Welsh

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

39

1 "A wyddost ti amser llydnu y geifr gwylltion? A fuost ti'n gwylio'r ewigod yn esgor,
1(H39-4) ¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿O miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
2 yn cyfrif y misoedd a gyflawnant ac yn gwybod amser eu llydnu?
2(H39-5) ¿Contaste tú los meses de su preñez, Y sabes el tiempo cuando han de parir?
3 Y maent yn crymu i eni eu llydnod, ac yn bwrw eu brych.
3(H39-6) Encórvanse, hacen salir sus hijos, Pasan sus dolores.
4 Y mae eu llydnod yn cryfhau ac yn prifio yn y maes, yn mynd ymaith, ac ni dd�nt yn �l.
4(H39-7) Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: Salen y no vuelven á ellas.
5 "Pwy sy'n rhoi ei ryddid i'r asyn gwyllt, ac yn datod rhwymau'r asyn cyflym
5(H39-8) ¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
6 y rhoddais yr anialdir yn gynefin iddo, a thir diffaith yn lle iddo fyw?
6(H39-9) Al cual yo puse casa en la soledad, Y sus moradas en lugares estériles.
7 Y mae'n gas ganddo su373?n y dref; y mae'n fyddar i floeddiadau gyrrwr.
7(H39-10) Búrlase de la multitud de la ciudad: No oye las voces del arriero.
8 Crwydra'r mynyddoedd am borfa, a chwilia am bob blewyn glas.
8(H39-11) Lo oculto de los montes es su pasto, Y anda buscando todo lo que está verde.
9 "A yw'r ych gwyllt yn fodlon bod yn dy wasanaeth, a threulio'r nos wrth dy breseb?
9(H39-12) ¿Querrá el unicornio servirte á ti, Ni quedar á tu pesebre?
10 A wyt yn gallu ei rwymo i gerdded yn y rhych, neu a fydd iddo lyfnu'r dolydd ar dy �l?
10(H39-13) ¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿Labrará los valles en pos de ti?
11 A wyt ti'n dibynnu arno am ei fod yn gryf? A adewi dy lafur iddo?
11(H39-14) ¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, Y le fiarás tu labor?
12 A ymddiriedi ynddo i ddod �'th rawn yn �l, a'i gasglu i'th lawr dyrnu?
12(H39-15) ¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, Y que la allegará en tu era?
13 "Ysgwyd yn brysur a wna adenydd yr estrys, ond heb fedru hedfan fel adenydd y garan;
13(H39-16) ¿Diste tú hermosas alas al pavo real, O alas y plumas al avestruz?
14 y mae'n gadael ei hwyau ar y ddaear, i ddeor yn y pridd,
14(H39-17) El cual desampara en la tierra sus huevos, Y sobre el polvo los calienta,
15 gan anghofio y gellir eu sathru dan draed, neu y gall anifail gwyllt eu mathru.
15(H39-18) Y olvídase de que los pisará el pie, Y que los quebrará bestia del campo.
16 Y mae'n esgeulus o'i chywion, ac yn eu trin fel pe na baent yn perthyn iddi, heb ofni y gallai ei llafur fod yn ofer.
16(H39-19) Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, No temiendo que su trabajo haya sido en vano:
17 Oherwydd gadawodd Duw hi heb ddoethineb, ac nid oes ganddi ronyn o ddeall.
17(H39-20) Porque le privó Dios de sabiduría, Y no le dió inteligencia.
18 Ond pan gyfyd a rhedeg, gall chwerthin am ben march a'i farchog.
18(H39-21) Luego que se levanta en alto, Búrlase del caballo y de su jinete.
19 "Ai ti sy'n rhoi nerth i'r march, ac yn gwisgo'i war � mwng?
19(H39-22) ¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿Vestiste tú su cerviz de relincho?
20 Ai ti sy'n gwneud iddo ruglo fel locust, a gweryru nes creu dychryn?
20(H39-23) ¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
21 Cura'r llawr �'i droed, ac ymffrostia yn ei nerth pan � allan i wynebu'r frwydr.
21(H39-24) Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, Sale al encuentro de las armas:
22 Y mae'n ddi-hid ac yn ddi-fraw; ni thry'n �l rhag y cleddyf.
22(H39-25) Hace burla del espanto, y no teme, Ni vuelve el rostro delante de la espada.
23 O'i gwmpas y mae clep y cawell saethau, fflach y cleddyf a'r waywffon.
23(H39-26) Contra él suena la aljaba, El hierro de la lanza y de la pica:
24 Yn aflonydd a chynhyrfus y mae'n difa'r ddaear; ni all aros yn llonydd pan glyw sain utgorn.
24(H39-27) Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, Sin importarle el sonido de la bocina;
25 Pan glyw'r utgorn, dywed, 'Aha !' Fe synhwyra frwydr o bell, trwst y capteiniaid a'u bloedd.
25(H39-28) Antes como que dice entre los clarines: ­Ea! Y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
26 "Ai dy ddeall di sy'n gwneud i'r hebog hedfan a lledu ei adenydd tua'r De?
26(H39-29) ¿Vuela el gavilán por tu industria, Y extiende hacia el mediodía sus alas?
27 Ai d'orchymyn di a wna i'r eryr hedfan a gosod ei nyth yn uchel?
27(H39-30) ¿Se remonta el águila por tu mandamiento, Y pone en alto su nido?
28 Fe drig ar y graig, ac aros yno yng nghilfach y graig a'i diogelwch.
28(H39-31) Ella habita y está en la piedra, En la cumbre del peñasco y de la roca.
29 Oddi yno y chwilia am fwyd, gan edrych i'r pellter.
29(H39-32) Desde allí acecha la comida: Sus ojos observan de muy lejos.
30 Y mae ei gywion yn llowcio gwaed; a phle bynnag y ceir ysgerbwd, y mae ef yno."
30(H39-33) Sus pollos chupan la sangre: Y donde hubiere cadáveres, allí está.