¹Men hør nu Job, på min Tale og lyt til alle mine Ord!

¹En heyr þú, Job, ræðu mína, og hlýð þú á öll orð mín.

²Se, jeg har åbnet min Mund, min Tunge taler i Ganen;

²Sjá, ég opna munn minn, og tunga mín talar í gómi mínum.

³mine Ord er talt af oprigtigt Hjerte, mine Læber fører lutret Tale.

³Orð mín eru hjartans hreinskilni, og það sem varir mínar vita, mæla þær í einlægni.

⁴Guds Ånd har skabt mig, den Almægtiges Ånde har givet mig Liv.

⁴Andi Guðs hefir skapað mig, og andblástur hins Almáttka gefur mér líf.

⁵Svar mig, i Fald du kan, rust dig imod mig, mød frem!

⁵Ef þú getur, þá svara þú mér, bú þig út í móti mér og gakk fram.

⁶Se, jeg er din Lige for Gud, også jeg er taget af Ler;

⁶Sjá, ég stend eins og þú gagnvart Guði, ég er og myndaður af leiri.

⁷Rædsel for mig skal ikke skræmme dig, min Hånd skal ej ligge tyngende på dig.

⁷Sjá, hræðsla við mig þarf eigi að skelfa þig og þungi minn eigi þrýsta þér niður.

⁸Dog, det har du sagt i mit Påhør, jeg hørte så lydende Ord:

⁸En þú hefir sagt í eyru mér, og ég heyrði hljóm orðanna:

⁹"Jeg er ren og uden Brøde, lydeløs, uden Skyld;

⁹,,Hreinn er ég, laus við afbrot, saklaus er ég, og hjá mér er engin misgjörð.

¹⁰men han søger Påskud imod mig, regner mig for sin Fjende;

¹⁰En Guð reynir að finna tilefni til fjandskapar við mig og ætlar að ég sé óvinur hans.

¹¹han lægger mine Fødder i Blokken, vogter på alle mine Veje."

¹¹Hann setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína.``

¹²Se, der har du Uret, det er mit Svar, thi Gud er større end Mennesket.

¹²Sjá, í þessu hefir þú rangt fyrir þér, svara ég þér, því að Guð er meiri en maður.

¹³Hvorfor tvistes du med ham, fordi han ej svarer på dine Ord?

¹³Hví hefir þú þráttað við hann, að hann svaraði engu öllum orðum þínum?

¹⁴Thi på een Måde taler Gud, ja på to, men man ænser det ikke:

¹⁴Því að vissulega talar Guð einu sinni, já, tvisvar, en menn gefa því ekki gaum.

¹⁵I Drømme, i natligt Syn, når Dvale falder på Mennesker, når de slumrende hviler på Lejet;

¹⁵Í draumi, í nætursýn, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina, í blundi á hvílubeði,

¹⁶da åbner han Menneskers Øre, gør dem angst med Skræmmebilleder

¹⁶opnar hann eyru mannanna og innsiglar viðvörunina til þeirra

¹⁷for at få Mennessket bort fra Uret og udrydde Hovmod af Manden,

¹⁷til þess að fá manninn til þess að láta af gjörðum sínum og forða manninum við drambsemi.

¹⁸holde hans Sjæl fra Graven, hans Liv fra Våbendød.

¹⁸Hann hlífir sálu hans við gröfinni og lífi hans frá því að farast fyrir skotvopni.

¹⁹Eller han revses med Smerter på Lejet, uafbrudt sfår der Hamp i hans Ben;

¹⁹Maðurinn er og agaður með kvölum á sæng sinni, og stríðið geisar stöðuglega í beinum hans.

²⁰Livet i ham væmmes ved Brød og hans Sjæl ved lækker Mad

²⁰Þá vekur lífshvötin óbeit hjá honum á brauðinu og sál hans á uppáhaldsfæðunni.

²¹hans Kød svinder hen, så det ikke ses, hans Knogler, som før ikke sås, bliver blottet;

²¹Hold hans eyðist og verður óásjálegt, og beinin, sem sáust ekki áður, verða ber,

²²hans Sjæl kommer Graven nær, hans Liv de dræbende Magter.

²²svo að sál hans nálgast gröfina og líf hans engla dauðans.

²³Hvis da en Engel er på hans Side, een blandt de tusind Talsmænd, som varsler Mennesket Tugt,

²³En ef þar er hjá honum árnaðarengill, talsmaður, einn af þúsund til þess að boða manninum skyldu hans,

²⁴og den viser ham Nåde og siger: "Fri ham fra at synke i Graven, Løsepenge har jeg fået!"

²⁴og miskunni hann sig yfir hann og segi: ,,Endurleys hann og lát hann eigi stíga niður í gröfina, ég hefi fundið lausnargjaldið,``

²⁵da svulmer hans Legem af Friskhed, han oplever atter sin Ungdom.

²⁵þá svellur hold hans af æskuþrótti, hann snýr aftur til æskudaga sinna.

²⁶Han beder til Gud, og han er ham nådig, han skuer med Jubel hans Åsyn, fortæller Mennesker om sin Frelse.

²⁶Hann biður til Guðs, og Guð miskunnar honum, lætur hann líta auglit sitt með fögnuði og veitir manninum aftur réttlæti hans.

²⁷Han synger det ud for Folk: "Jeg synded og krænkede Retten og fik dog ej Løn som forskyldt!

²⁷Hann syngur frammi fyrir mönnum og segir: ,,Ég hafði syndgað og gjört hið beina bogið, og þó var mér ekki goldið líku líkt.

²⁸Han har friet min Sjæl fra at fare i Grav, mit Liv ser Lyset med Lyst!"

²⁸Guð hefir leyst sálu mína frá því að fara ofan í gröfina, og líf mitt gleður sig við ljósið.``

²⁹Se, alle disse Ting gør Gud to Gange, ja tre med Mennesket

²⁹Sjá, allt þetta gjörir Guð tvisvar eða þrisvar við manninn

³⁰for at redde hans Sjæl fra Graven, så han skuer Livets Lys!

³⁰til þess að hrífa sál hans frá gröfinni, til þess að lífsins ljós megi leika um hann.

³¹Lyt til og hør mig, Job, ti stille, så jeg kan tale!

³¹Hlýð á, Job, heyr þú mig, ver þú hljóður og lát mig tala.

³²Har du noget at sige, så svar mig, tal, thi gerne gav jeg dig Ret;

³²Hafir þú eitthvað að segja, þá svara mér, tala þú, því að gjarnan vildi ég, að þú reyndist réttlátur.Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.

³³hvis ikke, så høre du på mig, ti stille, at jeg kan lære dig Visdom!

³³Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.