1(Til Sangmesteren. Til Jedutun. Af Asaf. En Salme.) Jeg råber, højt til Gud, og han hører mig,
1Ka aw in Pathian ka sam dinga; ka aw in Pathian ngei tuh ka sam dinga, amah kei lamah bil a hondoh ding hi.
2jeg søger Herren på Nødens Dag, min Hånd er om Natten utrættet udrakt, min Sjæl vil ikke lade sig trøste;
2Ka buai niin Toupa ka zonga: ka khut tuh jan chiangin leng khaikhe louin ka jak gige a; ka hinnain khamuanna a deih kei.
3jeg ihukommer Gud og stønner, jeg sukker, min Ånd vansmægter. - Sela.
3Pathian ka thei gige a, ka buai naknak: ka ngaihtuaha, ka kha a bah naknak. Selah.
4Du holder mine Øjne vågne, jeg er urolig og målløs.
4Ka mitte mitmeisuanin non let saka: pau theilou khopin ka buai hi.
5Jeg tænker på fordums dage, ihukommer længst henrundne År;
5Nidanglaite khawng ka ngaihtuaha, tanga- tuana kumte.
6jeg gransker om Natten i Hjertet, grunder og ransager min Ånd.
6Jana ka lasak tuh ka thithak nawna: ka lungtang ah ka kingaihtuah naka, ka khain leng phatuamngai takin a zong hi.
7Vil Herren bortstøde for evigt og aldrig mer vise Nåde,
7Toupan khantawnin a khahkhe dia eita aw? Chikmah chiangin a kipakta kei dia eita aw?
8er hans Miskundhed ude for stedse, hans Trofasthed omme for evigt og altid,
8A chitna tuh a mang den tawntung dia eita aw? a thuchiam tuh suan tengteng phain a mang dia eita aw?
9har Gud da glemt at ynkes, lukket sit Hjerte i Vrede? - Sela.
9Pathianin hehpih a mangngilh a eita aw? hehin lainatnate tuh a khakta a eita aw? Selah.
10Jeg sagde: Det er min Smerte; at den Højestes højre er ikke som før.
10Huan, huai tuh ka hatlouhna jiak ahi; himahleh Tungnungpen khut taklam kumte ka thei gige ding hi.
11Jeg kommer HERRENs Gerninger i Hu, ja kommer dine fordums Undere i Hu.
11Toupa thilhih thute ka gen dinga: nidang laia na thillamdang hihte ka thei gige ding hi.
12Jeg tænker på al din Gerning og grunder over dine Værker.
12Na nasep tengteng ka ngaihtuah dinga, na thilhihte leng ka sut ding hi, ka chi a.
13Gud, din Vej var i Hellighed, hvo er en Gud så stor som Gud!
13Pathian aw, na lampi tuh mun siangthou ah a oma: Pathian bang Pathian thupi kua a oma?
14Du er en Gud, som gør Undere, du gjorde din Vælde kendt blandt Folkene,
14Nang thillamdang hihpa Pathian na hi a: mi chih lakahte na hatdan na theisak jel hi.
15udøste dit Folk med din Arm, Jakobs og Josefs Sønner. - Sela.
15Na banin na mite na honkhia, Jakob leh Joseph tate. Selah.
16Vandene så dig, Gud, Vandene så dig og vred sig i Angst, ja Dybet tog til at skælve;
16Tuiten a honmu ua, Pathian aw, tuiten nang a honmu ua, a kikou ua; tui thukpite leng a ling uhi.
17Skyerne udøste Vand, Skyhimlens Stemme gjaldede, dine Pile for hid og did;
17Meipiten tui a sungbua ua; vanten aw a suah ua: na thalte leng a phe zolzol hi.
18din bragende Torden rullede, Lynene oplyste Jorderig, Jorden bæved og skjalv;
18Na van ging husa pingpei ah a oma; khophiaten khovel a tanvak zolzola: lei tuh kisingin a ling dopdop hi.
19din Vej gik midt gennem Havet, din Sti gennem store Vande, dine Fodspor kendtes ikke.
19Na lampi tuh tuipi ah a om a, na lampite tuh tui zatakah a oma, na khapte theih ahi kei hi.Mosi leh Aron khutin na mite belam hon bangin na pipi hi.
20Du førte dit Folk som en Hjord ved Moses's og Arons Hånd.
20Mosi leh Aron khutin na mite belam hon bangin na pipi hi.