drygionus, diflanna ymwared oddi wrthynt, a'u gobaith yw'r anadl olaf."
20Mas los ojos de los malos se consumirán, Y no tendrán refugio; Y su esperanza será agonía del alma.