¹Så tog Sjuhiten Bildad til Orde og sagde:

¹Þá svaraði Bildad frá Súa og sagði:

²"Hvor længe taler du så, hvor længe skal Mundens Uvejr rase?

²Hversu lengi ætlar þú slíkt að mæla og orðin í munni þínum að vera hvass vindur?

³Mon Gud vel bøjer Retten, bøjer den Almægtige Retfærd?

³Hallar þá Guð réttinum, eða hallar hinn Almáttki réttlætinu?

⁴Har dine Sønner syndet imod ham, og gav han dem deres Brøde i Vold,

⁴Hafi börn þín syndgað móti honum, þá hefir hann selt þau misgjörð þeirra á vald.

⁵så søg du nu hen til Gud og bed hans Almagt om Nåde!

⁵En ef þú leitar Guðs og biður hinn Almáttka miskunnar _

⁶Såfremt du er ren og oprigtig, ja, da vil han våge over dig, genrejse din Retfærds Bolig;

⁶ef þú ert hreinn og einlægur _ já, þá mun hann þegar vakna til að sinna þér og endurreisa bústað þíns réttlætis.

⁷din fordums Lykke vil synes ringe, såre stor skal din Fremtid blive.

⁷Þá mun þinn fyrri hagur virðast lítilfjörlegur, en framtíðarhagur þinn vaxa stórum.

⁸Thi spørg dog den befarne Slægt, læg Mærke til Fædrenes Granskning!

⁸Spyr þú hina fyrri kynslóð og gef þú gaum að reynslu feðranna.

⁹Vi er fra i Går, og intet ved vi, en Skygge er vore Dage på Jord.

⁹Vér erum síðan í gær og vitum ekkert, því að skuggi eru dagar vorir á jörðunni.

¹⁰Mon ej de kan lære dig, sige dig det og give dig Svar af Hjertet:

¹⁰En þeir munu fræða þig, segja þér það og bera fram orð úr sjóði hjarta síns:

¹¹Vokser der Siv, hvor der ikke er Sump, gror Nilgræs frem, hvor der ikke er Vand?

¹¹,,Sprettur pappírssefið þar sem engin mýri er? vex störin nema í vatni?

¹²Endnu i Grøde, uden at høstes, visner det før alt andet Græs.

¹²Enn stendur hún í blóma og verður eigi slegin, en hún skrælnar fyrr en nokkurt annað gras.``

¹³Så går det enhver, der glemmer Gud, en vanhelliges Håb slår fejl:

¹³Svo fer fyrir hverjum þeim, sem gleymir Guði, og von hins guðlausa verður að engu.

¹⁴som Sommerspind er hans Tilflugt, hans Tillid er Spindelvæv;

¹⁴Athvarf hans brestur sundur, og köngullóarvefur er það, sem hann treystir.

¹⁵han støtter sig til sit Hus, det falder, han klynger sig til det, ej står det fast.

¹⁵Hann styðst við hús sitt, en það stendur ekki, hann heldur sér fast í það, en það stenst ekki.

¹⁶I Solskinnet vokser han frodigt, hans Ranker breder sig Haven over,

¹⁶Hann er safarík skríðandi flétta í sólskini, sem teygir jarðstöngla sína um garðinn

¹⁷i Stendynger fletter hans Rødder sig ind, han hager sig fast mellem Sten;

¹⁷og vefur rótum sínum um grjóthrúgur og læsir sig milli steinanna.

¹⁸men rives han bort fra sit Sted, fornægter det ham: "Jeg har ikke set dig!"

¹⁸En ef hann er upprættur frá stað sínum, þá afneitar staðurinn honum og segir: ,,Ég hefi aldrei séð þig!``

¹⁹Se, det er Glæden, han har af sin Vej, og af Jorden fremspirer en anden!

¹⁹Sjá, þetta er öll gleði hans, og aðrir spretta í staðinn upp úr moldinni.

²⁰Se, Gud agter ej den uskyldige ringe, han holder ej fast ved de ondes Hånd.

²⁰Sjá, Guð hafnar ekki hinum ráðvanda og heldur ekki í hönd illgjörðamanna.

²¹End skal han fylde din Mund med Latter og dine Læber med Jubel;

²¹Enn mun hann fylla munn þinn hlátri og varir þínar fagnaðarópi.Þeir sem hata þig, munu skömminni klæðast, og tjald hinna óguðlegu mun horfið vera.

²²dine Avindsmænd skal klædes i Skam og gudløses Telt ej findes mer!

²²Þeir sem hata þig, munu skömminni klæðast, og tjald hinna óguðlegu mun horfið vera.