1فرزند من، به حکمت من توجه داشته باش و پند و نصیحت مرا گوش کن.
1My son, attend unto my wisdom, and bow thine ear to my understanding:
2آنگاه خواهی دانست که چگونه درست رفتار کنی و سخنان تو نشان خواهند داد که عاقل و دانا هستی.
2That thou mayest regard discretion, and that thy lips may keep knowledge.
3لبهای زن شوهردار شاید از عسل شیرین تر و بوسه هایش از ابریشم ملایم تر باشد،
3For the lips of a strange woman drop as an honeycomb, and her mouth is smoother than oil:
4اما در پایان کار غیر از تلخی و درد و رنج چیزی برایت باقی نمی گذارد.
4But her end is bitter as wormwood, sharp as a two-edged sword.
5چنین زنی، انسان را به طرف مرگ می کشاند و در قعر جهنم می اندازد.
5Her feet go down to death; her steps take hold on hell.
6هرگز در راه راست قدم نمی گذارد، بلکه آواره و سرگردان است و خودش این را نمی داند.
6Lest thou shouldest ponder the path of life, her ways are moveable, that thou canst not know them.
7پس ای فرزندان من، به من گوش بدهید و آنچه را که می گویم هرگز فراموش نکنید.
7Hear me now therefore, O ye children, and depart not from the words of my mouth.
8به این قبیل زنان نزدیک نشوید و حتی نزدیک خانۀ آن ها هم نروید.
8Remove thy way far from her, and come not nigh the door of her house:
9مبادا آبروی خود را از دست داده و در جوانی به دست ظالمان هلاک شوید.
9Lest thou give thine honour unto others, and thy years unto the cruel:
10مبادا اموال شما نصیب بیگانگان شده و نتیجۀ یک عمر زحمت تان به هدر رود.
10Lest strangers be filled with thy wealth; and thy labours be in the house of a stranger;
11مبادا گوشت و استخوانهای تان فاسد شوند و در آخر عمر به حال خود گریه کنید
11And thou mourn at the last, when thy flesh and thy body are consumed,
12که چرا به پند و نصیحت دیگران گوش ندادیم و نخواستیم عبرت بگیریم.
12And say, How have I hated instruction, and my heart despised reproof;
13به سخنان معلمین خود گوش ندادیم و به آن ها توجه نکردیم.
13And have not obeyed the voice of my teachers, nor inclined mine ear to them that instructed me!
14ناگهان متوجه شدیم که در پیش مردم رسوا شده ایم.
14I was almost in all evil in the midst of the congregation and assembly.
15تنها به زن خودت عشق بورز و به او وفادار باش و فقط او را دوست بدار.
15Drink waters out of thine own cistern, and running waters out of thine own well.
16تا او هم به تو وفادار بماند و بدنبال مردهای دیگر نرود.
16Let thy fountains be dispersed abroad, and rivers of waters in the streets.
17او فقط زن تو باشد و نباید با مردهای دیگر رابطه داشته باشد.
17Let them be only thine own, and not strangers' with thee.
18بنابراین، از زن خود که در جوانی با او ازدواج کرده ای، لذت ببر.
18Let thy fountain be blessed: and rejoice with the wife of thy youth.
19بگذار او مانند آهوی زیبا و خوش اندام، تو را با عشق و خوشی در آغوش بکشد.
19Let her be as the loving hind and pleasant roe; let her breasts satisfy thee at all times; and be thou ravished always with her love.
20ای پسرم، چرا باید عشق خود را به زن دیگری ابراز کنی و چشمانت دنبال زنان شوهردار باشد؟
20And why wilt thou, my son, be ravished with a strange woman, and embrace the bosom of a stranger?
21هر جا بروی و هر کاری که انجام دهی، خداوند می بیند.
21For the ways of man are before the eyes of the LORD, and he pondereth all his goings.
22گناهان مرد شریر مانند دامی است که خودش در آن گرفتار می شود.چون به ندای حقیقت گوش نمی دهد، هلاک می گردد و نادانی او، او را به گور می فرستد.
22His own iniquities shall take the wicked himself, and he shall be holden with the cords of his sins.
23چون به ندای حقیقت گوش نمی دهد، هلاک می گردد و نادانی او، او را به گور می فرستد.
23He shall die without instruction; and in the greatness of his folly he shall go astray.