¹ای خداوند، دل من متکبر نیست و نه چشمانم برافراشته و خویشتن را به کارهای بزرگ مشغول نمی سازم و نه به کارهای که از عقل من دور است.

¹Lord, my heart is not haughty, nor mine eyes lofty: neither do I exercise myself in great matters, or in things too high for me.

²بلکه جان خود را آرام و خاموش ساختم، مثل کودکی که پس از شیر خوردن در آغوش مادر خود آرمیده است، آسوده و آرام هستم.ای اسرائیل، بر خداوند امیدوار باش، از حال تا به ابد.

²Surely I have behaved and quieted myself, as a child that is weaned of his mother: my soul is even as a weaned child.

³ای اسرائیل، بر خداوند امیدوار باش، از حال تا به ابد.

³Let Israel hope in the LORD from henceforth and for ever.