¹Råb kun! Giver nogen dig Svar? Og til hvem af de Hellige vender du dig?

¹Kalla þú bara! Ætli nokkur svari þér? og til hvers af hinum heilögu viltu snúa þér?

²Thi Dårens Harme koster ham Livet, Tåbens Vrede bliver hans Død.

²Því að gremjan drepur heimskingjann, og öfundin deyðir einfeldninginn.

³Selv har jeg set en Dåre rykkes op, hans Bolig rådne brat;

³Ég hefi að vísu séð heimskingjann festa djúpar rætur, en varð þó skyndilega að formæla bústað hans.

⁴hans Sønner var uden Hjælp, trådtes ned i Porten, ingen reddede dem;

⁴Börn hans eru fjarlæg hjálpinni, þau eru troðin niður í hliðinu, og enginn bjargar.

⁵sultne åd deres Høst, de tog den, selv mellem Torne, og tørstige drak deres Mælk.

⁵Uppskeru hans etur hinn hungraði, já, jafnvel inn í þyrna sækir hann hana, og hinir þyrstu þrá eigur hans.

⁶Thi Vanheld vokser ej op af Støvet, Kvide spirer ej frem af Jorden,

⁶Því að óhamingjan vex ekki upp úr moldinni, og mæðan sprettur ekki upp úr jarðveginum.

⁷men Mennesket avler Kvide, og Gnisterne flyver til Vejrs.

⁷Nei, maðurinn fæðist til mæðu, eins og neistarnir fljúga upp í loftið.

⁸Nej, jeg vilde søge til Gud og lægge min Sag for ham,

⁸En ég mundi snúa mér til hins Almáttka og bera málefni mitt upp fyrir Guði,

⁹som øver ufattelig Vælde og Undere uden Tal,

⁹honum, sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega, dásemdarverk, sem eigi verða talin,

¹⁰som giver Regn på Jorden og nedsender Vand over Marken

¹⁰sem gefur regn á jörðina og sendir vatn yfir vellina

¹¹for at løfte de bøjede højt, så de sørgende opnår Frelse,

¹¹til þess að hefja hina lítilmótlegu hátt upp, og til þess að hinir sorgbitnu öðlist mikla sælu;

¹²han, som krydser de kloges Tanker, så de ikke virker noget, der varer,

¹²honum, sem gjörir að engu áform hinna lævísu, svo að hendur þeirra koma engu varanlegu til leiðar,

¹³som fanger de vise i deres Kløgt, så de listiges Råd er forhastet;

¹³sem veiðir vitringana í slægð þeirra, svo að ráð hinna slungnu kollsteypast.

¹⁴i Mørke raver de, selv om Dagen, famler ved Middag, som var det Nat.

¹⁴Á daginn reka þeir sig á myrkur, og sem um nótt þreifa þeir fyrir sér um hádegið.

¹⁵Men han frelser den arme fra Sværdet og fattig af stærkes Hånd,

¹⁵Þannig frelsar hann munaðarleysingjann úr gini þeirra og fátæklinginn undan valdi hins sterka.

¹⁶så der bliver Håb for den ringe og Ondskaben lukker sin Mund.

¹⁶Þannig er von fyrir hinn vesala, og illskan lokar munni sínum.

¹⁷Held den Mand, som revses at Gud; ringeagt ej den Almægtiges Tugt!

¹⁷Sjá, sæll er sá maður, er Guð hirtir, lítilsvirð því eigi ögun hins Almáttka.

¹⁸Thi han sårer, og han forbinder, han slår, og hans Hænder læger.

¹⁸Því að hann særir, en bindur og um, hann slær, og hendur hans græða.

¹⁹Seks Gange redder han dig i Trængsel, syv går Ulykken uden om dig;

¹⁹Úr sex nauðum frelsar hann þig, og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt.

²⁰han frier dig fra Døden i Hungersnød, i Krig fra Sværdets Vold;

²⁰Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og í orustunni undan valdi sverðsins.

²¹du er gemt for Tungens Svøbe, har intet at frygte, når Voldsdåd kommer;

²¹Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast, er eyðingin kemur.

²²du ler ad Voldsdåd og Hungersnød og frygter ej Jordens vilde dyr;

²²Að eyðing og hungri getur þú hlegið, og villidýrin þarft þú ekki að óttast.

²³du har Pagt med Markens Sten, har Fred med Markens Vilddyr;

²³Því að þú ert í bandalagi við steina akurlendisins, og dýr merkurinnar eru í sátt við þig.

²⁴du kender at have dit Telt i Fred, du mønstrer din Bolig, og intet fattes;

²⁴Og þú munt komast að raun um, að tjald þitt er heilt, þú kannar bústað þinn og saknar einskis.

²⁵du kender at have et talrigt Afkom, som Jordens Urter er dine Spirer;

²⁵Og þú munt komast að raun um, að niðjar þínir eru margir og afsprengi þitt sem gras á jörðu.

²⁶Graven når du i Ungdomskraft, som Neg føres op, når Tid er inde.

²⁶Í hárri elli munt þú ganga inn í gröfina, eins og kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma.Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!

²⁷Se, det har vi gransket, således er det; det har vi hørt, så vid også du det!

²⁷Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!