1 Yna atebodd Eliffas y Temaniad:
1Y RESPONDIO Eliphaz el Temanita, y dijo:
2 "Os mentra rhywun lefaru wrthyt, a golli di dy amynedd? Eto pwy a all atal geiriau?
2Si probáremos á hablarte, serte ha molesto; Mas ¿quién podrá detener las palabras?
3 Wele, buost yn cynghori llawer ac yn nerthu'r llesg eu dwylo;
3He aquí, tú enseñabas á muchos, Y las manos flacas corroborabas;
4 cynhaliodd dy eiriau'r rhai sigledig, a chadarnhau'r gliniau gwan.
4Al que vacilaba, enderezaban tus palabras, Y esforzabas las rodillas que decaían.
5 Ond yn awr daeth adfyd arnat ti, a chymeraist dramgwydd; cyffyrddodd � thi, ac yr wyt mewn helbul.
5Mas ahora que el mal sobre ti ha venido, te es duro; Y cuando ha llegado hasta ti, te turbas.
6 Onid yw dy dduwioldeb yn hyder i ti, ac uniondeb dy fywyd yn obaith?
6¿Es este tu temor, tu confianza, Tu esperanza, y la perfección de tus caminos?
7 Ystyria'n awr, pwy sydd wedi ei ddifetha ac yntau'n ddieuog, a phwy o'r uniawn sydd wedi ei dorri i lawr?
7Recapacita ahora, ¿quién que fuera inocente se perdiera? Y ¿en dónde los rectos fueron cortados?
8 Fel hyn y gwelais i: y rhai sy'n aredig helbul ac yn hau gorthrymder, hwy sy'n ei fedi.
8Como yo he visto, los que aran iniquidad Y siembran injuria, la siegan.
9 Difethir hwy gan anadl Duw, a darfyddant wrth chwythiad ei ffroenau.
9Perecen por el aliento de Dios, Y por el espíritu de su furor son consumidos.
10 Peidia rhu'r llew a llais y llew cryf; pydra dannedd y llewod ifanc.
10El bramido del león, y la voz del león, Y los dientes de los leoncillos son quebrantados.
11 Bydd farw'r hen lew o eisiau ysglyfaeth, a gwneir yn amddifad genawon y llewes.
11El león viejo perece por falta de presa, Y los hijos del león son esparcidos.
12 "Daeth gair ataf fi yn ddirgel; daliodd fy nghlust sibrwd ohono
12El negocio también me era á mí oculto; Mas mi oído ha percibido algo de ello.
13 yn y cynnwrf a ddaw gyda gweledigaethau'r nos, pan ddaw trymgwsg ar bawb.
13En imaginaciones de visiones nocturnas, Cuando el sueño cae sobre los hombres,
14 Daeth dychryn a chryndod arnaf, a chynhyrfu fy holl esgyrn.
14Sobrevínome un espanto y un temblor, Que estremeció todos mis huesos:
15 Llithrodd awel heibio i'm hwyneb, a gwnaeth i flew fy nghorff sefyll.
15Y un espíritu pasó por delante de mí, Que hizo se erizara el pelo de mi carne.
16 Safodd yn llonydd, ond ni allwn ddirnad beth oedd; yr oedd ffurf o flaen fy llygaid; bu distawrwydd, yna clywais lais:
16Paróse un fantasma delante de mis ojos, Cuyo rostro yo no conocí, Y quedo, oí que decía:
17 'A yw meidrol yn fwy cyfiawn na Duw, ac yn burach na'i Wneuthurwr?
17¿Si será el hombre más justo que Dios? ¿Si será el varón más limpio que el que lo hizo?
18 Os nad yw Duw'n ymddiried yn ei weision, ac os yw'n cyhuddo'i angylion o gamwedd,
18He aquí que en sus siervos no confía, Y notó necedad en sus ángeles
19 beth, ynteu, am y rhai sy'n trigo mewn tai o glai, a'u sylfeini mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn?
19Cuánto más en los que habitan en casas de lodo, Cuyo fundamento está en el polvo, Y que serán quebrantados de la polilla!
20 Torrir hwy i lawr rhwng bore a hwyr, llwyr ddifethir hwy, heb neb yn sylwi.
20De la mañana á la tarde son quebrantados, Y se pierden para siempre, sin haber quien lo considere.
21 Pan ddatodir llinyn eu pabell, oni fyddant farw heb ddoethineb?'
21¿Su hermosura, no se pierde con ellos mismos? Mueren, y sin sabiduría.