1Så tog Job til Orde og svarede:
1Þá svaraði Job og sagði:
2"Hvor har du dog hjulpet ham, den afmægtige, støttet den kraftløse Arm!
2En hvað þú hefir hjálpað hinum þróttlausa, stutt hinn máttvana armlegg!
3Hvor har du dog rådet ham, den uvise, kundgjort en Fylde af Visdom!
3En hvað þú hefir ráðið hinum óvitra og kunngjört mikla speki!
4Hvem hjalp dig med at få Ordene frem, hvis Ånd mon der talte af dig?
4Fyrir hverjum hefir þú flutt ræðu þína, og hvers andi var það, sem gekk fram úr þér?
5Skyggerne skælver af Angst, de, som bor under Vandene;
5Andar hinna framliðnu í undirdjúpunum skelfast ásamt vötnunum og íbúum þeirra.
6blottet er Dødsriget for ham, Afgrunden uden Dække.
6Naktir liggja undirheimar fyrir Guði og undirdjúpin skýlulaus.
7Han udspænder Norden over det tomme, ophænger Jorden på intet;
7Hann þenur norðrið út yfir auðninni og lætur jörðina svífa í tómum geimnum,
8Vandet binder han i sine Skyer, og Skylaget brister ikke derunder;
8hann bindur vatnið saman í skýjum sínum, og þó brestur skýflókinn ekki undir því,
9han fæstner sin Trones Hjørner og breder sit Skylag derover;
9hann byrgir fyrir ásjónu hásætis síns með því að breiða ský sitt yfir hana.
10han drog en Kreds over Vandene, der, hvor Lys og Mørke skilles.
10Marklínu hefir hann dregið hringinn í kring á haffletinum, þar sem mætast ljós og myrkur.
11Himlens Støtter vakler, de gribes af Angst ved hans Trusel;
11Stoðir himinsins nötra og hræðast ógnun hans.
12med Vælde bragte han Havet til Ro og knuste Rahab med Kløgt;
12Með mætti sínum æsir hann hafið, og með hyggindum sínum sundurmolar hann hafdrekann.
13ved hans Ånde klarede Himlen op hans Hånd gennembored den flygtende Slange.
13Fyrir andgusti hans verður himinninn heiður, hönd hans leggur í gegn hinn flughraða dreka.Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?
14Se, det er kun Omridset af hans Vej, hvad hører vi andet end Hvisken? Hans Vældes Torden, hvo fatter vel den?
14Sjá, þetta eru aðeins ystu takmörk vega hans, og hversu lágt hvísl er það, sem vér heyrum! En þrumu máttarverka hans _ hver skilur hana?