¹Så tog Job til Orde og svarede:

¹Þá svaraði Job og sagði:

²"Ja, sandelig, I er de rette, med eder dør Visdommen ud!

²Já, vissulega, miklir menn eruð þér, og með yður mun spekin deyja út!

³Også jeg har som I Forstand, står ikke tilbage for eder, hvo kender vel ikke sligt?

³En ég hefi vit eins og þér, ekki stend ég yður að baki, og hver er sá, er eigi viti slíkt!

⁴Til Latter for Venner er den, der råbte til Gud og fik Svar. den retfærdige er til Latter.

⁴Athlægi vinar síns _ það má ég vera, ég sem kallaði til Guðs, og hann svaraði mér, _ ég, hinn réttláti, hreinlyndi, er að athlægi!

⁵I Ulykke falder de fromme, den sorgløse spotter Faren, hans Fod står fast, mens Fristen varer.

⁵,,Ógæfan er fyrirlitleg`` _ segir hinn öruggi, ,,hún hæfir þeim, sem skrikar fótur.``

⁶I Fred er Voldsmænds Telte, og trygge er de, der vækker Guds Vrede, den, der fører Gud i sin Hånd.

⁶Tjöld spellvirkjanna standa ósködduð, og þeir lifa áhyggjulausir, sem egna Guð til reiði, og sá sem þykist bera Guð í hendi sér.

⁷Spørg dog Kvæget, det skal lære dig, Himlens Fugle, de skal oplyse dig,

⁷En spyr þú skepnurnar, og þær munu kenna þér, fugla loftsins, og þeir munu fræða þig,

⁸se til Jorden, den skal lære dig lad Havets Fisk fortælle dig det!

⁸eða villidýrin, og þau munu kenna þér, og fiskar hafsins munu kunngjöra þér.

⁹Hvem blandt dem alle ved vel ikke, at HERRENs Hånd har skabt det;

⁹Hver þeirra veit ekki að hönd Drottins hefir gjört þetta?

¹⁰han holder alt levendes Sjæl i sin Hånd, alt Menneskekødets Ånd!

¹⁰Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama.

¹¹Prøver ej Øret Ord, og smager ej Ganen Maden?

¹¹Prófar eyrað ekki orðin, eins og gómurinn smakkar matinn?

¹²Er Alderdom eet med Visdom, Dagenes Række med Indsigt?

¹²Hjá öldruðum mönnum er speki, og langir lífdagar veita hyggindi.

¹³Hos ham er der Visdom og Vælde, hos ham er der Råd og Indsigt.

¹³Hjá Guði er speki og máttur, hans eru ráð og hyggindi.

¹⁴Hvad han river ned, det bygges ej op, den, han lukker inde, kommer ej ud;

¹⁴Þegar hann rífur niður, þá verður eigi byggt upp aftur, þegar hann setur einhvern í fangelsi, þá verður ekki lokið upp.

¹⁵han dæmmer for Vandet, og Tørke kommer, han slipper det løs, og det omvælter Jorden.

¹⁵Þegar hann stíflar vötnin, þá þorna þau upp, þegar hann hleypir þeim, þá umturna þau jörðinni.

¹⁶Hos ham er der Kraft og Fasthed; den, der farer og fører vild, er hans Værk.

¹⁶Hjá honum er máttur og viska, á valdi hans er sá er villist, og sá er í villu leiðir.

¹⁷Rådsherrer fører han nøgne bort, og Dommere gør han til Tåber;

¹⁷Hann leiðir ráðherra burt nakta og gjörir dómara að fíflum.

¹⁸han løser, hvad Konger bandt, og binder dem Reb om Lænd;

¹⁸Hann leysir fjötra konunganna og bindur reipi um lendar sjálfra þeirra.

¹⁹Præster fører han nøgne bort og styrter ældgamle Slægter;

¹⁹Hann leiðir presta burt nakta og steypir þeim, sem sitja fastir í sessi.

²⁰han røver de dygtige Mælet og tager de gamles Sans;

²⁰Hann rænir reynda menn málinu og sviptir öldungana dómgreind.

²¹han udøser Hån over Fyrster og løser de stærkes Bælte;

²¹Hann hellir fyrirlitning yfir tignarmennin og gjörir slakt belti hinna sterku.

²²han drager det skjulte frem af Mørket og bringer Mulmet for Lyset,

²²Hann grefur hið hulda fram úr myrkrinu og dregur niðdimmuna fram í birtuna.

²³gør Folkene store og lægger dem øde, udvider Folkeslags Grænser og fører dem atter bort;

²³Hann veitir þjóðunum vöxt og eyðir þeim, útbreiðir þjóðirnar og leiðir þær burt.

²⁴han tager Jordens Høvdingers Vid og lader dem rave i vejløst Øde;

²⁴Hann firrir þjóðhöfðingja landsins viti og lætur þá villast um veglaus öræfi.Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.

²⁵de famler i Mørke uden Lys og raver omkring som drukne.

²⁵Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.