1 "Onid llafur caled sydd i ddyn ar y ddaear, a'i ddyddiau fel dyddiau gwas cyflog?
1CIERTAMENTE tiempo limitado tiene el hombre sobre la tierra, Y sus días son como los días del jornalero.
2 Fel caethwas yn dyheu am gysgod, a gwas yn disgwyl am ei d�l,
2Como el siervo anhela la sombra, Y como el jornalero espera el reposo de su trabajo:
3 felly y daeth misoedd ofer i'm rhan innau, a threfnwyd imi nosweithiau gofidus.
3Así poseo yo meses de vanidad, Y noches de trabajo me dieron por cuenta.
4 Pan orweddaf, dywedaf, 'Pa bryd y caf godi?' Y mae'r nos yn hir, a byddaf yn blino yn troi a throsi hyd doriad gwawr.
4Cuando estoy acostado, digo: ¿Cuándo me levantaré? Y mide mi corazón la noche, Y estoy harto de devaneos hasta el alba.
5 Gorchuddiwyd fy nghnawd gan bryfed a budreddi; crawniodd fy nghroen, ac yna torri allan.
5Mi carne está vestida de gusanos, y de costras de polvo; Mi piel hendida y abominable.
6 Y mae fy nyddiau'n gyflymach na gwennol gwehydd; darfyddant fel edafedd yn dirwyn i ben.
6Y mis días fueron más ligeros que la lanzadera del tejedor, Y fenecieron sin esperanza.
7 "Cofia mai awel o wynt yw fy hoedl; ni w�l fy llygaid ddaioni eto.
7Acuérdate que mi vida es viento, Y que mis ojos no volverán á ver el bien.
8 Y llygad sy'n edrych arnaf, ni'm gw�l; ar amrantiad ni fyddaf ar gael iti.
8Los ojos de los que me ven, no me verán más: Tus ojos sobre mí, y dejaré de ser.
9 Fel y cilia'r cwmwl a diflannu, felly'r sawl sy'n mynd i Sheol, ni ddychwel oddi yno;
9La nube se consume, y se va: Así el que desciende al sepulcro no subirá;
10 ni ddaw eto i'w gartref, ac nid edwyn ei le mohono mwy.
10No tornará más á su casa, Ni su lugar le conocerá más.
11 "Ond myfi, nid ataliaf fy ngeiriau; llefaraf yng nghyfyngder fy ysbryd, cwynaf yn chwerwder fy enaid.
11Por tanto yo no reprimiré mi boca; Hablaré en la angustia de mi espíritu, Y quejaréme con la amargura de mi alma.
12 Ai'r m�r ydwyf, neu'r ddraig, gan dy fod yn gosod gwyliwr arnaf?
12¿Soy yo la mar, ó ballena, Que me pongas guarda?
13 "Pan ddywedaf, 'Fy ngwely a rydd gysur imi; fy ngorweddfa a liniara fy nghwyn',
13Cuando digo: Mi cama me consolará, Mi cama atenuará mis quejas;
14 yr wyt yn fy nychryn � breuddwydion, ac yn f'arswydo � gweledigaethau.
14Entonces me quebrantarás con sueños, Y me turbarás con visiones.
15 Gwell fyddai gennyf fy nhagu, a marw yn hytrach na goddef fy mhoen.
15Y así mi alma tuvo por mejor el ahogamiento, Y quiso la muerte más que mis huesos.
16 Rwy'n ddiobaith; ni ddymunaf fyw am amser maith. Gad lonydd imi, canys y mae fy nyddiau fel anadl.
16Aburríme: no he de vivir yo para siempre; Déjáme, pues que mis días son vanidad.
17 Beth yw meidrolyn i ti ei ystyried, ac iti roi cymaint o sylw iddo?
17¿Qué es el hombre, para que lo engrandezcas, Y que pongas sobre él tu corazón,
18 Yr wyt yn ymweld ag ef bob bore, ac yn ei brofi bob eiliad.
18Y lo visites todas las mañanas, Y todos los momentos lo pruebes?
19 Pa bryd y peidi ag edrych arnaf, ac y rhoi lonydd imi lyncu fy mhoeri?
19¿Hasta cuándo no me dejarás, Ni me soltarás hasta que trague mi saliva?
20 Os pechais, beth a wneuthum i ti, O wyliwr dynolryw? Pam y cymeraist fi'n nod, nes fy mod yn faich i mi fy hun?
20Pequé, ¿qué te haré, oh Guarda de los hombres? ¿Por qué me has puesto contrario á ti, Y que á mí mismo sea pesado?
21 Pam na faddeui fy nhrosedd a symud fy mai? Yn awr rwy'n gorwedd yn y llwch, ac er i ti chwilio amdanaf, ni fyddaf ar gael."
21¿Y por qué no quitas mi rebelión, y perdonas mi iniquidad? Porque ahora dormiré en el polvo, Y si me buscares de mañana, ya no seré.