1Og Elihu tog til Orde og sagde:
1Huailouin Elihuin a dawnga, hichiin a chi a:
2"Hør mine Ord, I vise, I forstandige Mænd, lån mig Øre!
2Ka thute ja un, nou mi pilte; nou theihna neite, bil hondoh un.
3Thi Øret prøver Ord, som Ganen smager på Mad;
3Dangtawngin ann achiam bangin, bilin thute a enchain hi.
4lad os udgranske, hvad der er Ret, med hinanden skønne, hvad der er godt!
4A dik eia dingin I tel ding uh; I lak ua hoih bang ahia I thei ding uh.
5Job sagde jo: "Jeg er retfærdig, min Ret har Gud sat til Side;
5Job in lah, Ka dika, huan Pathianin ka dikna a la mang, a chi ngala:
6min Ret til Trods skal jeg være en Løgner? Skønt brødefri er jeg såret til Døden!"
6Ka dikna huchin hita mahleh juautheia sim ka hia; tatlekna bei himahleng, ka liamna hihdam theihlouh ahi.
7Er der mon Mage til Job? Han drikker Spot som Vand,
7Muhsitna tui banga dawn bei, Job bang mihing kua ahia?
8søger Selskab med Udådsmænd og Omgang med gudløse Folk!
8Thulimlou nasemmite toh a hona pai, mi giloute toh om khawmmi.
9Thi han sagde: "Det båder ikke en Mand, at han har Venskab med Gud!"
9Aman lah, Pathian laka ka kipahna ding bangmah ka lohtak kei, a chi ngala.
10Derfor, I kloge, hør mig: Det være langt fra Gud af synde, fra den Almægtige at gøre ondt;
10Huaijiakin, nou theisiammite, honngaikhia un: Pathianin, gilou bangchiin a hih ngei mahmah dia; huan Thilbangkimhihtheiin thulimlou bangchiin a hih mahmah dia.
11nej, han gengælder Menneskets Gerning, handler med Manden efter hans Færd;
11Aman lah mihing thilhih amah kianga pe kik ding hi ngala, huan mi chiteng a lampite kianga pekik ding ahi.
12Gud forbryder sig visselig ej, den Almægtige bøjer ej Retten!
12A hi, mohkhuksakna thu ah, Pathianin giloutakin a hih kei dia, Thilbangkimhihtheiin leng vaihawmna a hihse sam kei ding hi.
13Hvo gav ham Tilsyn med Jorden, hvo vogter, mon hele Verden?
13Kuan ahia amah leitunga heututna pia? Ahihkeileh khovel pumpi kuan ahia a thua koih?
14Drog han sin Ånd tilbage og tog sin Ånde til sig igen,
14Mihing tunga a lungtang a ngaka, amah lama a kha leh a hu a lakkhawm leh;
15da udånded Kødet til Hobe, og atter blev Mennesket Støv!
15Sa tengteng a mangthang khawm ding ua, huan mihing leivui a suak nawn ding hi.
16Har du Forstand, så hør derpå, lån Øre til mine Ord!
16Theihsiamna na neih leh, hiai ja in: ka thute aw ngaikhia in.
17Mon en, der hadede Ret, kunde styre? Dømmer du ham, den Retfærdige, Vældige?
17Mi thudik huaiin vai a hawm ding hia? Huan dik leh hat amah na mohpaih ding hia?
18Han, som kan sige til Kongen: "Din Usling!" og "Nidding, som du er!" til Stormænd,
18Kumpipa kianga, Na hoih kei chih a kilawm hia? Ahihkeileh miliante kianga, Na gilou uh? Chih.
19som ikke gør Forskel til Fordel for Fyrster ej heller foretrækker rig for ringe, thi de er alle hans Hænders Værk.
19Mi lalte mi hinna zahtak loua, mi genthei sanga mi hausate limsak zote kianga chih kilawm sem lou ding hia? Amaute tengteng lah a khut nasep ahi ngal ua.
20Brat må de dø, endda midt om Natten; de store slår han til, og borte er de, de vældige fjernes uden Menneskehånd.
20Mitphiat kallouin a si ua jankim lai mahmahin; mite a ling ua a pai mang ua, mihingkhut hilouin mihatte lakmangin a om uhi.
21Thi Menneskets Veje er ham for Øje, han skuer alle dets Skridt;
21A mitte lah mihing lampite tungah a oma, huan a painate tengteng a mu hi.
22der er intet Mørke og intet Mulm, som Udådsmænd kan gemme sig i.
22Thulimlou nasemmite buk theihna ding, khomial a omkei a, sihna limliap leng a om sam kei hi.
23Thi Mennesket sættes der ingen Frist til at møde i Retten for Gud;
23Vaihawmna a Pathian maa a pai dingin, mihing a ngaihtuah lailai a kiphamoh ngal keia.
24han knuser de vældige uden Forhør og sætter andre i Stedet.
24Lamte theihphak vual louhin aman mi hatte a hihjan veka, a mun uah midangte a tungkhia hi.
25Jeg hævder derfor: Han ved deres Gerninger, og ved Nattetide styrter han dem;
25Huaijiakin a nasepte uh a thei hi; janin amau a lumleta, huchiin hihsiatin a om uhi.
26for deres Gudløshed slås de sønder, for alles Øjne tugter han dem,
26Midang mitmuh mahmahin mi giloute bangin amau a gawt hi.
27fordi de veg borf fra ham og ikke regned hans Veje det mindste,
27Amah zuihna akipan a pialkhiak ua, a lampitea a koi mahmah a limsaklouh jiakun:
28så de voldte, at ringe råbte til ham, og han måtte høre de armes Skrig.
28Huchiin genthei kahna a kiang tung dingin a bawl ua, huan gimthuak kahna a ja hi.
29Tier han stille, hvo vil dømme ham? Skjuler han sit Åsyn, hvo vil laste ham? Over Folk og Mennesker våger han dog,
29Amah napau kei leh, huchiin kuan siamlouh a tangsak dia? huan aman a mai a sel leh, huchiin amah kuan a mu thei dia? namte kianga hih hiam, ahihkeileh, mihing kianga hih hiam zong a kibang hi:
30for at ikke en vanhellig skal herske, en af dem, der er Folkets Snarer.
30Huchia pathiantheilou min vai a hawm louha, huchia mite thanga awksak ding kuamah a omlouhna dingin.
31Siger da en til Gud: "Fejlet har jeg, men synder ej mer,
31Kuapeuhin Pathian kiangah, Gawtna ka thuakta, ka gilou nawn kei ding,
32jeg ser det, lær du mig; har jeg gjort Uret, jeg gør det ej mer!"
32Ka muh louh nang honsinsak in: gilou ka hih aleh ka hih nawn kei ding, a chi uhia?
33skal han da gøre Gengæld, fordi du vil det, fordi du indvender noget? Ja du, ikke jeg, skal afgøre det, så sig da nu, hvad du ved!
33A thukna na deih bangin a om diam, huchia na nial? Kei hilouin, nang na tel ngeingei ding lah ahi ngala.
34Kloge Folk vil sige til mig som og vise Mænd, der hører mig:
34Theisiammiten ka kiangah, A hi, a chi ding uh, a honja mi pil chitengin,
35"Job taler ikke med Indsigt, hans Ord er uoverlagte!
35Jobin theihna beiin thu a gena, huan a thute pilna bei ahi uh.
36Gid Job uden Ophør må prøves, fordi han svarer som slette Folk!
36Mihaite banga a dawnna thu ah, a tawp chiangin Job tungtang ngaihtuah le uh.Aman lah a khelhna ah helna a behlapa, I lak uah a khut a benga, Pathian kalhin a thute a pungsakta ngala.
37Thi han dynger Synd på Synd, han optræder hovent iblandt os og fremfører mange Ord imod Gud!"
37Aman lah a khelhna ah helna a behlapa, I lak uah a khut a benga, Pathian kalhin a thute a pungsakta ngala.