¹Så tog Job til Orde og svarede:

¹Þá svaraði Job og sagði:

²"Nok har jeg hørt af sligt, besværlige Trøstere er I til Hobe!

²Ég hefi heyrt nóg af slíku, hvimleiðir huggarar eruð þér allir saman.

³Får Mundsvejret aldrig Ende? Hvad ægged dig dog til at svare?

³Er orðavindurinn nú á enda? eða hvað knýr þig til andsvara?

⁴Også jeg kunde tale som I, hvis I kun var i mit Sted, føje mine Ord imod jer og ryste på Hovedet ad jer,

⁴Ég gæti líka talað eins og þér, ef þér væruð í mínum sporum, gæti spunnið saman ræður gegn yður og hrist yfir yður höfuðið,

⁵styrke jer med min Mund, ej spare på ynksomme Ord!

⁵ég gæti styrkt yður með munni mínum, og meðaumkun vara minna mundi lina þjáning yðar.

⁶Taler jeg, mildnes min Smerte ikke og om jeg tier, hvad Lindring får jeg?

⁶Þótt ég tali, þá linar ekki kvöl mína, og gjöri ég það ekki, hvaða létti fæ ég þá?

⁷Dog nu har han udtømt min Kraft, du bar ødelagt hele min Kreds;

⁷Miklu fremur hefir Guð nú örþreytt mig, _ þú hefir eytt öllu ættliði mínu,

⁸at du greb mig, gælder som Vidnesbyrd mod mig, min Magerhed vidner imod mig.

⁸hefir hremmt mig, og það er vitni í móti mér. Sjúkdómur minn rís í gegn mér, ákærir mig upp í opið geðið.

⁹Hans Vrede river og slider i mig, han skærer Tænder imod mig. Fjenderne hvæsser Blikket imod mig,

⁹Reiði hans slítur mig sundur og ofsækir mig, hann nístir tönnum í móti mér, andstæðingur minn hvessir á mig augun.

¹⁰de opspiler Gabet imod mig, slår mig med Hån på Kind og flokkes til Hobe omkring mig;

¹⁰Þeir glenna upp ginið í móti mér, löðrunga mig til háðungar, allir saman gjöra þeir samtök í móti mér.

¹¹Gud gav mig hen i Niddingers Vold, i gudløses Hænder kasted han mig.

¹¹Guð gefur mig á vald ranglátra og varpar mér í hendur óguðlegra.

¹²Jeg leved i Fred, så knuste han mig, han greb mig i Nakken og sønderslog mig; han stilled mig op som Skive,

¹²Ég lifði áhyggjulaus, þá braut hann mig sundur, hann þreif í hnakkann á mér og molaði mig sundur og reisti mig upp sér að skotspæni.

¹³hans Pile flyver omkring mig, han borer i Nyrerne uden Skånsel, udgyder min Galde på Jorden;

¹³Skeyti hans fljúga kringum mig, vægðarlaust sker hann sundur nýru mín, hellir galli mínu á jörðu.

¹⁴Revne på Revne slår han mig, stormer som Kriger imod mig.

¹⁴Hann brýtur í mig skarð á skarð ofan og gjörir áhlaup á mig eins og hetja.

¹⁵Over min Hud har jeg syet Sæk og boret mit Horn i Støvel;

¹⁵Ég hefi saumað sekk um hörund mitt og stungið horni mínu ofan í moldina.

¹⁶mit Ansigt er rødt af Gråd, mine Øjenlåg hyllet i Mørke,

¹⁶Andlit mitt er þrútið af gráti, og svartamyrkur hvílir yfir hvörmum mínum,

¹⁷skønt der ikke er Vold i min Hånd, og skønt min Bøn er ren!

¹⁷þótt ekkert ranglæti sé í hendi minni og bæn mín sé hrein.

¹⁸Dølg ikke, Jord, mit Blod, mit Skrig komme ikke til Hvile!

¹⁸Jörð, hyl þú eigi blóð mitt, og kvein mitt finni engan hvíldarstað!

¹⁹Alt nu er mit Vidne i Himlen, min Talsmand er i det høje;

¹⁹En sjá, á himnum er vottur minn og vitni mitt á hæðum.

²⁰gid min Ven lod sig finde! Mit Øje vender sig med Tårer til Gud,

²⁰Vinir mínir gjöra gys að mér _ til Guðs lítur auga mitt grátandi,

²¹at han skifter Ret mellem Manden og Gud, mellem Mennesket og hans Ven!

²¹að hann láti manninn ná rétti sínum gagnvart Guði og skeri úr milli mannsins og vinar hans.Því að senn eru þessi fáu ár á enda, og ég fer burt þá leiðina, sem ég aldrei sný aftur.

²²Thi talte er de kommende År, jeg skal ud på en Færd, jeg ej vender hjem fra.

²²Því að senn eru þessi fáu ár á enda, og ég fer burt þá leiðina, sem ég aldrei sný aftur.