Danish

Tagalog 1905

Psalms

119

1Salige de, hvis Vandel er fulde, som vandrer i HERRENs Lov.
1Mapalad silang sakdal sa lakad, na nagsisilakad sa kautusan ng Panginoon.
2Salige de, der agter på hans Vidnesbyrd, søger ham af hele deres Hjerte.
2Mapalad silang nangagiingat ng kaniyang mga patotoo, na nagsisihanap sa kaniya ng buong puso.
3de, som ikke gør Uret, men vandrer på hans Veje.
3Oo, silang hindi nagsisigawa ng kalikuan; sila'y nagsisilakad sa kaniyang mga daan.
4Du har givet dine Befalinger, for at de nøje skal holdes.
4Iyong iniutos sa amin ang mga tuntunin mo, upang aming sunding masikap.
5O, måtte jeg vandre med faste Skridt, så jeg holder dine Vedtægter!
5Oh matatag nawa ang aking mga daan, upang sundin ang mga palatuntunan mo!
6Da skulde jeg ikke blive til - Skamme, thi jeg så hen til alle dine Bud.
6Hindi nga ako mapapahiya, pagka ako'y nagkaroon ng galang sa inyong lahat na mga utos.
7Jeg vil takke dig af oprigtigt Hjerte, når jeg lærer din Retfærds Lovbud.
7Ako'y magpapasalamat sa iyo sa pamamagitan ng katuwiran ng puso, pagka aking natutuhan ang mga matuwid mong kahatulan.
8Jeg vil holde dine Vedtægter, svigt mig dog ikke helt!
8Aking tutuparin ang mga palatuntunan mo: Oh huwag mo akong pabayaang lubos.
9Hvorledes holder en ung sin Vej ren? Ved at bolde sig efter dit Ord.
9Sa paano lilinisin ng isang binata ang kaniyang daan? Sa pagdinig doon ayon sa iyong salita.
10Af hele mit Hjerte søger jeg dig, lad mig ikke fare vild fra dine Bud!
10Hinanap kita ng aking buong puso: Oh huwag nawa akong malihis sa iyong mga utos.
11Jeg gemmer dit Ord i mit Hjerte for ikke at synde imod dig.
11Ang salita mo'y aking iningatan sa aking puso: upang huwag akong magkasala laban sa iyo.
12Lovet være du, HERRE, lær mig dine Vedtægter!
12Mapalad ka, Oh Panginoon: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
13Jeg kundgør med mine Læber alle din Munds Lovbud.
13Aking ipinahayag ng aking mga labi ang lahat ng mga kahatulan ng iyong bibig.
14Jeg glæder mig over dine Vidnesbyrds Vej, som var det al Verdens Rigdom.
14Ako'y nagalak sa daan ng iyong mga patotoo, na gaya ng lahat na kayamanan.
15Jeg vil grunde på dine Befalinger og se til dine Stier.
15Ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin, at gagalang sa iyong mga daan.
16I dine Vedtægter har jeg min Lyst, jeg glemmer ikke dit Ord.
16Ako'y magaaliw sa iyong mga palatuntunan: hindi ko kalilimutan ang iyong salita.
17Und din Tjener at leve, at jeg kan holde dit Ord.
17Gawan ng mabuti ang iyong lingkod, upang ako'y mabuhay; sa gayo'y aking susundin ang iyong salita.
18Oplad mine Øjne, at jeg må skue de underfulde Ting i din Lov.
18Idilat mo ang aking mga mata, upang ako'y makakita ng kagilagilalas na mga bagay sa iyong kautusan.
19Fremmed er jeg på Jorden, skjul ikke dine Bud for mig!
19Ako'y nakikipamayan sa lupa: huwag mong ikubli ang mga utos mo sa akin.
20Altid hentæres min Sjæl af Længsel efter dine Lovbud.
20Ang puso ko'y nadudurog sa pananabik na tinatamo sa iyong mga kahatulan sa lahat ng panahon.
21Du truer de frække; forbandede er de, der viger fra dine Bud.
21Iyong sinaway ang mga palalong sinumpa, na nagsisihiwalay sa iyong mga utos.
22Vælt Hån og Ringeagt fra mig, thi jeg agter på dine Vidnesbyrd.
22Alisin mo sa akin ang kadustaan at kakutyaan; sapagka't iningatan ko ang iyong mga patotoo.
23Om Fyrster oplægger Råd imod mig, grunder din Tjener på dine Vedtægter.
23Mga pangulo naman ay nagsiupo, at naguusap ng laban sa akin; nguni't ang lingkod mo'y nagbulay sa iyong mga palatuntunan.
24Ja, dine Vidnesbyrd er min Lyst, det er dem, der giver mig Råd.
24Ang mga patotoo mo naman ay aking mga kaluguran at aking mga tagapayo.
25I Støvet ligger min Sjæl, hold mig i Live efter dit Ord!
25Ang kaluluwa ko'y dumidikit sa alabok: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
26Mine Veje lagde jeg frem, og du bønhørte mig, dine Vedtægter lære du mig.
26Aking ipinahayag ang mga lakad ko, at ikaw ay sumagot sa akin: ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
27Lad mig fatte dine Befalingers Vej og grunde på dine Undere.
27Ipaunawa mo sa akin ang daan ng iyong mga tuntunin: sa gayo'y aking bubulayin ang iyong kagilagilalas na mga gawa.
28Af Kummer græder. min Sjæl, oprejs mig efter dit Ord!
28Ang kaluluwa ko'y natutunaw sa kabigatan ng loob: iyong palakasin ako ayon sa iyong salita.
29Lad Løgnens Vej være langt fra mig og skænk mig i Nåde din Lov!
29Ilayo mo sa akin ang daan ng kasinungalingan: at ipagkaloob mo sa aking may pagbibiyaya ang iyong kautusan.
30Troskabs Vej har jeg valgt, dine Lovbud attrår jeg.
30Aking pinili ang daan ng pagtatapat: ang mga kahatulan mo'y inilagay ko sa harap ko.
31Jeg hænger ved dine Vidnesbyrd, lad mig ikke beskæmmes, HERRE!
31Ako'y kumapit sa iyong mga patotoo: Oh Panginoon, huwag mo akong ilagay sa kahihiyan.
32Jeg vil løbe dine Buds Vej, thi du giver mit Hjerte at ånde frit.
32Aking tatakbuhan ang daan ng iyong mga utos, pagka iyong pinalaki ang aking puso.
33Lær mig, HERRE, dine Vedtægters Vej, så jeg agter derpå til Enden.
33Ituro mo sa akin, Oh Panginoon, ang daan ng iyong mga palatuntunan; at aking iingatan hanggang sa wakas.
34Giv mig Kløgt, så jeg agter på din Lov og holder den af hele mit Hjerte.
34Bigyan mo ako ng pagkaunawa at aking iingatan ang iyong kautusan; Oo, aking susundin ng aking buong puso.
35Før mig ad dine Buds Sti, thi jeg har Lyst til dem.
35Payaunin mo ako sa landas ng iyong mga utos; sapagka't siya kong kinaaliwan.
36Bøj mit Hjerte til dine Vidnesbyrd og ej til uredelig Vinding.
36Ikiling mo ang aking puso sa iyong mga patotoo, at huwag sa kasakiman.
37Vend mine Øjne bort fra Tant, hold mig i Live ved dit Ord!
37Alisin mo ang aking mga mata sa pagtingin ng walang kabuluhan. At buhayin mo ako sa iyong mga daan.
38Stadfæst for din Tjener dit Ord, så jeg lærer at frygte dig.
38Papagtibayin mo ang iyong salita sa iyong lingkod, na ukol sa takot sa iyo.
39Hold borte fra mig den Skændsel, jeg frygter, thi dine Lovbud er gode.
39Alisin mo ang aking kadustaan na aking kinatatakutan: sapagka't ang mga kahatulan mo'y mabuti.
40Se, dine Befalinger længes jeg efter, hold mig i Live ved din Retfærd!
40Narito, ako'y nanabik sa iyong mga tuntunin; buhayin mo ako sa iyong katuwiran.
41Lad din Miskundhed komme over mig, HERRE, din Frelse efter dit Ord,
41Padatingin mo rin sa akin ang iyong mga kagandahang-loob, Oh Panginoon, sa makatuwid baga'y ang iyong kaligtasan, ayon sa iyong salita.
42så jeg har Svar til dem, der spotter mig, thi jeg stoler på dit Ord.
42Sa gayo'y magkakaroon ako ng kasagutan sa kaniya na dumuduwahagi sa akin; sapagka't ako'y tumitiwala sa iyong salita.
43Tag ikke ganske Sandheds Ord fra min Mund, thi jeg bier på dine Lovbud.
43At huwag mong lubos na kunin ang salita ng katotohanan sa aking bibig; sapagka't ako'y umasa sa iyong mga kahatulan.
44Jeg vil stadig holde din Lov, ja evigt og altid;
44Gayon ko susundin ang iyong kautusan na palagi magpakailan-kailan pa man.
45jeg vil vandre i åbent Land, thi dine Befalinger ligger mig på Sinde.
45At lalakad ako sa kalayaan; sapagka't aking hinanap ang iyong mga tuntunin.
46Jeg vil tale om dine Vidnesbyrd for Konger uden at blues;
46Ako nama'y magsasalita ng iyong mga patotoo sa harap ng mga hari, at hindi ako mapapahiya.
47jeg vil fryde mig over dine Bud, som jeg højlige elsker;
47At ako'y maaaliw sa iyong mga utos, na aking iniibig.
48jeg vil udrække Hænderne mod dine Bud og grunde på dine Vedtægter.
48Akin namang itataas ang aking mga kamay sa iyong mga utos, na aking inibig; at ako'y magbubulay sa iyong mga palatuntunan.
49Kom Ordet til din Tjener i Hu, fordi du har ladet mig håbe.
49Iyong alalahanin ang salita sa iyong lingkod, na doo'y iyong pinaasa ako.
50Det er min Trøst i Nød, at dit Ord har holdt mig i Live.
50Ito'y aking kaaliwan sa aking pagkapighati: sapagka't binuhay ako ng iyong salita.
51De frække hånede mig såre, dog veg jeg ej fra din Lov.
51Ang palalo ay dumuwahaging mainam sa akin: gayon ma'y hindi ako hihiwalay sa iyong kautusan.
52Dine Lovbud fra fordum, HERRE, kom jeg i Hu og fandt Trøst.
52Aking inalaala ang mga kahatulan mo ng una, Oh Panginoon, at ako'y nagaliw sa sarili.
53Harme greb mig over de gudløse, dem, der slipper din Lov.
53Maalab na galit ang humawak sa akin, dahil sa masama na nagpabaya ng iyong kautusan.
54Dine vedtægter blev mig til Sange i min Udlændigheds Hus.
54Ang iyong mga palatuntunan ay naging aking mga awit sa bahay ng aking pangingibang bayan.
55Om Natten kom jeg dit Navn i Hu, HERRE, jeg holdt din Lov.
55Aking inalaala sa gabi ang pangalan mo, Oh Panginoon, at sinunod ko ang iyong kautusan.
56Det blev min lykkelige Lod: at agte på dine Befalinger.
56Ito ang tinamo ko, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
57Min Del er HERREN, jeg satte mig for at holde dine Ord.
57Ang Panginoon ay aking bahagi: aking sinabi na aking tutuparin ang iyong mga salita.
58Jeg bønfaldt dig af hele mit Hjerte, vær mig nådig efter dit Ord!
58Aking hiniling ang iyong biyaya ng aking buong puso: magmahabagin ka sa akin ayon sa iyong salita.
59Jeg overtænkte mine Veje og styred min Fod tilbage til dine Vidnesbyrd.
59Ako'y nagiisip sa aking mga lakad, at ibinalik ko ang aking mga paa sa iyong mga patotoo.
60Jeg hasted og tøved ikke med at holde dine Bud.
60Ako'y nagmadali, at hindi ako nagmakupad, na sundin ang iyong mga utos.
61De gudløses Snarer omgav mig, men jeg glemte ikke din Lov.
61Pinuluputan ako ng mga panali ng masama; nguni't hindi ko nilimot ang iyong kautusan.
62Jeg, står op ved Midnat og takker dig for dine retfærdige Lovbud.
62Sa hating gabi ay babangon ako upang magpasalamat sa iyo, dahil sa iyong mga matuwid na kahatulan.
63Jeg er Fælle med alle, der frygter dig og holder dine Befalinger.
63Ako'y kasama ng lahat na nangatatakot sa iyo, at ng nagsisitupad ng iyong mga tuntunin.
64Jorden er fuld af din Miskundhed, HERRE, lær mig dine Vedtægter!
64Ang lupa, Oh Panginoon, ay puno ng iyong kagandahang-loob: ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
65Du gjorde vel mod din Tjener, HERRE, efter dit Ord.
65Ginawan mo ng mabuti ang iyong lingkod, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
66Giv mig Forstand og indsigt, thi jeg tror på dine Bud.
66Turuan mo ako ng mabuting kahatulan at kaalaman; sapagka't ako'y sumampalataya sa iyong mga utos.
67For jeg blev ydmyget, for jeg vild, nu holder jeg dit Ord.
67Bago ako nagdalamhati ay naligaw ako; nguni't ngayo'y tinutupad ko ang iyong salita.
68God er du og gør godt, lær mig dine Vedtægter!
68Ikaw ay mabuti, at gumagawa ng mabuti; ituro mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
69De frække tilsøler mig med Løgn, men på dine Bud tager jeg hjerteligt Vare.
69Ang palalo ay kumatha ng kabulaanan laban sa akin: aking tutuparin ang iyong mga tuntunin ng buong puso ko.
70Deres Hjerte er dorskt som Fedt, jeg har min Lyst i din Lov.
70Ang puso nila ay matabang gaya ng sebo; nguni't ako'y naaaliw sa iyong kautusan.
71Det var godt, at jeg blev ydmyget, så jeg kunde lære dine Vedtægter.
71Mabuti sa akin na ako'y napighati; upang aking matutuhan ang mga palatuntunan mo.
72Din Munds Lov er mig mere værd end Guld og Sølv i Dynger.
72Ang kautusan ng iyong bibig ay lalong mabuti sa akin kay sa libong ginto at pilak.
73Dine Hænder skabte og dannede mig, giv mig Indsigt; så jeg kan lære dine Bud!
73Ginawa ako at inanyuan ako ng iyong mga kamay: bigyan mo ako ng unawa, upang matutuhan ko ang iyong mga utos.
74De, der frygter dig, ser mig og glædes, thi jeg bier på dit Ord.
74Silang nangatatakot sa iyo ay makikita ako, at matutuwa; sapagka't ako'y umasa sa iyong salita;
75HERRE, jeg ved, at dine Bud er retfærdige, i Trofasthed har du ydmyget mig.
75Talastas ko, Oh Panginoon na ang mga kahatulan mo ay matuwid, at sa pagtatapat, iyo akong dinalamhati.
76Lad din Miskundhed være min Trøst efter dit Ord til din Tjener!
76Isinasamo ko sa iyo na maging kaaliwan ko ang iyong kagandahang-loob, ayon sa iyong salita sa iyong lingkod.
77Din Barmhjertighed finde mig, at jeg må leve, thi din Lov er min Lyst.
77Dumating nawa sa akin ang iyong malumanay na kaawaan upang ako'y mabuhay: sapagka't ang kautusan mo'y aking kaaliwan.
78Lad de frække beskæmmes, thi de gør mig skammelig Uret, jeg grunder på dine Befalinger.
78Mahiya ang palalo; sapagka't dinaig nila ako ng walang kadahilanan: nguni't ako'y magbubulay sa iyong mga tuntunin.
79Lad dem, der frygter dig, vende sig til mig, de, der kender dine Vidnesbyrd.
79Bumalik nawa sa akin yaong nangatatakot sa iyo, at silang nangakakakilala ng iyong mga patotoo.
80Lad mit Hjerte være fuldkomment i dine Vedtægter, at jeg ikke skal blive til Skamme.
80Maging sakdal nawa ang aking puso sa iyong mga palatuntunan; upang huwag akong mapahiya.
81Efter din Frelse længes min Sjæl, jeg bier på dit Ord.
81Pinanglulupaypayan ng aking kaluluwa ang iyong pagliligtas: nguni't umaasa ako sa iyong salita.
82Mine Øjne længes efter dit Ord og siger: "Hvornår mon du trøster mig?"
82Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong salita, samantalang aking sinasabi, Kailan mo ako aaliwin?
83Thi jeg er som en Lædersæk i Røg, men dine Vedtægter glemte jeg ikke.
83Sapagka't ako'y naging parang balat na lalagyan ng alak sa usok; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang iyong mga palatuntunan.
84Hvor langt er vel din Tjeners Liv? Når vil du dømme dem, der forfølger mig?
84Gaano karami ang mga kaarawan ng iyong lingkod? Kailan ka gagawa ng kahatulan sa kanila na nagsisiusig sa akin?
85De frække grov mig Grave, de, som ej følger din Lov.
85Inihukay ako ng palalo ng mga lungaw na hindi mga ayon sa iyong kautusan.
86Alle dine Bud er trofaste, med Løgn forfølger man mig, o hjælp mig!
86Lahat mong mga utos ay tapat. Kanilang inuusig ako na may kamalian; tulungan mo ako.
87De har næsten tilintetgjort mig på Jorden, men dine Befalinger slipper jeg ikke.
87Kanilang tinunaw ako halos sa ibabaw ng lupa; nguni't hindi ko pinabayaan ang mga tuntunin mo.
88Hold mig i Live efter din Miskundhed, at jeg kan holde din Munds Vidnesbyrd.
88Buhayin mo ako ayon sa iyong kagandahang-loob; sa gayo'y aking iingatan ang patotoo ng iyong bibig.
89HERRE, dit Ord er evigt, står fast i Himlen.
89Magpakailan man, Oh Panginoon, ang iyong salita ay natatag sa langit.
90Din Trofasthed varer fra Slægt til Slægt, du grundfæsted Jorden, og den står fast.
90Ang iyong pagtatapat ay sa lahat ng sali't saling lahi: iyong itinatag ang lupa, at lumalagi.
91Dine Lovbud står fast, de holder dine Tjenere oppe.
91Namamalagi sa araw na ito ayon sa iyong mga alituntunin; sapagka't lahat ng bagay ay mga lingkod mo.
92Havde din Lov ej været min Lyst, da var jeg omkommet i min Elende.
92Kundi ang kautusan mo'y naging aking kaaliwan, namatay nga sana ako sa aking kadalamhatian.
93Aldrig i Evighed glemmer jeg dine Befalinger, thi ved dem holdt du mig i Live.
93Hindi ko kalilimutan kailan man ang mga tuntunin mo; sapagka't sa pamamagitan ng mga yaon ay binuhay mo ako.
94Din er jeg, frels mig, thi dine Befalinger ligger mig på Sinde.
94Ako'y iyo, iligtas mo ako, sapagka't aking hinanap ang mga tuntunin mo,
95De gudløse lurer på at lægge mig øde, dine Vidnesbyrd mærker jeg mig.
95Inabatan ako ng masama upang ako'y patayin; nguni't aking gugunitain ang iyong mga patotoo.
96For alting så jeg en Grænse, men såre vidt rækker dit Bud.
96Aking nakita ang wakas ng buong kasakdalan; nguni't ang utos mo'y totoong malawak.
97Hvor elsker jeg dog din Lov! Hele Dagen grunder jeg på den.
97Oh gaanong iniibig ko ang iyong kautusan! Siya kong gunita buong araw.
98Dit Bud har gjort mig visere end mine Fjender, thi det er for stedse mit.
98Pinarunong ako kay sa aking mga kaaway ng iyong mga utos; sapagka't mga laging sumasa akin.
99Jeg er klogere end alle mine Lærere, thi jeg grunder på dine Vidnesbyrd.
99Ako'y may higit na unawa kay sa lahat ng tagapagturo sa akin; sapagka't ang iyong mga patotoo ay gunita ko.
100Jeg har mere Forstand end de gamle; jeg agter på dine Bud.
100Ako'y nakakaunawa na higit kay sa may katandaan, sapagka't aking iningatan ang mga tuntunin mo.
101Jeg holder min Fod fra hver Vej, som er ond, at jeg kan holde dit Ord.
101Aking pinigil ang mga paa ko sa lahat ng masamang lakad, upang aking masunod ang salita mo.
102Fra dine Lovbud veg jeg ikke, thi du underviste mig.
102Ako'y hindi lumihis sa iyong mga kahatulan; sapagka't iyong tinuruan ako.
103Hvor sødt er dit Ord for min Gane, sødere end Honning for min Mund.
103Pagkatamis ng iyong mga salita sa aking lasa! Oo, matamis kay sa pulot sa aking bibig!
104Ved dine Befalinger fik jeg Forstand, så jeg hader al Løgnens Vej.
104Sa iyong mga tuntunin ay nagkakamit ako ng unawa: kaya't aking ipinagtatanim ang bawa't lakad na sinungaling.
105Dit Ord er en Lygte for min Fod, et Lys på min Sti.
105Ang salita mo'y ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas.
106Jeg svor en Ed og holdt den: at følge dine retfærdige Lovbud.
106Ako'y sumumpa, at pinagtibay ko, na aking tutuparin ang mga matuwid mong kahatulan.
107Jeg er såre ydmyget, HERRE, hold mig i Live efter dit Ord!
107Ako'y nagdadalamhating mainam: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong salita.
108Lad min Munds frivillige Ofre behage dig, HERRE, og lær mig dine Lovbud!
108Tanggapin mo, isinasamo ko sa iyo, ang mga kusang handog ng aking bibig, Oh Panginoon, at ituro mo sa akin ang mga kahatulan mo.
109Altid går jeg med Livet i Hænderne, men jeg glemte ikke din Lov.
109Ang kaluluwa ko'y laging nasa aking kamay; gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang kautusan mo.
110De gudløse lægger Snarer for mig, men fra dine Befalinger for jeg ej vild.
110Ipinaglagay ako ng silo ng masama; gayon ma'y hindi ako lumihis sa iyong mga tuntunin.
111Dine Vidnesbyrd fik jeg til evigt Eje, thi de er mit Hjertes Glæde.
111Ang mga patotoo mo'y inari kong pinakamana magpakailanman; sapagka't sila ang kagalakan ng aking puso.
112Jeg bøjed mit Hjerte til at holde dine Vedtægter for evigt til Enden.
112Ikiniling ko ang puso ko na ganapin ang mga palatuntunan mo, magpakailan man, sa makatuwid baga'y hanggang sa wakas.
113Jeg hader tvesindet Mand, men jeg elsker din Lov.
113Ipinagtatanim ko sila na may salawahang pagiisip; nguni't ang iyong kautusan ay iniibig ko.
114Mit Skjul og mit Skjold er du, jeg bier på dit Ord.
114Ikaw ang kublihan kong dako at kalasag ko: ako'y umaasa sa iyong salita.
115Vig fra mig, I, som gør ondt, jeg vil holde min Guds Bud.
115Magsihiwalay kayo sa akin, kayong mga manggagawa ng kasamaan; upang aking maingatan ang mga utos ng aking Dios.
116Støt mig efter dit Ord, at jeg må leve, lad mig ikke beskæmmes i mit Håb!
116Alalayan mo ako ayon sa iyong salita, upang ako'y mabuhay; at huwag mo akong hiyain sa aking pagasa.
117Hold mig oppe, at jeg må frelses og altid have min Lyst i dine Vedtægter!
117Alalayan mo ako, at ako'y maliligtas, at magkakaroon ako ng laging pitagan sa iyong mga palatuntunan.
118Du forkaster alle, der farer vild fra dine Vedtægter, thi de higer efter Løgn.
118Inilagay mo sa wala silang lahat na naliligaw sa iyong mga palatuntunan; sapagka't ang kanilang pagdaraya ay kasinungalingan.
119For Slagger regner du alle Jordens gudløse, derfor elsker jeg dine Vidnesbyrd.
119Inaalis mo ang lahat ng masama sa lupa na gaya ng taing bakal; kaya't iniibig ko ang mga patotoo mo.
120Af Rædsel for dig gyser mit Kød, og jeg frygter for dine Lovbud.
120Ang laman ko'y nanginginig dahil sa takot sa iyo; at ako'y takot sa iyong mga kahatulan.
121Ret og Skel har jeg gjort, giv mig ikke hen til dem, der trænger mig!
121Ako'y gumawa ng kahatulan at kaganapan: huwag mo akong iwan sa mga mangaapi sa akin.
122Gå i Borgen for din Tjener, lad ikke de frække trænge mig!
122Maging tagapatnugot ka ng iyong lingkod sa ikabubuti: huwag mong ipapighati ako sa palalo.
123Mine Øjne vansmægter efter din Frelse og efter dit Retfærds Ord.
123Pinangangalumatahan ng aking mga mata ang iyong pagliligtas, at ang iyong matuwid na salita.
124Gør med din Tjener efter din Miskundhed og lær mig dine Vedtægter!
124Gawan mo ang lingkod mo ng ayon sa iyong kagandahang-loob, at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
125Jeg er din Tjener, giv mig Indsigt, at jeg må kende dine Vidnesbyrd!
125Ako'y lingkod mo; bigyan mo ako ng unawa; upang aking maalaman ang mga patotoo mo,
126Det er Tid for HERREN at gribe ind, de har krænket din Lov.
126Kapanahunan sa Panginoon na gumawa; sapagka't kanilang niwalang kabuluhan ang kautusan mo.
127Derfor elsker jeg dine Bud fremfor Guld og Skatte.
127Kaya't aking iniibig ang mga utos mo ng higit sa ginto, oo, higit sa dalisay na ginto.
128Derfor følger jeg oprigtigt alle dine Befalinger og hader hver Løgnens Sti.
128Kaya't aking pinahahalagahan na matuwid ang lahat mong mga tuntunin tungkol sa lahat ng mga bagay; at ipinagtatanim ko ang bawa't sinungaling na lakad.
129Underfulde er dine Vidnesbyrd, derfor agted min Sjæl på dem.
129Ang mga patotoo mo'y kagilagilalas; kayat sila'y iniingatan ng aking kaluluwa.
130Tydes dine Ord, så bringer de Lys, de giver enfoldige Indsigt.
130Ang bukas ng iyong mga salita ay nagbibigay ng liwanag; nagbibigay ng unawa sa walang muwang.
131Jeg åbned begærligt min Mund, thi min Attrå stod til dine Bud.
131Aking binuka ng maluwang ang bibig ko, at ako'y nagbuntong-hininga; sapagka't aking pinanabikan ang mga utos mo.
132Vend dig til mig og vær mig nådig, som Ret er for dem, der elsker dit Navn!
132Manumbalik ka sa akin, at maawa ka sa akin, gaya ng iyong kinauugaliang gawin sa nagsisiibig ng iyong pangalan.
133Lad ved dit Ord mine Skridt blive faste og ingen Uret få Magten over mig!
133Itatag mo ang mga hakbang ko sa iyong salita; at huwag magkaroon ng kapangyarihan sa akin ang anomang kasamaan.
134Udløs mig fra Menneskers Vold, at jeg må holde dine Befalinger!
134Tubusin mo ako sa pagpighati ng tao: sa gayo'y aking tutuparin ang mga tuntunin mo.
135Lad dit Ansigt lyse over din Tjener og lær mig dine Vedtægter!
135Pasilangin mo ang mukha mo sa iyong lingkod; at ituro mo sa akin ang mga palatuntunan mo.
136Vand i Strømme græder mine Øjne, fordi man ej holder din Lov.
136Ang mga mata ko'y nagsisiagos ng mga ilog ng tubig; sapagka't hindi nila tinutupad ang kautusan mo.
137Du er retfærdig, HERRE, og retvise er dine Lovbud.
137Matuwid ka, Oh Panginoon, at matuwid ang mga kahatulan mo.
138Du slog dine Vidnesbyrd fast ved Retfærd og Troskab så såre.
138Iniutos mo ang mga patotoo mo sa katuwiran at totoong may pagtatapat.
139Min Nidkærhed har fortæret mig, thi mine Fjender har glemt dine Ord.
139Tinunaw ako ng aking sikap, sapagka't kinalimutan ng aking mga kaaway ang mga salita mo.
140Dit Ord er fuldkommen rent, din Tjener elsker det.
140Ang salita mo'y totoong malinis; kaya't iniibig ito ng iyong lingkod.
141Ringe og ussel er jeg, men dine Befalinger glemte jeg ikke.
141Ako'y maliit at hinahamak: gayon ma'y hindi ko kinalilimutan ang mga tuntunin mo.
142Din Retfærd er Ret for evigt, din Lov er Sandhed.
142Ang katuwiran mo ay walang hanggang katuwiran, at ang kautusan mo'y katotohanan.
143Trængsel og Angst har ramt mig, men dine Bud er min Lyst.
143Kabagabagan at kahirapan ay humawak sa akin: gayon ma'y ang mga utos mo'y aking kaaliwan.
144Dine Vidnesbyrd er Ret for evigt, giv mig indsigt, at jeg må leve!
144Ang mga patotoo mo'y matuwid magpakailan man: bigyan mo ako ng unawa at mabubuhay ako.
145Jeg råber af hele mit Hjerte, svar mig, HERRE, jeg agter på dine Vedtægter.
145Ako'y tumawag ng aking buong puso; sagutin mo ako, Oh Panginoon: iingatan ko ang iyong mga palatuntunan.
146Jeg råber til dig, o frels mig, at jeg kan holde dine Vidnesbyrd!
146Ako'y tumawag sa iyo; iligtas mo ako, at aking tutuparin ang mga patotoo mo.
147Årle råber jeg til dig om Hjælp, og bier på dine Ord.
147Ako'y nagpauna sa bukang-liwayway ng umaga, at dumaing ako: ako'y umasa sa iyong mga salita.
148Før Nattevagtstimerne våger mine Øjne for at grunde på dit Ord.
148Ang mga mata ko'y nanguna sa mga pagpupuyat sa gabi, upang aking magunita ang salita mo.
149Hør mig efter din Miskundhed, HERRE, hold mig i Live efter dit Lovbud!
149Dinggin mo ang tinig ko ayon sa iyong kagandahang-loob: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong mga kahatulan.
150De, der skændigt forfølger mig, er mig nær, men de er langt fra din Lov.
150Silang nagsisisunod sa kasamaan ay nagsisilapit; sila'y malayo sa iyong kautusan.
151Nær er du, o HERRE, og alle dine Bud er Sandhed.
151Ikaw ay malapit, Oh Panginoon; at lahat mong utos ay katotohanan.
152For længst vandt jeg Indsigt af dine Vidnesbyrd, thi du har grundfæstet dem for evigt.
152Nang una'y nakaunawa ako sa iyong mga patotoo, na iyong pinamalagi magpakailan man.
153Se min Elende og fri mig, thi jeg glemte ikke din Lov.
153Pakundanganan mo ang aking kadalamhatian at iligtas mo ako; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong kautusan.
154Før min Sag og udløs mig, hold mig i Live efter dit Ord!
154Ipaglaban mo ang aking usap, at iligtas mo ako: buhayin mo ako ayon sa iyong salita.
155Frelsen er langt fra de gudløse, thi dine Vedtægter ligger dem ikke, på Sinde.
155Kaligtasan ay malayo sa masama; sapagka't hindi nila hinahanap ang mga palatuntunan mo.
156Din Barmhjertighed er stor, o HERRE, hold mig i Live efter dine Lovbud!
156Dakila ang mga malumanay mong kaawaan, Oh Panginoon: buhayin mo ako ayon sa iyong mga kahatulan.
157Mange forfølger mig og er mig fjendske, fra dine Vidnesbyrd veg jeg ikke.
157Marami ang mga manguusig sa akin at mga kaaway ko; gayon ma'y hindi ako humiwalay sa iyong mga patotoo.
158Jeg væmmes ved Synet af troløse, der ikke holder dit Ord.
158Aking namasdan ang mga magdarayang manggagawa at ako'y namanglaw; sapagka't hindi nila sinusunod ang salita mo.
159Se til mig, thi jeg elsker dine Befalinger, HERRE, hold mig i Live efter din Miskundhed!
159Dilidilihin mo kung gaano iniibig ko ang mga utos mo: buhayin mo ako, Oh Panginoon, ayon sa iyong kagandahang-loob.
160Summen af dit Ord er Sandhed, og alt dit retfærdige Lovbud varer evigt.
160Ang kabuoan ng iyong salita ay katotohanan; at bawa't isa ng iyong matutuwid na kahatulan ay magpakailan man.
161Fyrster forfulgte mig uden Grund, men mit Hjerte frygted dine Ord.
161Inusig ako ng mga pangulo ng walang kadahilanan; nguni't ang puso ko'y nanginginig sa iyong mga salita.
162Jeg glæder mig over dit Ord som en, der har gjort et vældigt Bytte.
162Ako'y nagagalak sa iyong salita, na parang nakakasumpong ng malaking samsam.
163Jeg hader og afskyr Løgn, din Lov har jeg derimod kær.
163Aking pinagtataniman at kinasusuklaman ang pagsisinungaling; nguni't ang kautusan mo'y aking iniibig.
164Jeg priser dig syv Gange daglig for dine retfærdige Lovbud.
164Makapito sa isang araw na pumupuri ako sa iyo, dahil sa iyong matutuwid na kahatulan.
165Megen Fred har de, der elsker din Lov, og intet bliver til Anstød for dem.
165Dakilang kapayapaan ang tinatamo nila na nagsisiibig ng iyong kautusan. At sila'y walang kadahilanang ikatitisod.
166Jeg håber på din Frelse, HERRE, og jeg har holdt dine Bud.
166Ako'y umasa sa iyong pagliligtas, Oh Panginoon. At ginawa ko ang mga utos mo.
167Min Sjæl har holdt dine Vidnesbyrd, jeg har dem såre kære.
167Sinunod ng aking kaluluwa ang mga patotoo mo; at iniibig kong mainam,
168Jeg holder dine Befalinger og Vidnesbyrd, thi du kender alle mine Veje.
168Aking tinupad ang iyong mga tuntunin at ang iyong mga patotoo; sapagka't lahat ng aking lakad ay nasa harap mo.
169Lad min Klage nå frem for dit Åsyn, HERRE, giv mig Indsigt efter dit Ord!
169Dumating nawa sa harap mo ang aking daing, Oh Panginoon: bigyan mo ako ng unawa ayon sa iyong salita.
170Lad min Bøn komme frem for dit Åsyn, frels mig efter dit Ord!
170Dumating nawa sa harap mo ang aking pamanhik: iligtas mo ako ayon sa iyong salita.
171Mine Læber skal synge din Pris, thi du lærer mig dine Vedtægter.
171Tulutang magbadya ng pagpuri ang aking mga labi; sapagka't itinuturo mo sa akin ang iyong mga palatuntunan.
172Min Tunge skal synge om dit Ord, thi alle dine Bud er Retfærd.
172Awitin ng aking dila ang iyong salita; sapagka't lahat ng mga utos mo ay katuwiran.
173Lad din Hånd være mig til Hjælp, thi jeg valgte dine Befalinger.
173Magsihanda nawa ang iyong kamay na tulungan ako; sapagka't aking pinili ang iyong mga tuntunin.
174Jeg længes efter din Frelse, HERRE, og din Lov er min Lyst.
174Aking pinanabikan ang iyong pagliligtas, Oh Panginoon: at ang iyong kautusan ay aking kaaliwan.
175Gid min Sjæl må leve, at den kan prise dig, og lad dine Lovbud være min Hjælp!
175Mabuhay nawa ang aking kaluluwa, at pupuri sa iyo; at tulungan nawa ako ng iyong mga kahatulan.
176Farer jeg vild som det tabte Får, så opsøg din Tjener, thi jeg glemte ikke dine Bud.
176Ako'y naligaw na parang tupang nawala; hanapin mo ang iyong lingkod; sapagka't hindi ko kinalilimutan ang iyong mga utos.