Welsh

Spanish: Reina Valera (1909)

Proverbs

13

1 Y mae mab doeth yn derbyn disgyblaeth tad, ond ni wrendy gwatwarwr ar gerydd.
1EL hijo sabio toma el consejo del padre: Mas el burlador no escucha las reprensiones.
2 Trwy ffrwyth ei enau y digonir pob un � daioni, ond awchu am drais y mae twyllwyr.
2Del fruto de su boca el hombre comerá bien: Mas el alma de los prevaricadores hallará mal.
3 Y mae'r un sy'n gwylio'i eiriau yn diogelu ei fywyd, ond ei ddinistrio'i hun y mae'r un sy'n siarad gormod.
3El que guarda su boca guarda su alma: Mas el que mucho abre sus labios tendrá calamidad.
4 Y mae'r diogyn yn awchu, ac eto heb gael dim, ond y mae'r diwyd yn ffynnu.
4Desea, y nada alcanza el alma del perezoso: Mas el alma de los diligentes será engordada.
5 Y mae'r cyfiawn yn cas�u twyll, ond y mae'r drygionus yn gweithredu'n ffiaidd a gwarthus.
5El justo aborrece la palabra de mentira: Mas el impío se hace odioso é infame.
6 Y mae cyfiawnder yn amddiffyn ffordd y cywir, ond drygioni yn dymchwel y pechadur.
6La justicia guarda al de perfecto camino: Mas la impiedad trastornará al pecador.
7 Rhydd ambell un yr argraff ei fod yn gyfoethog, a heb ddim ganddo; ymddengys arall yn dlawd, ac yntau'n gyfoethog iawn.
7Hay quienes se hacen ricos, y no tienen nada: Y hay quienes se hacen pobres, y tienen muchas riquezas.
8 Y pridwerth am fywyd pob un yw ei gyfoeth, ond ni chlyw'r tlawd fygythion.
8La redención de la vida del hombre son sus riquezas: Pero el pobre no oye censuras.
9 Disgleiria goleuni'r cyfiawn, ond diffydd lamp y drygionus.
9La luz de los justos se alegrará: Mas apagaráse la lámpara de los impíos.
10 Y mae'r disynnwyr yn codi cynnen trwy ymffrostio, ond y mae doethineb gan y rhai sy'n derbyn cyngor.
10Ciertamente la soberbia parirá contienda: Mas con los avisados es la sabiduría.
11 Derfydd cyfoeth a gafwyd yn ddiymdrech, ond o'i gasglu bob yn dipyn fe gynydda.
11Disminuiránse las riquezas de vanidad: Empero multiplicará el que allega con su mano.
12 Y mae'r gobaith a oedir yn clafychu'r galon, ond y dymuniad a gyflawnir yn bren bywiol.
12La esperanza que se prolonga, es tormento del corazón: Mas árbol de vida es el deseo cumplido.
13 Ei niweidio'i hun y mae'r un sy'n dirmygu cyngor, ond gwobrwyir yr un sy'n parchu gorchymyn.
13El que menosprecia la palabra, perecerá por ello: Mas el que teme el mandamiento, será recompensado.
14 Y mae cyfarwyddyd y doeth yn ffynnon fywiol i arbed rhag maglau marwolaeth.
14la ley del sabio es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.
15 Y mae deall da yn ennill ffafr, ond garw yw ffordd y twyllwyr.
15El buen entendimiento conciliará gracia: Mas el camino de los prevaricadores es duro.
16 Y mae pawb call yn gweithredu'n ddeallus, ond y mae'r ff�l yn amlygu ffolineb.
16Todo hombre cuerdo obra con sabiduría: Mas el necio manifestará necedad.
17 Y mae negesydd drwg yn achosi dinistr, ond cennad cywir yn dwyn lles.
17El mal mensajero caerá en mal: Mas el mensajero fiel es medicina.
18 Tlodi a gwarth sydd i'r un sy'n anwybyddu disgyblaeth, ond anrhydeddir y sawl sy'n derbyn cerydd.
18Pobreza y vergüenza tendrá el que menosprecia el consejo: Mas el que guarda la corrección, será honrado.
19 Y mae dymuniad a gyflawnir yn felys ei flas, ond cas gan ffyliaid droi oddi wrth ddrwg.
19El deseo cumplido deleita el alma: Pero apartarse del mal es abominación á los necios.
20 Trwy rodio gyda'r doeth ceir doethineb, ond daw niwed o aros yng nghwmni ffyliaid.
20El que anda con los sabios, sabio será; Mas el que se allega á los necios, será quebrantado.
21 Y mae dinistr yn dilyn pechaduriaid, ond daioni yw gwobr y cyfiawn.
21Mal perseguirá á los pecadores: Mas á los justos les será bien retribuído.
22 Gedy'r daionus etifeddiaeth i'w blant, ond rhoddir cyfoeth pechadur i'r cyfiawn.
22El bueno dejará herederos á los hijos de los hijos; Y el haber del pecador, para el justo está guardado.
23 Ceir digon o fwyd ym mraenar y tlodion, ond heb gyfiawnder fe ddiflanna.
23En el barbecho de los pobres hay mucho pan: Mas piérdese por falta de juicio.
24 Cas�u ei fab a wna'r un sy'n arbed y wialen, ond ei garu y mae'r sawl a rydd gerydd cyson.
24El que detiene el castigo, á su hijo aborrece: Mas el que lo ama, madruga á castigarlo.
25 Y mae'r cyfiawn yn bwyta hyd ddigon, ond gwag fydd bol y drygionus.
25El justo come hasta saciar su alma: Mas el vientre de los impíos tendrá necesidad.