1چشمان خود را بسوی تو که بر تخت خود در آسمان ها نشسته ای، بر می افرازم!
1Unto thee lift I up mine eyes, O thou that dwellest in the heavens.
2اینک مثل چشمان غلامان بسوی آقایان خود، و مثل چشمان کنیزی بسوی خانم خانۀ خویش، همچنان چشمان ما بسوی خداوند، خدای ماست تا بر ما رحم فرماید.
2Behold, as the eyes of servants look unto the hand of their masters, and as the eyes of a maiden unto the hand of her mistress; so our eyes wait upon the LORD our God, until that he have mercy upon us.
3ای خداوند، بر ما رحم فرما، بر ما رحم کن زیرا که بسیار خوار و ذلیل شده ایم.از توهین کسانی که خود در راحتی و آسایش هستند و از تحقیر کردن مغروران جان ما به لب رسیده است.
3Have mercy upon us, O LORD, have mercy upon us: for we are exceedingly filled with contempt.
4از توهین کسانی که خود در راحتی و آسایش هستند و از تحقیر کردن مغروران جان ما به لب رسیده است.
4Our soul is exceedingly filled with the scorning of those that are at ease, and with the contempt of the proud.