1همانطوری که باریدن برف در تابستان یا باران در فصل درو خلاف قانون طبیعت است، احترام داشتن به اشخاص نادان هم جایز نیست.
1As snow in summer, and as rain in harvest, so honour is not seemly for a fool.
2نفرین، اگر مستحق آن نباشی، صدمه ای به تو نمی رساند و مانند پرنده ای است که به هر طرف پرواز می کند و در جائی نمی نشیند.
2As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come.
3قمچین برای اسپ، قیزه برای الاغ و چوب برای تنبیه احمق ضرور است.
3A whip for the horse, a bridle for the ass, and a rod for the fool's back.
4کسی که به سؤال احمقانه جواب بدهد، مثل سؤال کنندۀ آن احمق است.
4Answer not a fool according to his folly, lest thou also be like unto him.
5پس باید به سؤال احمقانه جواب احمقانه داد تا کسی که سؤال کرده فکر نکند که عاقل است.
5Answer a fool according to his folly, lest he be wise in his own conceit.
6کسی که به دست آدم احمق پیغام می فرستد، مثل شخصی است که پای خود را قطع می کند و یا زهر می خورد.
6He that sendeth a message by the hand of a fool cutteth off the feet, and drinketh damage.
7مَثَلی که از دهان شخص نادان بیرون می آید، مانند پای لنگ سست است.
7The legs of the lame are not equal: so is a parable in the mouth of fools.
8احترام داشتن به آدم احمق مانند بستن سنگ به فلاخن کار احمقانه است.
8As he that bindeth a stone in a sling, so is he that giveth honour to a fool.
9مَثَلی که از دهان آدم احمق بیرون می آید، همچون خاری که به دست شخص احمق فرو می رود و او حس نمی کند، بی اثر است.
9As a thorn goeth up into the hand of a drunkard, so is a parable in the mouths of fools.
10کسی که آدم احمق را استخدام می کند، مانند تیراندازی است که هر رهگذری را مجروح می سازد.
10The great God that formed all things both rewardeth the fool, and rewardeth transgressors.
11همانطوری که سگ به استفراغ خود بر می گردد، به همان ترتیب شخص احمق حماقت خود را تکرار می کند.
11As a dog returneth to his vomit, so a fool returneth to his folly.
12کسی که در نظر خودش عاقل است، از یک احمق هم نادان تر است.
12Seest thou a man wise in his own conceit? there is more hope of a fool than of him.
13آدم تنبل پای خود را از خانه بیرون نمی گذارد و می گوید: «شیرهای درنده در کوچه ها هستند!»
13The slothful man saith, There is a lion in the way; a lion is in the streets.
14او مانند دروازه ای که بر پاشنۀ خود می چرخد، در رختخواب می غلتد و از آن جدا نمی شود.
14As the door turneth upon his hinges, so doth the slothful upon his bed.
15دست خود را بطرف بشقاب دراز می کند، اما از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی گذارد.
15The slothful hideth his hand in his bosom; it grieveth him to bring it again to his mouth.
16با اینهم او خود را داناتر از هفت مرد عاقل می داند.
16The sluggard is wiser in his own conceit than seven men that can render a reason.
17کسی که در دعوائی دخالت می کند که مربوط به او نیست، مانند شخصی است که از گوشهای سگی می گیرد.
17He that passeth by, and meddleth with strife belonging not to him, is like one that taketh a dog by the ears.
18شخصی که همسایۀ خود را فریب بدهد و بعد به او بگوید که شوخی کرده است، مثل دیوانه ای است که به هر طرف آتش و تیرهای مرگبار پرتاب می کند.
18As a mad man who casteth firebrands, arrows, and death,
19اگر هیزم نباشد، آتش خاموش می شود. اگر سخن چین نباشد، نزاع فرو می نشیند.
19So is the man that deceiveth his neighbour, and saith, Am not I in sport?
20همانطوری که زغال و هیزم آتش را مشتعل می سازد، مرد ستیزه جو هم جنگ و دعوا را برپا می کند.
20Where no wood is, there the fire goeth out: so where there is no talebearer, the strife ceaseth.
21حرف های آدم سخن چین مانند لقمه های لذیذی است که با لذت بلعیده می شوند.
21As coals are to burning coals, and wood to fire; so is a contentious man to kindle strife.
22سخنان شیرین و فریبنده، شرارت دل را پنهان می کند، درست مثل لعابی که ظرف گِلی را می پوشاند.
22The words of a talebearer are as wounds, and they go down into the innermost parts of the belly.
23شخص کینه توز با حرف های خود کینۀ دل خود را مخفی می کند،
23Burning lips and a wicked heart are like a potsherd covered with silver dross.
24اما تو فریب حرف های فریبندۀ او را نخور، زیرا دلش پُر از نفرت است.
24He that hateth dissembleth with his lips, and layeth up deceit within him;
25اگرچه نفرت خود را با حیله پنهان می کند، ولی سرانجام خوی پلید او بر همه کس آشکار می گردد.
25When he speaketh fair, believe him not: for there are seven abominations in his heart.
26هر کسی که برای دیگران چاه بکند، خودش در آن می افتد. هر که سنگی را بطرف دیگران بغلتاند، آن سنگ بر می گردد و بالای خود او می افتد.زبان درغگو از شنونده اش نفرت دارد و به او آسيب می رساند. سخن چاپلوس جز خرابی چیزی دیگری ببار نمی آورد.
26Whose hatred is covered by deceit, his wickedness shall be shewed before the whole congregation.
27زبان درغگو از شنونده اش نفرت دارد و به او آسيب می رساند. سخن چاپلوس جز خرابی چیزی دیگری ببار نمی آورد.
27Whoso diggeth a pit shall fall therein: and he that rolleth a stone, it will return upon him.
28A lying tongue hateth those that are afflicted by it; and a flattering mouth worketh ruin.