¹Og Elihu tog til Orde og sagde:

¹Og Elíhú tók aftur til máls og sagði:

²"Hør mine Ord, I vise, I forstandige Mænd, lån mig Øre!

²Heyrið, þér vitrir menn, orð mín, og þér fróðir menn, hlustið á mig.

³Thi Øret prøver Ord, som Ganen smager på Mad;

³Því að eyrað prófar orðin, eins og gómurinn smakkar matinn.

⁴lad os udgranske, hvad der er Ret, med hinanden skønne, hvad der er godt!

⁴Vér skulum rannsaka, hvað rétt er, komast að því hver með öðrum, hvað gott er.

⁵Job sagde jo: "Jeg er retfærdig, min Ret har Gud sat til Side;

⁵Því að Job hefir sagt: ,,Ég er saklaus, en Guð hefir svipt mig rétti mínum.

⁶min Ret til Trods skal jeg være en Løgner? Skønt brødefri er jeg såret til Døden!"

⁶Þótt ég hafi rétt fyrir mér, stend ég sem lygari, banvæn ör hefir hitt mig, þótt ég hafi í engu brotið.``

⁷Er der mon Mage til Job? Han drikker Spot som Vand,

⁷Hvaða maður er eins og Job, sem drekkur guðlast eins og vatn

⁸søger Selskab med Udådsmænd og Omgang med gudløse Folk!

⁸og gefur sig í félagsskap við þá, sem illt fremja, og er í fylgi við óguðlega menn?

⁹Thi han sagde: "Det båder ikke en Mand, at han har Venskab med Gud!"

⁹Því að hann hefir sagt: ,,Maðurinn hefir ekkert gagn af því að vera í vinfengi við Guð.``

¹⁰Derfor, I kloge, hør mig: Det være langt fra Gud af synde, fra den Almægtige at gøre ondt;

¹⁰Fyrir því, skynsamir menn, heyrið mig! Fjarri fer því, að Guð aðhafist illt og hinn Almáttki fremji ranglæti.

¹¹nej, han gengælder Menneskets Gerning, handler med Manden efter hans Færd;

¹¹Nei, hann geldur manninum verk hans og lætur manninum farnast eftir breytni hans.

¹²Gud forbryder sig visselig ej, den Almægtige bøjer ej Retten!

¹²Já, vissulega fremur Guð ekki ranglæti, og hinn Almáttki hallar ekki réttinum.

¹³Hvo gav ham Tilsyn med Jorden, hvo vogter, mon hele Verden?

¹³Hver hefir fengið honum jörðina til varðveislu, og hver hefir grundvallað allan heiminn?

¹⁴Drog han sin Ånd tilbage og tog sin Ånde til sig igen,

¹⁴Ef hann hugsaði aðeins um sjálfan sig, ef hann drægi til sín anda sinn og andardrátt,

¹⁵da udånded Kødet til Hobe, og atter blev Mennesket Støv!

¹⁵þá mundi allt hold gefa upp andann og maðurinn aftur verða að dufti.

¹⁶Har du Forstand, så hør derpå, lån Øre til mine Ord!

¹⁶Hafir þú vit, þá heyr þú þetta, hlusta þú á hljóm orða minna.

¹⁷Mon en, der hadede Ret, kunde styre? Dømmer du ham, den Retfærdige, Vældige?

¹⁷Getur sá stjórnað, sem hatar réttinn? Eða vilt þú dæma hinn réttláta, volduga?

¹⁸Han, som kan sige til Kongen: "Din Usling!" og "Nidding, som du er!" til Stormænd,

¹⁸þann sem segir við konunginn: ,,Þú varmenni!`` við tignarmanninn: ,,Þú níðingur!``

¹⁹som ikke gør Forskel til Fordel for Fyrster ej heller foretrækker rig for ringe, thi de er alle hans Hænders Værk.

¹⁹sem ekki dregur taum höfðingjanna og gjörir ekki ríkum hærra undir höfði en fátækum, því að handaverk hans eru þeir allir.

²⁰Brat må de dø, endda midt om Natten; de store slår han til, og borte er de, de vældige fjernes uden Menneskehånd.

²⁰Skyndilega deyja þeir, og það um miðja nótt, fólkið verður skelkað, og þeir hverfa, og hinn sterki er hrifinn burt, en eigi af manns hendi.

²¹Thi Menneskets Veje er ham for Øje, han skuer alle dets Skridt;

²¹Því að augu Guðs hvíla yfir vegum hvers manns, og hann sér öll spor hans.

²²der er intet Mørke og intet Mulm, som Udådsmænd kan gemme sig i.

²²Ekkert það myrkur er til eða sú niðdimma, að illgjörðamenn geti falið sig þar.

²³Thi Mennesket sættes der ingen Frist til at møde i Retten for Gud;

²³Því að Guð þarf ekki fyrst að gefa manni gaum, til þess að hann komi fyrir dóm hans.

²⁴han knuser de vældige uden Forhør og sætter andre i Stedet.

²⁴Hann brýtur hina voldugu sundur rannsóknarlaust og setur aðra í þeirra stað.

²⁵Jeg hævder derfor: Han ved deres Gerninger, og ved Nattetide styrter han dem;

²⁵Þannig þekkir hann verk þeirra og steypir þeim um nótt, og þeir verða marðir sundur.

²⁶for deres Gudløshed slås de sønder, for alles Øjne tugter han dem,

²⁶Hann hirtir þá sem misgjörðamenn í augsýn allra manna,

²⁷fordi de veg borf fra ham og ikke regned hans Veje det mindste,

²⁷vegna þess að þeir hafa frá honum vikið og vanrækt alla vegu hans

²⁸så de voldte, at ringe råbte til ham, og han måtte høre de armes Skrig.

²⁸og látið kvein hins fátæka berast til hans, en hann heyrði kvein hinna voluðu.

²⁹Tier han stille, hvo vil dømme ham? Skjuler han sit Åsyn, hvo vil laste ham? Over Folk og Mennesker våger han dog,

²⁹Haldi hann kyrru fyrir, hver vill þá sakfella hann? og byrgi hann auglitið, hver fær þá séð hann? Þó vakir hann yfir þjóð og einstaklingi,

³⁰for at ikke en vanhellig skal herske, en af dem, der er Folkets Snarer.

³⁰til þess að guðlausir menn skuli ekki drottna, til þess að þeir séu ekki snörur lýðsins.

³¹Siger da en til Gud: "Fejlet har jeg, men synder ej mer,

³¹Því að segir nokkur við Guð: ,,Mér hefir verið hegnt og breyti þó ekki illa.

³²jeg ser det, lær du mig; har jeg gjort Uret, jeg gør det ej mer!"

³²Kenn þú mér það, sem ég sé ekki. Hafi ég framið ranglæti, skal ég eigi gjöra það framar``?

³³skal han da gøre Gengæld, fordi du vil det, fordi du indvender noget? Ja du, ikke jeg, skal afgøre det, så sig da nu, hvad du ved!

³³Á hann að endurgjalda eftir geðþótta þínum, af því að þú hafnar? því að þú átt að velja, en ekki ég. Og seg nú fram það, er þú veist!

³⁴Kloge Folk vil sige til mig som og vise Mænd, der hører mig:

³⁴Skynsamir menn munu segja við mig, og vitur maður, sem á mig hlýðir:

³⁵"Job taler ikke med Indsigt, hans Ord er uoverlagte!

³⁵,,Job talar ekki hyggilega, og orð hans eru ekki skynsamleg.``

³⁶Gid Job uden Ophør må prøves, fordi han svarer som slette Folk!

³⁶Ó að Job mætti reyndur verða æ að nýju, af því að hann svarar eins og illir menn svara.Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.

³⁷Thi han dynger Synd på Synd, han optræder hovent iblandt os og fremfører mange Ord imod Gud!"

³⁷Því að hann bætir misgjörð ofan á synd sína, hann klappar saman höndunum framan í oss og heldur langar ræður móti Guði.