1 Yna atebodd Soffar y Naamathiad:
1Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:
2 "Yn awr, fe'm cynhyrfir i ateb; am hynny atebaf ar frys.
2Por cierto mis pensamientos me hacen responder, Y por tanto me apresuro.
3 Clywais gerydd sy'n fy nifr�o; y mae cynnwrf fy meddwl yn fy ngorfodi i ateb.
3La reprensión de mi censura he oído, Y háceme responder el espíritu de mi inteligencia.
4 Onid wyt yn gwybod hyn? o'r dechrau, er pan osodwyd pobl ar y ddaear,
4¿No sabes esto que fué siempre, Desde el tiempo que fué puesto el hombre sobre la tierra,
5 byr yw gorfoledd y drygionus, ac am gyfnod yn unig y pery llawenydd yr annuwiol.
5Que la alegría de los impíos es breve, Y el gozo del hipócrita por un momento?
6 Er i'w falchder esgyn i'r uchelder, ac i'w ben gyffwrdd �'r cymylau,
6Si subiere su altivez hasta el cielo, Y su cabeza tocare en las nubes,
7 eto derfydd am byth fel ei dom ei hun, a dywed y rhai a'i gwelodd, 'Ple mae ef?'
7Con su estiércol perecerá para siempre: Los que le hubieren visto, dirán: ¿Qué es de él?
8 Eheda ymaith fel breuddwyd, ac ni fydd yn bod; fe'i hymlidir fel gweledigaeth nos.
8Como sueño volará, y no será hallado: Y disiparáse como visión nocturna.
9 Y llygad a'i gwelodd, ni w�l mohono mwy, ac nid edrych arno yn ei le.
9El ojo que le habrá visto, nunca más le verá; Ni su lugar le echará más de ver.
10 Cais ei blant ffafr y tlawd, a dychwel ei ddwylo ei gyfoeth.
10Sus hijos pobres andarán rogando; Y sus manos tornarán lo que él robó.
11 Y mae ei esgyrn sy'n llawn egni yn gorwedd gydag ef yn y llwch.
11Sus huesos están llenos de sus mocedades, Y con él serán sepultados en el polvo.
12 "Er i ddrygioni droi'n felys yn ei enau, a'i fod yntau am ei gadw dan ei dafod,
12Si el mal se endulzó en su boca, Si lo ocultaba debajo de su lengua;
13 ac yn anfodlon ei ollwng, ond yn ei ddal dan daflod ei enau,
13Si le parecía bien, y no lo dejaba, Mas antes lo detenía entre su paladar;
14 eto y mae ei fwyd yn ei gylla yn troi'n wenwyn asb iddo.
14Su comida se mudará en sus entrañas, Hiel de áspides será dentro de él.
15 Llynca gyfoeth, ac yna'i chwydu; bydd Duw'n ei dynnu allan o'i fol.
15Devoró riquezas, mas vomitarálas; De su vientre las sacará Dios.
16 Sugna wenwyn yr asb, ac yna fe'i lleddir gan golyn gwiber.
16Veneno de áspides chupará; Matarálo lengua de víbora.
17 Ni chaiff weld ffrydiau o olew, nac afonydd o f�l a llaeth.
17No verá los arroyos, los ríos, Los torrentes de miel y de manteca.
18 Dychwel ffrwyth ei lafur heb iddo elwa arno; er cymaint ei enillion, ni chaiff eu mwynhau.
18Restituirá el trabajo conforme á la hacienda que tomó; Y no tragará, ni gozará.
19 Oherwydd gorthrymodd y tlawd a'i adael yn ddiymgeledd; cipiodd du375? nas adeiladodd.
19Por cuanto quebrantó y desamparó á los pobres, Robó casas, y no las edificó;
20 Ni u373?yr sut i dawelu ei chwant, ac ni ddianc dim rhag ei wanc.
20Por tanto, no sentirá él sosiego en su vientre, Ni salvará nada de lo que codiciaba.
21 Nid oes gweddill iddo'i fwyta, ac felly nid oes parhad i'w ffyniant.
21No quedó nada que no comiese: Por tanto su bien no será durable.
22 Wedi digoni ei chwant, �'n gyfyng arno; daw holl rym gofid arno.
22Cuando fuere lleno su bastimento, tendrá angustia: Las manos todas de los malvados vendrán sobre él.
23 Pan fydd ar fedr llenwi ei fol, gyrrir arno angerdd llid, a'i dywallt i lawr i'w berfedd.
23Cuando se pusiere á henchir su vientre, Dios enviará sobre él el furor de su ira, Y harála llover sobre él y sobre su comida.
24 "Fe ffy rhag arfau haearn, ond fe'i trywenir gan y saeth bres.
24Huirá de las armas de hierro, Y el arco de acero le atravesará.
25 Tynnir hi allan o'i gorff, y blaen gloyw allan o'i fustl; daw dychrynfeydd arno.
25Desenvainará y sacará saeta de su aljaba, Y relumbrante pasará por su hiel: Sobre él vendrán terrores.
26 Tywyllwch llwyr a gadwyd ar gyfer ei drysorau; ysir ef gan d�n nad oes raid ei chwythu; difethir yr hyn a adawyd yn ei babell.
26Todas tinieblas están guardadas para sus secretos: Fuego no soplado lo devorará; Su sucesor será quebrantado en su tienda.
27 Dadlenna'r nefoedd ei gamwedd, a chyfyd y ddaear yn ei erbyn.
27Los cielos descubrirán su iniquidad, Y la tierra se levantará contra él.
28 Bydd i'r dilyw ddwyn ymaith ei du375?, a llifogydd, yn nydd ei lid.
28Los renuevos de su casa serán trasportados; Serán derramados en el día de su furor.
29 Dyma dynged yr annuwiol oddi wrth Dduw, a'r etifeddiaeth a osododd iddo."
29Esta es la parte que Dios apareja al hombre impío, Y la heredad que Dios le señala por su palabra.