¹Sølvet har jo sit Leje, som renses, sit sted

¹Að sönnu á silfrið upptökustað og gullið, sem menn hreinsa, fundarstað.

²Jern hentes op af Jorden, og Sten smeltes om til Kobber.

²Járn er tekið úr jörðu, og steinn er bræddur að eiri.

³På Mørket gør man en Ende og ransager indtil de dybeste Kroge Mørkets og Mulmets Sten;

³Maðurinn hefir gjört enda á myrkrinu, og til ystu takmarka rannsakar hann steinana, sem faldir eru í kolniðamyrkri.

⁴man bryder en Skakt under Foden, og glemte, foruden Fodfæste, hænger de svævende fjernt fra Mennesker.

⁴Hann brýtur námugöng fjarri þeim, sem í dagsbirtunni búa, gleymdur mannafótum, fjarlægur mönnum hangir hann, svífur hann.

⁵Af Jorden fremvokser Brød, imedens dens Indre omvæltes som af Ild;

⁵Upp úr jörðinni sprettur brauð, en niðri í henni er öllu umturnað eins og af eldi.

⁶i Stenen der sidder Safiren, og der er Guldstøv i den.

⁶Safírinn finnst í grjóti jarðarinnar, og gullkorn fær sá er grefur.

⁷Stien derhen er Rovfuglen ukendt, Falkens Øje udspejder den ikke;

⁷Örninn þekkir eigi veginn þangað, og valsaugað sér hann ekki,

⁸den trædes ikke af stolte Vilddyr, Løven skrider ej frem ad den.

⁸hin drembnu rándýr ganga hann eigi, ekkert ljón fer hann.

⁹På Flinten lægger man Hånd og omvælter Bjerge fra Roden;

⁹Á tinnusteinana leggur maðurinn hönd sína, umturnar fjöllunum frá rótum.

¹⁰i Klipperne hugger man Gange, alskens Klenodier skuer Øjet;

¹⁰Hann heggur göng í björgin, og auga hans sér alls konar dýrindi.

¹¹man tilstopper Strømmenes Kilder og bringer det skjulte for Lyset.

¹¹Hann bindur fyrir vatnsæðarnar, til þess að þær tárist ekki, og leiðir leynda hluti fram í dagsbirtuna.

¹²Men Visdommen - hvor mon den findes, og hvor er Indsigtens Sted?

¹²En spekin, hvar er hana að finna, og hvar á viskan heima?

¹³Mennesket kender ikke dens Vej, den findes ej i de levendes Land;

¹³Enginn maður þekkir veginn til hennar, og hana er ekki að finna á landi lifenda.

¹⁴Dybet siger: "I mig er den ikke!" Havet: "Ej heller hos mig!"

¹⁴Undirdjúpið segir: ,,Í mér er hún ekki!`` og hafið segir: ,,Ekki er hún hjá mér!``

¹⁵Man får den ej for det fineste Guld, for Sølv kan den ikke købes,

¹⁵Hún fæst ekki fyrir skíragull, og ekki verður silfur reitt sem andvirði hennar.

¹⁶den opvejes ikke med Ofirguld, med kostelig Sjoham eller Safir;

¹⁶Eigi verður hún Ófírgulli goldin né dýrum sjóam- og safírsteinum.

¹⁷Guld og Glar kan ej måle sig med den, den fås ej i Bytte for gyldne Kar,

¹⁷Gull og gler kemst ekki til jafns við hana, og hún fæst ekki í skiptum fyrir ker af skíragulli.

¹⁸Krystal og Koraller ikke at nævne. At eje Visdom er mere end Perler,

¹⁸Kóralla og krystalla er ekki að nefna, og að eiga spekina er meira um vert en perlur.

¹⁹Ætiopiens Topas kan ej måle sig med den, den opvejes ej med det rene Guld.

¹⁹Tópasar Blálands komast ekki til jafns við hana, hún verður ekki goldin með hreinasta gulli.

²⁰Men Visdommen - hvor mon den kommer fra, og hvor er Indsigtens Sted?

²⁰Já spekin, hvaðan kemur hún, og hvar á viskan heima?

²¹Den er dulgt for alt levendes Øje og skjult for Himmelens Fugle;

²¹Hún er falin augum allra þeirra er lifa, og fuglum loftsins er hún hulin.

²²Afgrund og Død må sige: "Vi hørte kun tale derom."

²²Undirdjúpin og dauðinn segja: ,,Með eyrum vorum höfum vér heyrt hennar getið.``

²³Gud er kendt med dens Vej, han ved, hvor den har sit Sted;

²³Guð veit veginn til hennar, og hann þekkir heimkynni hennar.

²⁴thi han skuer til Jordens Ender, alt under Himmelen ser han.

²⁴Því að hann sér til endimarka jarðar, lítur allt, sem undir himninum er.

²⁵Dengang han fastsatte Vindens Vægt og målte Vandet med Mål,

²⁵Þá er hann ákvað þunga vindarins og ákvarðaði takmörk vatnsins,

²⁶da han satte en Lov for Regnen, afmærked Tordenskyen dens Vej,

²⁶þá er hann setti regninu lög og veg eldingunum,

²⁷da skued og mønstred han den, han stilled den op og ransaged den.

²⁷þá sá hann hana og kunngjörði hana, fékk henni stað og rannsakaði hana einnig.Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``

²⁸Men til Mennesket sagde han: "Se, HERRENs Frygt, det er Visdom, at sky det onde er Indsigt."

²⁸Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``