¹Og Elihu tog til Orde og sagde:

¹Og Elíhú tók enn til máls og sagði:

²"Holder du det for Ret, og kalder du det din Ret for Gud,

²Hyggur þú það vera rétt, kallar þú það ,,réttlæti mitt fyrir Guði,``

³at du siger: "Hvad båder det mig, hvad hjælper det mig, at jeg ikke synder?"

³að þú spyr, hvað það stoði þig? ,,Hvaða gagn hefi ég af því, fremur en ef ég syndgaði?``

⁴Jeg vil give dig Svar og tillige med dig dine Venner:

⁴Ég ætla að veita þér andsvör í móti og vinum þínum með þér.

⁵Løft dit Blik imod Himlen og se, læg Mærke til Skyerne, hvor højt de, er over dig!

⁵Horf þú á himininn og sjá, virtu fyrir þér skýin, sem eru hátt yfir þér.

⁶Hvis du synder, hvad skader du ham? Er din Brøde svar, hvad gør det da ham?

⁶Syndgir þú, hvað getur þú gjört honum? Og séu afbrot þín mörg, hvaða skaða gjörir þú honum?

⁷Er du retfærdig, hvad gavner du ham, hvad mon han får af din Hånd?

⁷Sért þú ráðvandur, hvað gefur þú honum, eða hvað þiggur hann af þinni hendi?

⁸Du Menneske, dig vedkommer din Gudløshed, dig, et Menneskebarn, din Retfærd!

⁸Mann, eins og þig, varðar misgjörð þín og mannsins barn ráðvendni þín.

⁹Man skriger over den megen Vold, råber om Hjælp mod de mægtiges Arm,

⁹Menn æpa að sönnu undan hinni margvíslegu kúgan, kveina undan armlegg hinna voldugu,

¹⁰men siger ej: "Hvor er Gud, vor Skaber, som giver Lovsang om Natten,

¹⁰en enginn þeirra segir: ,,Hvar er Guð, skapari minn, sá er leiðir fram lofsöngva um nótt,

¹¹lærer os mer end Jordens Dyr, gør os vise fremfor Himlens Fugle?"

¹¹sem fræðir oss meira en dýr merkurinnar og gjörir oss vitrari en fugla loftsins?``

¹²Der råber man, uden at han giver Svar, over de ondes Hovmod;

¹²Þá æpa menn _ en hann svarar ekki _ undan drambsemi hinna vondu.

¹³til visse, Gud hører ej tomme Ord, den Almægtige ænser dem ikke,

¹³Nei, hégómamál heyrir Guð eigi, og hinn Almáttki gefur því engan gaum,

¹⁴endsige din Påstand om ikke at se ham! Vær stille for hans Åsyn og bi på ham!

¹⁴hvað þá, er þú segir, að þú sjáir hann ekki. Málið er lagt fram fyrir hann, og þú átt að bíða eftir honum.

¹⁵Men nu, da hans Vrede ej bringer Straf og han ikke bekymrer sig stort om Synd,

¹⁵En nú, af því að reiði hans hefir eigi refsað, á hann alls eigi að hafa vitað neitt um yfirsjónina!En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.

¹⁶så oplader Job sin Mund med Tant, uden Indsigt taler han store Ord.

¹⁶En Job opnar munninn til að mæla hégóma, heldur langar ræður í vanhyggju sinni.