¹Så tog Temaniten Elifaz til Orde og sagde:

¹Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:

²"Gavner et Menneske Gud? Nej, den kloge gavner sig selv.

²Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.

³Har den Almægtige godt af din Retfærd, Vinding af, at din Vandel er ret?

³Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?

⁴Revser han dig for din Gudsfrygt? Eller går han i Rette med dig derfor?

⁴Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?

⁵Er ikke din Ondskab stor og din Brøde uden Ende?

⁵Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?

⁶Thi du pantede Brødre uden Grund, trak Klæderne af de nøgne,

⁶Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.

⁷gav ikke den trætte Vand at drikke og nægted den sultne Brød.

⁷Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.

⁸Den mægtige - hans var Landet, den hædrede boede der.

⁸En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.

⁹Du lod Enker gå tomhændet bort, knuste de faderløses Arme.

⁹Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.

¹⁰Derfor var der Snaret omkring dig, og Rædsel ængsted dig brat.

¹⁰Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!

¹¹Dit Lys blev Mørke, du kan ej se, og Strømme af Vand går over dig!

¹¹Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?

¹²Er Gud ej i højen Himmel? Se Stjernernes Tinde, hvor højt de står!

¹²Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!

¹³Dog siger du: "Hvad ved Gud, holder han Dom bag sorten Sky?

¹³Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?

¹⁴Skyerne skjuler ham, så han ej ser, på Himlens Runding går han!"

¹⁴Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``

¹⁵Vil du følge Fortidens Sti, som Urettens Mænd betrådte,

¹⁵Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?

¹⁶de, som i Utide reves bort, hvis Grundvold flød bort som en Strøm,

¹⁶Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,

¹⁷som sagde til Gud: "Gå fra os! Hvad kan den Almægtige gøre os?"

¹⁷þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``

¹⁸Og han havde dog fyldt deres Huse med godt. Men de gudløses Råd er ham fjernt.

¹⁸og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!

¹⁹De retfærdige så det og glædede sig, den uskyldige spottede dem:

¹⁹Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:

²⁰For vist, vore Fjender forgik, og Ild fortæred de sidste af dem.

²⁰,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``

²¹Bliv Ven med ham og hold Fred. derved vil der times dig Lykke;

²¹Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.

²²tag dog mod Lærdom af ham og læg dig hans Ord på Sinde!

²²Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.

²³Vender du ydmygt om til den Almægtige, fjerner du Uretten fra dit Telt,

²³Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _

²⁴kaster du Guldet på Jorden, Ofirguldet blandt Bækkenes Sten,

²⁴já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _

²⁵så den Almægtige bliver dit Guld, hans Lov dit Sølv,

²⁵þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.

²⁶ja, da skal du fryde dig over den Almægtige og løfte dit Åsyn til Gud.

²⁶Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.

²⁷Beder du til ham, hører han dig, indfri kan du, hvad du har lovet;

²⁷Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.

²⁸hvad du sætter dig for, det lykkes, det lysner på dine Veje;

²⁸Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.

²⁹thi stolte, hovmodige ydmyger han, men hjælper den, der slår Øjnene ned;

²⁹Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.

³⁰han frelser uskyldig Mand; det sker ved hans Hænders Renhed!

³⁰Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.