Danish

Paite

Luke

21

1Men idet han så op, fik han Øje på de rige, som lagde deres Gaver i Tempelblokken.
1Huan, A dak khia a, mi hauten sumkholnaa sum a khiak lai uh a mu a.
2Men han så en fattig Enke. som lagde to Skærve deri.
2Huan, meithai tagah tak kuahiamin dal dangka muja nih hongkhia leng a mu a.
3Og han sagde: "Sandelig, siger jeg eder, at denne fattige Enke lagde mere i end de alle.
3Huchiin, Chih taktakin ka honhilh ahi, Hiai tengteng sangin tua meithai tagah takin a khe tam jaw;
4Thi alle disse lagde af deres Overflod hen til Gaverne; men hun lagde af sin Fattigdom al sin Ejendom, som hun havde."
4hiai tengtengin a neih let uh a khia uh; aman bel a kitunhingna dinga a neih sunsun a khe vek ahi, achia.
5Og da nogle sagde om Helligdommen, at den var prydet med smukke Sten og Tempelgaver. sagde han:
5Huan, kuate hiamin Pathian biakin thu, suang hoihtak leh thil piak khawma a zep kilawm dan uh, a gen lai un, aman,
6"Disse Ting, som I se - der skal komme Dage, da der ikke lades Sten på Sten, som jo skal nedbrydes."
6Hiai na thil muh uh, hihchip louha suang kichiang himhim hiaiah a om kei ding; tuabangni a hongtung ding, achia.
7Men de spurgte ham og sagde: "Mester! når skal dette da ske? og hvad er Tegnet på, når dette skal ske?"
7Huan, amau, a kiang ah, Sinsakpa, huaite chik chiah a hongom ding ua? huaite a hongtun ding chiangin chiamtehna bang a om dia? chiin, a dong ua.
8Men han sagde: "Ser til, at I ikke blive forførte; thi mange skulle på mit Navn komme og sige: Det er mig, og: Tiden er kommen nær. Går ikke efter dem!
8Huan, aman, Pimanga na om louhna ding un pilvang un. Mi tampiin, Kris tuh ka hi, a hun a tungding a hita, chiin, keimah min sial in a hong ding uh; huaite jui kei un.
9Men når I høre om Krige og Oprør, da forskrækkes ikke; thi dette må først ske, men Enden er der ikke straks."
9Huan, kidou thu leh buai thu na jak hun chiang un lau kei un; huaite a tung masa ding a, tawpna bel hi pah lou ding ahi ngala, a chi a.
10Da sagde han til dem: "Folk skal rejse sig imod Folk, og Rige imod Rige.
10Huan, a kianguah, Nam tuam leh nam tuam a kidou ding ua, gam tuam leh gam tuam a kidou ding uh;
11Og store Jordskælv skal der være her og der og Hungersnød og Pest, og der skal ske frygtelige Ting og store Tegn fra Himmelen.
11jin nakpi takin a ling dinga, mun tuamtuam ah kial khawng a ke ding a, hi bang a lenglai dinga; van a kipanin thil lauhuai leh chiamtehna thupitak bang a hongom ding hi.
12Men forud for alt dette skulle de lægge Hånd på eder og forfølge eder og overgive eder til Synagoger og Fængsler, og I skulle føres frem for Konger og Landshøvdinger for mit Navns Skyld.
12Himahleh, huai thil tengteng a tun main, nou a honman ding ua, kikhopnaina leh suangkulha-te kiangah piin a honhihgim ding uh, keimah min jiakin kumpipate leh gam ukte ma ah a honpi ding uh.
13Det skal falde ud for eder til Vidnesbyrd.
13Hiai noute-a din theihpihna hun lemtang ahi ding.
14Lægger det da på Hjerte, at I ikke forud skulle overtænke, hvorledes I skulde forsvare eder.
14Huchiin, dawnna ding ngaihtuah khol lou dingin na lungtang uah kihihkip un;
15Thi jeg, vil give eder Mund og Visdom, som alle eders Modstandere ikke skulle kunne modstå eller modsige.
15na melma tengteng un hondou ua honsel theihlouhna ding un kam leh pilna honpe ding ka hi ngala.
16Men I skulle endog forrådes af Forældre og Brødre og Frænder og Venner, og de skulle slå nogle af eder ihjel.
16Huan, na nu u leh na pate, na unaute, na sanggamte, na lawmte un leng honmansak ding uh; a khen a honhihlum ding uh;
17Og I skulle hades af alle for mit Navns Skyld.
17keimah min jiakin mi tengteng huat na hi ding uh.
18Og ikke et Hår på eders Hoved skal gå tabt.
18Himahleh, na samzang khat uh leng a mangthang kei ding.
19Ved eders Udholdenhed skulle I vinde eders Sjæle.
19Na kuhkalna uah na hin uh nahumbit ding uhi.
20Men når I se Jerusalem omringet af Krigshære, da forstår, at dens Ødelæggelse er kommen nær.
20Himahleh, sepaihten Jerusalem khua a um uh na muh chiang un, a mangthang dek chih thei un.
21Da skulle de, som ere i Judæa, fly til Bjergene; og de, som ere inde i Staden, skulle vige bort derfra; og de, som ere på Landet, skulle ikke gå ind i den.
21Huai hun chiangin Judia gama omten tangah taimang san u heh; a sunga omten pawt san u heh, gama omte tuh a sungah lut kei u heh.
22Thi disse ere Hævnens Dage, da alt, hvad skrevet er, skal opfyldes.
22Huai nite tuh phu lakna ahi, thu a gelh tengteng uh a hongtun theihna ding in.
23Men ve de frugtsommelige og dem, som give Die, i de Dage; thi der skal være stor Nød på Jorden og Vrede over dette Folk.
23Huai nitein gaite leh naunou pomte tung a gik ding, khovel ah haksatna thupitak a tun ding jiakin leh hiai chite tunga hehna a tun ding jiakin.
24Og de skulle falde for Sværdets Od og føres fangne til alle Hedningerne; og Jerusalem skal nedtrædes af Hedningerne, indtil Hedningernes Tider fuldkommes.
24Huan, temsau in a si ding ua, nam chih kiangah sala piin a om ding uh; huan, jentelte ni a tawp mateng Jerusalem khua Jentelte sikdenin a om ding hi.
25Og der skal ske Tegn i Sol og Måne og Stjerner, og på Jorden skulle Folkene ængstes i Fortvivlelse over Havets og Bølgernes Brusen,
25Huan, ni ah bang, kha ah bang, aksi ah bang, chiamtehna a om dinga; tuipi mau leh a kihoh jiakin lei ah leng nam chih haksatna leh mangbatna a tung ding;
26medens Mennesker forsmægte af Frygt og Forventning om de Ting, som komme over Jorderige; thi Himmelens Kræfter skulle rystes.
26mite, launa jiak leh khovela thil hongtung ding ngaihtuah jiakin, a sibup ding uhi; van thilhihtheihnate ling ding ahi ngala.
27Og da skulle de se Menneskesønnen komme i Sky med Kraft og megen Herlighed.
27Huai hun chiangin Mihing Tapa thilhihtheihna leh thupina thupi toh mei laka hong a mu ding uh.
28Men når disse Ting begynde at ske, da ser op og opløfter eders Hoveder, efterdi eders Forløsning stunder til."
28Huan, huai thilte a hongtun kipat chiangin en tou unla, dak khia un; na tatna uh hongnaita ahihmanin, achia.
29Og han sagde dem en Lignelse: "Ser Figentræet og alle Træerne;
29Huan, a kiang uah gentehna thu a gen a: Theipi kung leh sing tengteng en un;
30når de alt springe ud, da se I og skønne af eder selv, at Sommeren nu er nær.
30a hongsel nou takin huai tuh na mu ua, nipi hongtung ding ahi chih noumauin na thei uhi.
31Således skulle også I, når I se disse Ting ske, skønne, at Guds Rige er nær.
31Huchi mahbangin nou leng huai bangte a hongtung na muh hun chiang un, Pathian Gam a hongnaita chih thei un.
32Sandelig, siger jeg eder, at denne Slægt skal ingenlunde forgå, førend det er sket alt sammen.
32Chihtaktakin ka hon hilh ahi, thil tengteng a tun kim masiah tulai khangthakte a mang kei ding uh.
33Himmelen og Jorden skulle forgå; men mine Ord skulle ingenlunde forgå.
33Lei leh van a mang dia, ka thute jaw a mang kei ding.
34Men vogter eder, at eders Hjerter ikke, nogen Tid besværes af Svir og Drukkenskab og timelige Bekymringer, så hin dag kommer pludseligt over eder som en Snare.
34Ahihhangin pilvang un, huchilou injaw nek vah luat toh, zu kham toh dam sung khosak ngaihtuah toh, na lungtang uh a dim lokha ding a, huai niin thang awk bangin thakhatin na tunguah a hongtung guih kha ding.
35Thi komme skal den over alle dem, der bo på hele Jordens Flade.
35Tuabang takin leitung tengteng a omte tungah a tung chiat ding ahi ngala.
36Og våger og beder til enhver Tid, for at I må blive i Stand til at undfly alle disse Ting, som skulle ske, og bestå for Menneskesønnen."
36Huchiin, huai thil hongtung ding tengteng pel ding leh Mihing Tapa maa dingtak dinga seh na hih theihna ding uleh thahatna na neihna dingun chiklai peuhin leng thum kawmin limsak gige un, a chi a.
37Men han lærte om Dagene i Helligdommen, men om Nætterne gik han ud og overnattede på det Bjerg, som kaldes Oliebjerget.
37Huan, ni tengin Pathian biakin ah thu hilh jel a; jan tengin a pawta, Oliv tang a chih uah a giak jel hi.Huan, jingin a thu ngaikhe dingin mi tengteng Pathian biakin ah a kiangah a hong jel uh.
38Og hele Folket kom årle til ham i Helligdommen for at høre ham.
38Huan, jingin a thu ngaikhe dingin mi tengteng Pathian biakin ah a kiangah a hong jel uh.