¹ "Ond yn awr y maent yn chwerthin am fy mhen, ie, rhai sy'n iau na mi, rhai na buaswn yn ystyried eu tadau i'w gosod gyda'm cu373?n defaid.

¹MAS ahora los más mozos de días que yo, se ríen de mí; Cuyos padres yo desdeñara ponerlos con los perros de mi ganado.

² Pa werth yw cryfder eu dwylo i mi, gan fod eu hegni wedi diflannu?

²Porque ¿para qué yo habría menester la fuerza de sus manos, En los cuales había perecido con el tiempo?

³ Yn amser angen a newyn y maent yn ddifywyd, yn crafu yn y tir sych a diffaith.

³Por causa de la pobreza y del hambre andaban solos; Huían á la soledad, á lugar tenebroso, asolado y desierto.

⁴ Casglant yr hocys a dail y prysglwyn a gwraidd y banadl i'w cadw eu hunain yn gynnes.

⁴Que cogían malvas entre los arbustos, Y raíces de enebro para calentarse.

⁵ Erlidir hwy o blith pobl, a chodir llais yn eu herbyn fel yn erbyn lleidr.

⁵Eran echados de entre las gentes, Y todos les daban grita como al ladrón.

⁶ Gwneir iddynt drigo yn agennau'r nentydd, ac mewn tyllau yn y ddaear a'r creigiau.

⁶Habitaban en las barrancas de los arroyos, En las cavernas de la tierra, y en las rocas.

⁷ Y maent yn nadu o ganol y perthi; closiant at ei gilydd o dan y llwyni.

⁷Bramaban entre las matas, Y se reunían debajo de las espinas.

⁸ Pobl ynfyd a dienw ydynt; fe'u gyrrwyd allan o'r tir.

⁸Hijos de viles, y hombres sin nombre, Más bajos que la misma tierra.

⁹ "Ond yn awr myfi yw testun eu gwatwargerdd; yr wyf yn destun gwawd iddynt.

⁹Y ahora yo soy su canción, Y he sido hecho su refrán.

¹⁰ Ffieiddiant fi a chadw draw oddi wrthyf, ac nid yw'n ddim ganddynt boeri yn fy wyneb.

¹⁰Abomínanme, aléjanse de mí, Y aun de mi rostro no detuvieron su saliva.

¹¹ Pan ryddha ef raff a'm cystuddio, taflant hwythau'r enfa yn fy ngu373?ydd.

¹¹Porque Dios desató mi cuerda, y me afligió, Por eso se desenfrenaron delante de mi rostro.

¹² Cyfyd y dihirod yn f'erbyn ar y dde; gorfodant fi i gerdded ymlaen, ac yna codant rwystrau imi ar y ffyrdd.

¹²A la mano derecha se levantaron los jóvenes; Empujaron mis pies, Y sentaron contra mí las vías de su ruina.

¹³ Maluriant fy llwybrau, ychwanegant at f'anffawd, ac nid oes neb yn eu rhwystro.

¹³Mi senda desbarataron, Aprovecháronse de mi quebrantamiento, Contra los cuales no hubo ayudador.

¹⁴ D�nt arnaf fel trwy fwlch llydan; rhuthrant trwy ganol y dinistr.

¹⁴Vinieron como por portillo ancho, Revolviéronse á mi calamidad.

¹⁵ Daeth dychryniadau arnaf; gwasgerir fy urddas fel gan wynt; diflannodd fy llwyddiant fel cwmwl.

¹⁵Hanse revuelto turbaciones sobre mí; Combatieron como viento mi alma, Y mi salud pasó como nube

¹⁶ "Yn awr llewygodd fy ysbryd, cydiodd dyddiau cystudd ynof.

¹⁶Y ahora mi alma está derramada en mí; Días de aflicción me han aprehendido.

¹⁷ Dirboenir f'esgyrn drwy'r nos, ac ni lonydda fy nghnofeydd.

¹⁷De noche taladra sobre mí mis huesos, Y mis pulsos no reposan.

¹⁸ Cydiant yn nerthol yn fy nillad, a gafael ynof wrth goler fy mantell.

¹⁸Con la grande copia de materia mi vestidura está demudada; Cíñeme como el cuello de mi túnica.

¹⁹ Taflwyd fi i'r llaid, ac ystyrir fi fel llwch a lludw.

¹⁹Derribóme en el lodo, Y soy semejante al polvo y á la ceniza.

²⁰ Gwaeddaf arnat am gymorth, ond nid wyt yn f'ateb; safaf o'th flaen, ond ni chymeri sylw ohonof.

²⁰Clamo á ti, y no me oyes; Preséntome, y no me atiendes.

²¹ Yr wyt wedi troi'n greulon tuag ataf, ac yr wyt yn ymosod arnaf �'th holl nerth.

²¹Haste tornado cruel para mí: Con la fortaleza de tu mano me amenazas.

²² Fe'm codi i fyny i farchogaeth y gwynt, a'm bwrw yma ac acw i ddannedd y storm.

²²Levantásteme, é hicísteme cabalgar sobre el viento, Y disolviste mi sustancia.

²³ Gwn yn sicr mai i farwolaeth y'm dygi, i'r lle a dynghedwyd i bob un byw.

²³Porque yo conozco que me reduces á la muerte; Y á la casa determinada á todo viviente.

²⁴ "Onid yw un dan adfeilion yn estyn allan ei law ac yn gweiddi am ymwared yn ei ddinistr?

²⁴Mas él no extenderá la mano contra el sepulcro; ¿Clamarán los sepultados cuando él los quebrantare?

²⁵ Oni wylais dros yr un yr oedd yn galed arno, a gofidio dros y tlawd?

²⁵¿No lloré yo al afligido? Y mi alma ¿no se entristeció sobre el menesteroso?

²⁶ Eto pan obeithiais i am ddaioni, daeth drwg; pan ddisgwyliais am oleuni, dyna dywyllwch.

²⁶Cuando esperaba yo el bien, entonces vino el mal; Y cuando esperaba luz, la oscuridad vino.

²⁷ Y mae cyffro o'm mewn; ni chaf lonydd, daeth dyddiau gofid arnaf.

²⁷Mis entrañas hierven, y no reposan; Días de aflicción me han sobrecogido.

²⁸ Af o gwmpas yn groenddu, ond nid gan wres haul; codaf i fyny yn y gynulleidfa i ymbil am gymorth.

²⁸Denegrido ando, y no por el sol: Levantádome he en la congregación, y clamado.

²⁹ Yr wyf yn frawd i'r siacal, ac yn gyfaill i'r estrys.

²⁹He venido á ser hermano de los dragones, Y compañero de los buhos.

³⁰ Duodd fy nghroen, a llosgodd f'esgyrn gan wres.

³⁰Mi piel está denegrida sobre mí, Y mis huesos se secaron con ardentía.

³¹ Aeth fy nhelyn i'r cywair lleddf, a'm ffliwt i seinio galar.

³¹Y hase tornado mi arpa en luto, Y mi órgano en voz de lamentadores.