¹Kender du Tiden, da Stengeden føder, tager du Vare på Hindenes Veer,

¹Veist þú tímann, nær steingeiturnar bera? Gefur þú gaum að fæðingarhríðum hindanna?

²tæller du mon deres Drægtigheds Måneder, kender du Tiden, de føder?

²Telur þú mánuðina, sem þær ganga með, og veist þú tímann, nær þær bera?

³De lægger sig ned og føder og kaster Kuldet,

³Þær leggjast á knén, fæða kálfa sína, þær losna fljótt við kvalir sínar.

⁴Ungerne trives, gror til i det frie, løber bort og kommer ej til dem igen.

⁴Kálfar þeirra verða sterkir, vaxa í haganum, fara burt og koma ekki aftur til þeirra.

⁵Hvem slap Vildæslet løs, hvem løste mon Steppeæslets Reb,

⁵Hver hefir látið skógarasnann ganga lausan og hver hefir leyst fjötra villiasnans,

⁶som jeg gav Ørkenen til Hjem, den salte Steppe til Bolig?

⁶sem ég hefi gefið eyðivelli að bústað og saltsléttu að heimkynni?

⁷Det ler ad Byens Larm og hører ej Driverens Skælden;

⁷Hann hlær að hávaða borgarinnar, hann heyrir ekki köll rekstrarmannsins.

⁸det ransager Bjerge, der har det sin Græsgang, det leder hvert Græsstrå op.

⁸Það sem hann leitar uppi á fjöllunum, er haglendi hans, og öllu því sem grænt er, sækist hann eftir.

⁹Er Vildoksen villig at trælle for dig, vil den stå ved din Krybbe om Natten?

⁹Mun vísundurinn vera fús til að þjóna þér eða mun hann standa um nætur við stall þinn?

¹⁰Binder du Reb om dens Hals, pløjer den Furerne efter dig?

¹⁰Getur þú bundið vísundinn með bandinu við plógfarið eða mun hann herfa dalgrundirnar á eftir þér?

¹¹Stoler du på dens store Kræfter; overlader du den din Høst?

¹¹Reiðir þú þig á hann, af því að kraftur hans er mikill, og trúir þú honum fyrir arði þínum?

¹²Tror du, den kommer tilbage og samler din Sæd på Loen?

¹²Treystir þú honum til að flytja sáð þitt heim og til að safna því á þreskivöll þinn?

¹³Mon Strudsens Vinge er lam, eller mangler den Dækfjer og Dun,

¹³Strúthænan baðar glaðlega vængjunum, en er nokkurt ástríki í þeim vængjum og flugfjöðrum?

¹⁴siden den betror sine Æg til Jorden og lader dem varmes i Sandet,

¹⁴Nei, hún fær jörðinni egg sín og lætur þau hitna í moldinni

¹⁵tænker ej på, at en Fod kan knuse dem, Vildtet på Marken træde dem sønder?

¹⁵og gleymir, að fótur getur brotið þau og dýr merkurinnar troðið þau sundur.

¹⁶Hård ved Ungerne er den, som var de ej dens; spildt er dens Møje, det ængster den ikke.

¹⁶Hún er hörð við unga sína, eins og hún ætti þá ekki, þótt fyrirhöfn hennar sé árangurslaus, þá er hún laus við ótta,

¹⁷Thi Gud lod den glemme Visdom og gav den ej Del i Indsigt.

¹⁷því að Guð synjaði henni um visku og veitti henni enga hlutdeild í hyggindum.

¹⁸Når Skytterne kommer, farer den bort, den ler ad Hest og Rytter.

¹⁸En þegar hún sveiflar sér í loft upp, þá hlær hún að hestinum og þeim sem á honum situr.

¹⁹Giver du Hesten Styrke, klæder dens Hals med Manke

¹⁹Gefur þú hestinum styrkleika, klæðir þú makka hans flaksandi faxi?

²⁰og lærer den Græshoppens Spring? Dens stolte Prusten indgyder Rædsel.

²⁰Lætur þú hann stökkva eins og engisprettu? Fagurlega frýsar hann, en hræðilega!

²¹Den skraber muntert i Dalen, går Brynjen væligt i Møde;

²¹Hann krafsar upp grundina og kætist af styrkleikanum, hann fer út á móti hertygjunum.

²²den ler ad Rædselen, frygter ikke og viger ikke for Sværdet;

²²Hann hlær að hræðslunni og skelfist ekki og hopar ekki fyrir sverðinu.

²³Koggeret klirrer over den, Spydet og Køllen blinker;

²³Á baki hans glamrar í örvamælinum, spjót og lensa leiftra.

²⁴den sluger Vejen med gungrende Vildskab, den tøjler sig ikke, når Hornet lyder;

²⁴Með hávaða og harki hendist hann yfir jörðina og eigi verður honum haldið, þá er lúðurinn gellur.

²⁵et Stød i Hornet, straks siger den: Huj! Den vejrer Kamp i det fjerne, Kampskrig og Førernes Råb.

²⁵Í hvert sinn er lúðurinn gellur, hvíar hann, og langar leiðir nasar hann bardagann, þrumurödd fyrirliðanna og herópið.

²⁶Skyldes det Indsigt hos dig, at Falken svinger sig op og breder sin Vinge mod Sønden?

²⁶Er það fyrir þín hyggindi að haukurinn lyftir flugfjöðrunum, breiðir út vængi sína í suðurátt?

²⁷Skyldes det Bud fra dig, at Ørnen flyver højt og bygger sin højtsatte Rede?

²⁷Er það eftir þinni skipun að örninn flýgur svo hátt og byggir hreiður sitt hátt uppi?

²⁸Den bygger og bor på Klipper, på Klippens Tinde og Borg;

²⁸Á klettunum á hann sér býli og ból, á klettasnösum og fjallatindum.

²⁹den spejder derfra efter Æde, viden om skuer dens Øjne.

²⁹Þaðan skyggnist hann að æti, augu hans sjá langar leiðir.Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.

³⁰Ungerne svælger i Blod; hvor Valen findes, der er den!

³⁰Og ungar hans svelgja blóð, og hvar sem vegnir menn liggja, þar er hann.