¹Så tog Job til Orde og svarede:

¹Þá svaraði Job og sagði:

²"Hør dog, hør mine Ord, lad det være Trøsten, I giver!

²Hlustið gaumgæfilega á mál mitt, og látið það vera huggun af yðar hendi.

³Find jer nu i, at jeg taler, siden kan I jo håne!

³Unnið mér þess, að ég tali, og þegar ég hefi talað út, þá mátt þú hæða.

⁴Gælder min Klage Mennesker? Hvi skulde jeg ej være utålmodig?

⁴Er ég þá að kvarta yfir mönnum? eða hví skyldi ég ekki vera óþolinmóður?

⁵Vend jer til mig og stivn af Rædsel, læg Hånd på Mund!

⁵Lítið til mín og undrist og leggið hönd á munn!

⁶Jeg gruer, når jeg tænker derpå, mit Legeme gribes af Skælven:

⁶Já, þegar ég hugsa um það, skelfist ég, og hryllingur fer um mig allan.

⁷De gudløse, hvorfor lever de, bliver gamle, ja vokser i Kraft?

⁷Hvers vegna lifa hinir óguðlegu, verða gamlir, já, magnast að krafti?

⁸Deres Æt har de blivende hos sig, deres Afkom for deres Øjne;

⁸Niðjar þeirra dafna fyrir augliti þeirra hjá þeim og afsprengi þeirra fyrir augum þeirra.

⁹deres Huse er sikre mod Rædsler, Guds Svøbe rammer dem ikke;

⁹Hús þeirra eru óhult og óttalaus, og hirtingarvöndur Guðs kemur ekki niður á þeim.

¹⁰ej springer deres Tyr forgæves, Koen kælver, den kaster ikke;

¹⁰Boli þeirra kelfir og kemur að gagni, kýr þeirra ber og lætur ekki kálfi.

¹¹de slipper deres Drenge ud som Får, deres Børneflok boltrer sig ret;

¹¹Þeir hleypa út börnum sínum eins og lambahjörð, og smásveinar þeirra hoppa og leika sér.

¹²de synger til Pauke og Citer, er glade til Fløjtens Toner;

¹²Þeir syngja hátt undir með bumbum og gígjum og gleðjast við hljóm hjarðpípunnar.

¹³de lever deres Dage i Lykke og synker med Fred i Dødsriget,

¹³Þeir eyða dögum sínum í velgengni og fara til Heljar í friði,

¹⁴skønt de siger til Gud: "Gå fra os, at kende dine Veje er ikke vor Lyst!

¹⁴og þó sögðu þeir við Guð: ,,Vík frá oss _ að þekkja þína vegu girnumst vér eigi.

¹⁵Den Almægtige? Hvad han? Skal vi tjene ham? Hvad Gavn at banke på hos ham?"

¹⁵Hvað er hinn Almáttki, að vér skyldum dýrka hann, og hvað skyldi það stoða oss að leita hans í bæn?``

¹⁶Er ej deres Lykke i deres Hånd og gudløses Råd ham fjernt?

¹⁶Sjá, gæfa þeirra er ekki á þeirra valdi, _ ráðlag óguðlegra er fjarri mér.

¹⁷Når går de gudløses Lampe ud og når kommer Ulykken over dem? Når deler han Loddet ud i sin Vrede,

¹⁷Hversu oft slokknar þá á lampa hinna óguðlegu, og hversu oft kemur ógæfa þeirra yfir þá? Hversu oft deilir Guð þeim hlutskiptum í reiði sinni?

¹⁸så de bliver som Strå for Vinden, som Avner, Storm fører bort?

¹⁸Hversu oft verða þeir sem strá fyrir vindi og sem sáðir, er stormurinn feykir burt?

¹⁹Gemmer Gud hans Ulykkeslod til hans Børn? Ham selv gengælde han, så han mærker det,

¹⁹,,Guð geymir börnum hans óhamingju hans.`` Endurgjaldi hann honum sjálfum, svo að hann fái að kenna á því!

²⁰lad ham selv få sit Vanheld at se, den Almægtiges Vrede at drikke!

²⁰Sjái augu sjálfs hans glötun hans, og drekki hann sjálfur af reiði hins Almáttka!

²¹Thi hvad bryder han sig siden om sit Hus, når hans Måneders Tal er udrundet?

²¹Því að hvað hirðir hann um hús sitt eftir dauðann, þegar tala mánaða hans er fullnuð?

²²Kan man vel tage Gud i Skole, ham, som dømmer de højeste Væsner?

²²Ætla menn að kenna Guði visku eða dæma hinn hæsta?

²³En dør jo på Lykkens Tinde, helt tryg og så helt uden Sorger:

²³Einn deyr í mestu velgengni, fullkomlega áhyggjulaus og ánægður,

²⁴hans Spande er fulde af Mælk, hans Knogler af saftig Marv;

²⁴trog hans eru full af mjólk, og mergurinn í beinum hans er safamikill.

²⁵med bitter Sjæl dør en anden og har aldrig nydt nogen Lykke;

²⁵Og annar deyr með beiskju í huga og hefir aldrei notið hamingjunnar.

²⁶de lægger sig begge i Jorden, og begge dækkes af Orme!

²⁶Þeir hvíla báðir í duftinu, og maðkarnir hylja þá.

²⁷Se, jeg kender så vel eders Tanker og de Rænker, I spinder imod mig,

²⁷Sjá, ég þekki hugsanir yðar og fyrirætlanir, að beita mig ofbeldi.

²⁸når I siger: "Hvor er Stormandens Hus og det Telt, hvor de gudløse bor?"

²⁸Þegar þér segið: ,,Hvar er hús harðstjórans og hvar er tjaldið, sem hinir óguðlegu bjuggu í?``

²⁹Har I aldrig spurgt de berejste og godkendt deres Beviser:

²⁹hafið þér þá ekki spurt vegfarendur, _ og sönnunum þeirra munuð þér ekki hafna _

³⁰Den onde skånes på Ulykkens Dag og frelses på Vredens Dag.

³⁰að á degi glötunarinnar er hinum vonda þyrmt, á reiðinnar degi er þeim skotið undan.

³¹Hvem foreholder ham vel hans Færd, gengælder ham, hvad han gør?

³¹Hver setur honum breytni hans fyrir sjónir? Og þegar hann gjörir eitthvað, hver endurgeldur honum?

³²Til Graven bæres han hen, ved hans Gravhøj holdes der Vagt;

³²Og til grafar er hann borinn og vakað er yfir legstaðnum.

³³i Dalbunden hviler han sødt, Alverden følger så efter, en Flok uden Tal gik forud for ham.

³³Moldarhnausar dalsins liggja mjúklega ofan á honum, og eftir honum flykkjast allir menn, eins og óteljandi eru á undan honum farnir.Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!

³⁴Hvor tom er den Trøst, som I giver! Eders Svar - kun Svig er tilbage!

³⁴Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!