1(Af David, da han lod afsindig for Abimelek, og denne jog ham fra sig, og han drog bort.) Jeg vil love HERREN til hver en Tid, hans Pris skal stadig fylde min Mund
1Chiklai peuhin leng Toupa tuh ka phat dinga: amah phatna ka kam ah a pawt gige ding hi.
2min Sjæl skal rose sig af HERREN, de ydmyge skal høre det og glæde sig.
2Ka hinna in Toupa a suang dinga: thunuailutten huai a za ding ua, a kipak ding uhi.
3Hylder HERREN i Fællig med mig, lad os sammen ophøje hans Navn!
3Aw, Toupa hon phatpih unla, a min pahtawi chiat ni.
4Jeg søgte HERREN, og han svarede mig og friede mig fra alle mine Rædsler.
4Toupa ka zonga huan aman hon dawnga, ka kihtaklam peuhmah lakah a hon humbit ahi.
5Se hen til ham og strål af Glæde, eders Åsyn skal ikke beskæmmes.
5Amah a en ua, huan, a hong vakta uhi; a melte uh chikmah in a zum kei ding.
6Her er en arm, der råbte, og HERREN hørte, af al hans Trængsel frelste han ham.
6Hiai mi genthei a kikou a, huan Toupan a ja a, a mangbatna tengtengah a honkhe ta hi.
7HERRENs Engel slår Lejr om dem, der frygter ham, og frier dem.
7Amah laudansiamte tuh, a kim a vel uah Toupa angelin a om khuma, a humbit jel.
8Smag og se, at HERREN er god, salig den Mand, der lider på ham!
8Aw, Toupa hoihdan chiam him dih ua: amaha muanna koih mi a hampha hi.
9Frygter HERREN, I hans hellige, thi de, der frygter ham, mangler intet.
9A mi siangthoute aw, Toupa laudansiam un: amah laudansiamte a ding in taksapna himhim a om louh jiak in.
10Unge Løver lider Nød og sulter, men de, der søger HERREN, dem fattes intet godt.
10Humpinelkai lunlaite tuh a tasam un a gilkial naknak uhi: Toupa zongte jaw thil hoih himhim a tasam kei ding uhi.
11Kom hid, Børnlille, og hør på mig, jeg vil lære jer HERRENs Frygt.
11Kisa un, naupangte, ka thu ngaikhia un: Toupa laudan ka honhilh ding hi.
12Om nogen attrår Liv og ønsker sig Dage for at skue Lykke,
12Hoihna a muh theihna ding un, hinna deiha damsawt ut mi kua ahia!
13så var din Tunge for ondt, dine Læber fra at tale Svig;
13Na lei tuh gilou lakah veng hoih inla, na muk tuh khemna thu genlou dingin veng hoih in.
14hold dig fra ondt og øv godt, søg Fred og jag derefter.
14Gilou paisan inla, thilhoih hih in; lemna zong inla, a delhin delh in.
15Mod dem, der gør ondt, er HERRENs Åsyn for at slette deres Minde af Jorden; (vers 16 og 17 har byttet plads)
15Toupa mit in mi diktatte lam a en gige a, a bilin a sap uh za ding in a ngaikhe gige hi.
16på retfærdige hviler hans Øjne, hans Ører hører deres Råb;
16Toupa melin thilhihkhialte a dou naknaka, amau theih gigena tuh lei akipana hihmangthang dingin.
17når de skriger, hører HERREN og frier dem af al deres Trængsel.
17Mi diktatte a kikou ua, huan Toupan a naja a, a mangbatna tengteng uah a honkheta hi.
18HERREN er nær hos dem, hvis Hjerte er knust, han frelser dem, hvis Ånd er brudt.
18Toupan lungtang khasiate a vanaih jeljel a, lungsima kisik peuhmahte a hondam jeljel hi.
19Den retfærdiges Lidelser er mange, men HERREN frier ham af dem alle;
19Mi dik haksatnate a tama, himahleh Toupan huai tengtengah a honkhe gige ahi.
20han vogter alle hans Ledemod, ikke et eneste brydes.
20A guh tengteng a kem hoih a, khat lel leng hihtan ahi kei hi.
21Ulykke bringer de gudløse Død, og bøde skal de, der hader retfærdige.
21Thil hoihlou in mi gilou-saloute a hihlum dinga: dik hoten siamlouh a tang ding uhi.Toupan a sikhate hinna a tan ngitnget a; amaha muanna koihte tuh khat leng siamlouh tang a om kei ding uhi.
22HERREN forløser sine Tjeneres Sjæl, og ingen, der lider på ham, skal bøde.
22Toupan a sikhate hinna a tan ngitnget a; amaha muanna koihte tuh khat leng siamlouh tang a om kei ding uhi.