¹ Y mae'r un sy'n cadw ar wah�n yn ceisio cweryl, ac yn ymosod ar bob cynllun.

¹SEGUN su antojo busca el que se desvía, Y se entremete en todo negocio.

² Nid yw'r ynfyd yn ymhyfrydu mewn deall, dim ond mewn mynegi ei feddwl ei hun.

²No toma placer el necio en la inteligencia, Sino en lo que su corazón se descubre.

³ Yn dilyn drygioni fe ddaw dirmyg, a gwarth ar �l amarch.

³Cuando viene el impío, viene también el menosprecio, Y con el deshonrador la afrenta.

⁴ Y mae geiriau yn ddyfroedd dyfnion, yn ffrwd yn byrlymu, yn ffynnon doethineb.

⁴Aguas profundas son las palabras de la boca del hombre; Y arroyo revertiente, la fuente de la sabiduría.

⁵ Nid da yw dangos ffafr tuag at y drygionus, i amddifadu'r cyfiawn o farn.

⁵Tener respeto á la persona del impío, Para hacer caer al justo de su derecho, no es bueno.

⁶ Y mae genau'r ynfyd yn arwain at gynnen, a'i eiriau yn gofyn am gurfa.

⁶Los labios del necio vienen con pleito; Y su boca á cuestiones llama.

⁷ Genau'r ynfyd yw ei ddinistr, ac y mae ei eiriau yn fagl iddo'i hun.

⁷La boca del necio es quebrantamiento para sí, Y sus labios son lazos para su alma.

⁸ Y mae geiriau'r straegar fel danteithion sy'n mynd i lawr i'r cylla.

⁸Las palabras del chismoso parecen blandas, Y descienden hasta lo íntimo del vientre.

⁹ Y mae'r diog yn ei waith yn frawd i'r un sy'n dwyn dinistr.

⁹También el que es negligente en su obra Es hermano del hombre disipador.

¹⁰ Y mae enw'r ARGLWYDD yn du373?r cadarn; rhed y cyfiawn ato ac y mae'n ddiogel.

¹⁰Torre fuerte es el nombre de Jehová: A él correrá el justo, y será levantado.

¹¹ Golud y cyfoethog yw ei ddinas gadarn, ac y mae fel mur cryf yn ei dyb ei hun.

¹¹Las riquezas del rico son la ciudad de su fortaleza, Y como un muro alto en su imaginación.

¹² Cyn dyfod dinistr, y mae'r galon yn falch, ond daw gostyngeiddrwydd o flaen anrhydedd.

¹²Antes del quebrantamiento se eleva el corazón del hombre, Y antes de la honra es el abatimiento.

¹³ Y mae'r un sy'n ateb cyn gwrando yn dangos ffolineb ac amarch.

¹³El que responde palabra antes de oir, Le es fatuidad y oprobio.

¹⁴ Gall ysbryd rhywun ei gynnal yn ei afiechyd, ond os yw'r ysbryd yn isel, pwy a'i cwyd?

¹⁴El ánimo del hombre soportará su enfermedad: Mas ¿quién soportará al ánimo angustiado?

¹⁵ Y mae meddwl deallus yn ennill gwybodaeth, a chlust y doeth yn chwilio am ddeall.

¹⁵El corazón del entendido adquiere sabiduría; Y el oído de los sabios busca la ciencia.

¹⁶ Y mae rhodd rhywun yn agor drysau iddo, ac yn ei arwain at y mawrion.

¹⁶El presente del hombre le ensancha el camino, Y le lleva delante de los grandes.

¹⁷ Y mae'r cyntaf i ddadlau ei achos yn ymddangos yn gyfiawn, nes y daw ei wrthwynebwr a'i groesholi.

¹⁷El primero en su propia causa parece justo; Y su adversario viene, y le sondea.

¹⁸ Rhydd y coelbren derfyn ar gwerylon, ac y mae'n dyfarnu rhwng y cedyrn.

¹⁸La suerte pone fin á los pleitos, Y desparte los fuertes.

¹⁹ Y mae brawd a dramgwyddwyd fel caer gadarn, a chwerylon fel bollt castell.

¹⁹El hermano ofendido es más tenaz que una ciudad fuerte: Y las contiendas de los hermanos son como cerrojos de alcázar.

²⁰ O ffrwyth ei enau y digonir cylla pob un, a chynnyrch ei wefusau sy'n ei ddiwallu.

²⁰Del fruto de la boca del hombre se hartará su vientre; Hartaráse del producto de sus labios.

²¹ Y mae'r tafod yn gallu rhoi marwolaeth neu fywyd, ac y mae'r rhai sy'n ei hoffi yn bwyta'i ffrwyth.

²¹La muerte y la vida están en poder de la lengua; Y el que la ama comerá de sus frutos.

²² Y sawl sy'n cael gwraig sy'n cael daioni ac yn ennill ffafr gan yr ARGLWYDD.

²²El que halló esposa halló el bien, Y alcanzó la benevolencia de Jehová.

²³ Y mae'r tlawd yn siarad yn ymbilgar, ond y cyfoethog yn ateb yn arw.

²³El pobre habla con ruegos; Mas el rico responde durezas.

²⁴ Honni eu bod yn gyfeillion a wna rhai; ond ceir hefyd gyfaill sy'n glynu'n well na brawd.

²⁴El hombre que tiene amigos, ha de mostrarse amigo: Y amigo hay más conjunto que el hermano.