¹Da nu hine tre Mænd ikke mere svarede Job, fordi han var retfærdig i sine egne Øjne,

¹Og þessir þrír menn hættu að svara Job, því að hann þóttist vera réttlátur.

²blussede Vreden op i Buziten Elihu, Barak'els Søn, af Rams Slægt. På Job vrededes han, fordi han gjorde sig retfærdigere end Gud,

²Þá upptendraðist reiði Elíhú Barakelssonar Búsíta af Rams kynstofni. Upptendraðist reiði hans gegn Job, af því að hann taldi sig hafa á réttu að standa gagnvart Guði.

³og på hans tre Venner, fordi de ikke fandt noget Svar og dog dømte Job skyldig.

³Reiði hans upptendraðist og gegn vinum hans þremur, fyrir það að þeir fundu engin andsvör til þess að sanna Job, að hann hefði á röngu að standa.

⁴Elihu havde ventet, så længe de talte med Job, fordi de var ældre end han;

⁴En Elíhú hafði beðið með að mæla til Jobs, því að hinir voru eldri en hann.

⁵men da han så, at de tre Mænd intet havde at svare, blussede hans Vrede op;

⁵En er Elíhú sá, að mennirnir þrír gátu engu svarað, upptendraðist reiði hans.

⁶og Buziten Elihu, Barak'els Søn, tog til Orde og sagde: Ung af Dage er jeg, og I er gamle Mænd, derfor holdt jeg mig tilbage, angst for at meddele eder min Viden;

⁶Þá tók Elíhú Barakelsson Búsíti til máls og sagði: Ég er ungur að aldri, en þér eruð öldungar, þess vegna fyrirvarð ég mig og kom mér eigi að því að kunngjöra yður það, sem ég veit.

⁷jeg tænkte: "Lad Alderen tale og Årenes Mængde kundgøre Visdom!"

⁷Ég hugsaði: Aldurinn tali, og árafjöldinn kunngjöri speki!

⁸Dog Ånden, den er i Mennesket, og den Almægtiges Ånde giver dem Indsigt;

⁸En _ það er andinn í manninum og andblástur hins Almáttka, sem gjörir þá vitra.

⁹de gamle er ikke altid de kloge, Oldinge ved ej altid, hvad Ret er;

⁹Elstu mennirnir eru ekki ávallt vitrastir, og öldungarnir skynja eigi, hvað réttast er.

¹⁰derfor siger jeg: Hør mig, lad også mig komme frem med min Viden!

¹⁰Fyrir því segi ég: Hlýð á mig, nú ætla einnig ég að kunngjöra það, sem ég veit.

¹¹Jeg biede på, at I skulde tale, lyttede efter forstandige Ord, at I skulde finde de rette Ord;

¹¹Sjá, ég beið eftir ræðum yðar, hlustaði á röksemdir yðar, uns þér fynduð orðin, sem við ættu.

¹²jeg agtede nøje på eder; men ingen af eder gendrev Job og gav Svar på hans Ord.

¹²Og að yður gaf ég gaum, en sjá, enginn sannfærði Job, enginn yðar hrakti orð hans.

¹³Sig nu ikke: "Vi stødte på Visdom, Gud må fælde ham, ikke et Menneske!"

¹³Segið ekki: ,,Vér höfum hitt fyrir speki, Guð einn fær sigrað hann, en enginn maður!``

¹⁴Mod mig har han ikke rettet sin Tale, og med eders Ord vil jeg ikke svare ham.

¹⁴Gegn mér hefir hann ekki sett fram neinar sannanir, og með yðar orðum ætla ég ekki að svara honum.

¹⁵De blev bange, svarer ej mer, for dem slap Ordene op.

¹⁵Þeir eru skelkaðir, svara eigi framar, þeir standa uppi orðlausir.

¹⁶Skal jeg tøve, fordi de tier og står der uden at svare et Ord?

¹⁶Og ætti ég að bíða, þar sem þeir þegja, þar sem þeir standa og svara eigi framar?

¹⁷Også jeg vil svare min Del, også jeg vil frem med min Viden!

¹⁷Ég vil og svara af minni hálfu, ég vil og kunngjöra það, sem ég veit.

¹⁸Thi jeg er fuld af Ord, Ånden i mit Bryst trænger på;

¹⁸Því að ég er fullur af orðum, andinn í brjósti mínu knýr mig.

¹⁹som tilbundet Vin er mit Bryst, som nyfyldte Vinsække nær ved at sprænges;

¹⁹Sjá, brjóst mitt er sem vín, er ekki fær útrás, ætlar að rifna, eins og nýfylltir belgir.

²⁰tale vil jeg for at få Luft, åbne mine Læber og svare.

²⁰Ég ætla að tala til þess að létta á mér, ætla að opna varir mínar og svara.

²¹Forskel gør jeg ikke og smigrer ikke for nogen;

²¹Ég ætla ekki að draga taum neins, og ég ætla engan að skjalla.Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.

²²thi at smigre bruger jeg ikke, snart rev min Skaber mig ellers bort!

²²Því að ég kann ekki að skjalla, ella kynni skapari minn bráðlega að kippa mér burt.