¹ Gwell yw tamaid sych, a llonyddwch gydag ef, na thu375? yn llawn o wleddoedd ynghyd � chynnen.

¹MEJOR es un bocado seco, y en paz, Que la casa de contienda llena de víctimas.

² Y mae gwas deallus yn feistr ar fab gwarthus, ac yn rhannu'r etifeddiaeth gyda'r brodyr.

²El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, Y entre los hermanos partirá la herencia.

³ Y mae tawddlestr i arian a ffwrnais i aur, ond yr ARGLWYDD sy'n profi calonnau.

³El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: Mas Jehová prueba los corazones.

⁴ Y mae'r drwgweithredwr yn gwrando ar eiriau anwir, a'r celwyddog yn rhoi sylw i dafod maleisus.

⁴El malo está atento al labio inicuo; Y el mentiroso escucha á la lengua detractora.

⁵ Y mae'r un sy'n gwatwar y tlawd yn amharchu ei Greawdwr, ac ni chaiff y sawl sy'n ymhyfrydu mewn trychineb osgoi cosb.

⁵El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: Y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.

⁶ Coron yr hen yw plant eu plant, a balchder plant yw eu rhieni.

⁶Corona de los viejos son los hijos de los hijos; Y la honra de los hijos, sus padres.

⁷ Nid yw geiriau gwych yn gweddu i ynfytyn, nac ychwaith eiriau celwyddog i bendefig.

⁷No conviene al necio la altilocuencia: ­Cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!

⁸ Carreg hud yw llwgrwobr i'r sawl a'i defnyddia; fe lwydda ple bynnag y try.

⁸Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: A donde quiera que se vuelve, da prosperidad.

⁹ Y mae'r un sy'n cuddio tramgwydd yn ceisio cyfeillgarwch, ond y mae'r sawl sy'n ailadrodd stori yn gwahanu cyfeillion.

⁹El que cubre la prevaricación, busca amistad: Mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.

¹⁰ Y mae cerydd yn peri mwy o loes i'r deallus na chan cernod i ynfytyn.

¹⁰Aprovecha la reprensión en el entendido, Más que si cien veces hiriese en el necio.

¹¹ Ar wrthryfela y mae bryd y drygionus, ond fe anfonir cennad creulon yn ei erbyn.

¹¹El rebelde no busca sino mal; Y mensajero cruel será contra él enviado.

¹² Gwell yw cyfarfod ag arthes wedi colli ei chenawon na chyfarfod ag ynfytyn yn ei ffolineb.

¹²Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, Que con un fatuo en su necedad.

¹³ Os bydd i neb dalu drwg am dda, nid ymedy dinistr �'i du375?.

¹³El que da mal por bien, No se apartará el mal de su casa.

¹⁴ Y mae dechrau cweryl fel diferiad du373?r; ymatal di cyn i'r gynnen lifo allan.

¹⁴El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: Deja pues la porfía, antes que se enmarañe.

¹⁵ Cyfiawnhau'r drygionus a chondemnio'r cyfiawn � y mae'r ddau fel ei gilydd yn ffiaidd gan yr ARGLWYDD.

¹⁵El que justifica al impío, y el que condena al justo, Ambos á dos son abominación á Jehová.

¹⁶ Pa werth sydd i arian yn llaw ynfytyn? Ai i brynu doethineb, ac yntau heb ddeall?

¹⁶¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, No teniendo entendimiento?

¹⁷ Y mae cyfaill yn gyfaill bob amser; ar gyfer adfyd y genir brawd.

¹⁷En todo tiempo ama el amigo; Y el hermano para la angustia es nacido.

¹⁸ Un disynnwyr sy'n rhoi gwystl, ac yn mynd yn feichiau dros ei gyfaill.

¹⁸El hombre falto de entendimiento toca la mano, Fiando á otro delante de su amigo.

¹⁹ Y mae'r un sy'n hoffi tramgwyddo yn hoffi cynnen, a'r sawl sy'n ehangu ei borth yn gofyn am ddinistr.

¹⁹La prevaricación ama el que ama pleito; Y el que alza su portada, quebrantamiento busca.

²⁰ Nid yw'r meddwl cyfeiliornus yn cael daioni, a disgyn i ddinistr a wna'r troellog ei dafod.

²⁰El perverso de corazón nunca hallará bien: Y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.

²¹ Y mae'r un sy'n cenhedlu ffu373?l yn wynebu gofid, ac nid oes llawenydd i dad ynfytyn.

²¹El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra: Y el padre del fatuo no se alegrará.

²² Y mae calon lawen yn rhoi iechyd, ond ysbryd isel yn sychu'r esgyrn.

²²El corazón alegre produce buena disposición: Mas el espíritu triste seca los huesos.

²³ Cymer y drygionus lwgrwobr o'i fynwes i wyrdroi llwybrau barn.

²³El impío toma dádiva del seno Para pervertir las sendas del derecho.

²⁴ Ceidw'r deallus ei olwg ar ddoethineb, ond ar gyrrau'r ddaear y mae llygaid ynfytyn.

²⁴En el rostro del entendido aparece la sabiduría: Mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.

²⁵ Y mae mab ynfyd yn flinder i'w dad, ac yn achos chwerwder i'w fam.

²⁵El hijo necio es enojo á su padre, Y amargura á la que lo engendró.

²⁶ Yn wir nid da cosbi'r cyfiawn, ac nid iawn curo'r bonheddig.

²⁶Ciertamente no es bueno condenar al justo, Ni herir á los príncipes que hacen lo recto.

²⁷ Y mae'r prin ei eiriau yn meddu gwybodaeth, a thawel ei ysbryd yw'r deallus.

²⁷Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: De prudente espíritu es el hombre entendido.

²⁸ Tra tawa'r ffu373?l, fe'i hystyrir yn ddoeth, a'r un sy'n cau ei geg yn ddeallus.

²⁸Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: El que cierra sus labios es entendido.